در برنامه‌ی art rage، سیستم انتخاب رنگ خیلی ضعیفی وجود داره و عملا از هیچ سیستم کد رنگی استفاده نشده. در نقاشی دیجیتال، انتخاب یک رنگ خاص، به خودی خود یک چالش نیست و شما راحت میتونید اسم یه رنگ رو سرچ کنید و کد رنگش یا خود عکس رنگ رو وارد برنامه کنید و مورد استفاده قرار بدید. 

صحبت درمورد اینه که اولا رنگ‌هایی که زیاد استفاده می‌کنید دم دست باشه و ثانیا، بدونید که اصلا به چه رنگ‌هایی حساسیت دارید و میدونید که قراره بارها و بارها ازش استفاده کنید. 

مزیت art rage اینه که میشه توی یک پالت، تعداد زیادی رنگ رو به صورت سفارشی نگه داشت. در نسخه‌ی اندروید اتودسک، رنگ‌های سفارشی، تعداد محدودی دارن. 

پالت رنگ ساختن و ساخت رنگ‌های ترکیبی، وقتی پیچیدگی خودشو نشون میده که سعی کنید بفهمید رنگ‌های ترکیبی، چقدر میتونن فریبنده باشن. مثلا طیف های خاکستری ممکنه با مقدار ناچیزی از طیف های رنگی دیگه، ترکیبات بسیار متنوعی رو ایجاد کنن که تاثیر بصری خاصی دارن اما در نگاه اول، همه شون خاکستری خالص، یعنی ترکیبی از سیاه و سفید به نظر میرسن. 

رنگ‌های ترکیبی، فقط ترکیبی از دو یا سه رنگ نیستن بلکه شبیه سرگیجه‌ی رنگ بین دو طیف ملموس مثل قرمز و زرد و درصدهای متفاوت اما تاثیرگذاری از سیاه و سفید باشن. 

سیاه و سفید با کنتراست زیاد و ویژگی های متمایز، بسته به میزان دخالتی که در شکل دادن یک طیف رنگی دارن، میتونن تاثیر قابل توجهی در جلوه‌ی نهایی رنگ بذارن و فکر میکنم حساسیت پیدا کردن به این دو طیف رنگی، چالشی و در عین حال، بسیار کاربردیه و میتونه مقدم بر بقیه‌ی طیف‌ها باشه. 

هدف من از ساخت پالت رنگ هم همینه که ذهنم درگیر نوعی حالت مراقبه بشه و بتونم کمی بیشتر از قبل، نسبت به رنگ‌ها، حساسیت پیدا کنم.