گل‌های کوچک آبی که ممکنه به صورت خودرو رشد کنن و لزوما کاربرد زینتی ندارن، به سبب رنگ نادرشون در طبیعت، درنظرم اسرارآمیز و جذابن. انگار که حرف متفاوتی برای گفتن دارن و دریچه‌ای رو به یک دنیای غیر فیزیکی و شهودی باز می‌کنن. 

بعضی از میوه‌های کال، طعم خوبی دارن و مثل فرم نرسیده‌ی گیاه کور، ممکنه برای درست کردن فرم‌های خوراکی دیگه، مورد استفاده قرار بگیرن. گاهی اوقات احساس میکنم که بعضی از علایق و سرگرمی‌هام مثل علاقه‌ام به میوه‌ی نرسیده‌ست. بقیه ممکنه فکر کنن از گرسنگی و نداری و فقر بهشون چسبیدم ولی حقیقت اینه که فقط دوست‌شون دارم و تجربه‌شون مثل طعم میوه‌ی کل، متفاوت و خاصه. 

گرمسیری و سرسخت مثل گیاه کور، اسرارآمیز مثل گل گندم آبی و ترش مثل میوه‌ی نارس.