نقد و بررسی فیلم Risen 2021| برخاسته، تصویری از آخرالزمان فضایی

فیلم Risen یه کار علمی-تخیلی بسیار مهجوره که امتیاز خیلی کمیو هم از سایتای نقد به دست آورده. با این وجود ممکنه برای افرادی که به طور خاص، به کارای علمی تخیلی علاقه دارن، سرگرم کننده باشه. به‌شخصه تونستم این فیلم رو ببینم اما توی یه نقد منصفانه، بهتره که به کیفیت تمام عناصر به‌کار رفته اشاره کرد.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

مزیت دیدن یه فیلم با امتیاز پایین و بازخوردای کم، اینه که ممکنه به‌راحتی با بعضی از ویژگی‌هاش، غافلگیرت کنه. الان اگه به تعداد رای دهنده‌های این فیلم هم نگاه کنید، می‌تونید ببینید که کلا خیلی کم دیده شده و سازنده‌هاش افراد تازه‌کار و ناشی‌ای هستن. این ناشی بودن رو توی بازی بسیاری از شخصیت‌ها هم میشه دید.
ایده‌ی اصلی داستان، میشه گفت که جذابه و مثل خیلی از کارای آخرالزمانی، می‌تونه با یه پرداخت خوب، حسابی بیننده‌ی خودشو به وجد بیاره. برخاسته توی ایجاد لحظات دلهره‌آور، خوب عمل کرده اما جلوه‌های ویژه‌اش بعضا خیلی کارتونی و فیکه و خیلی از صحنه‌ها که به‌راحتی میشد توی فضای آزاد ضبط بشه، توی استودیو ضبط شدن و بعدش بهش پس‌زمینه اضافه کردن. این کار رو خیلی ناشیانه هم انجام دادن و بیننده می‌تونه به‌راحتی متوجهش بشه. برای یه کار که داره توی سال 2021 منتشر میشه، همچین کیفیتی، به‌شدت توی ذوق مخاطب میزنه.
برخاسته از اون داستانایی هست که سعی داره ذهن بیننده رو به سمت قضاوت و موضوعات روانشناختی تحریک کنه، هرچند که این ویژگی، به‌وضوح جزو ژانراش ذکر نشده. چنانچه این اتفاق می‌افتاد، احتمالا بازخورداش تا‌حدی بهتر میشد و بیننده‌ها با توقعات دیگه‌ای به سراغش میرفتن.

دیالوگ‌های نسبتا کمی وجود داره و بیشتر با منظره‌هایی که به کمک موسیقی متن اشباع شدن رو به رو هستیم. بیننده قراره تحریک بشه که رویکرد‌ها و جهانبینی شخصیت‌ها و بخصوص موجودات بیگانه رو مورد قضاوت قرار بده. از این بابت، میشه به این فیلم، یه امتیاز مثبت داد.
اطلاعات علمی ارائه شده توی این فیلم و شخصیتایی که به‌عنوان دانشمند معرفی شدن، زیاد شباهتی به یه دانشمند واقعی ندارن و مشخصا نویسنده نتونسته از این بابت، داستان خودشو پرورش بده و باورپذیر کنه. با این وجود، میشه حس کرد که نویسنده‌ی کار، بیشتر، تحت تاثیر شوک روانی‌ای بوده که ممکنه در اثر وقوع همچین حادثه‌ی آخرالزمانی‌ای عارض بشه و تلاششو کرده تا این شوک رو پوشش بده.

شخصیت موجودات فضایی و نحوه‌ی شورش‌شون جالب هست اما تصویری که از حریفشون یعنی ما مردم زمین ارائه شده، تصویر چندان باورپذیر و جالبی به نظر نمیرسه. نویسنده سعی کرده که ناراحتی، سرخوردگی و آسیبای روانی رو نشون بده ولی به این توجه نکرده که تو همچین وضعیتی، واکنش جمعی میتونه پر از احتیاط و اقدامات سریع باشه.
آدما در مقابل این مصیبت غیر‌منتظره، بیش از حد بی‌دست و پا نشون داده شدن که با واکنش‌هایی که در واقعیت میشه دید، در تضاده.
هرچند که تا حالا شاهد یه اتفاق آخرالزمانی‌ای به این شدت نبودیم اما دنیای ما اتفاقات عجیب و غیرمنتظره‌ی زیادی رو تجربه کرده که بعضا مثل انگیزه‌ی موجودات بیگانه‌ی درون این فیلم، شرارت‌آمیز و به دنبال نسل‌کشی بودن. در این حالت، سه‌لانگاری و فراموش کردن خطرات بالقوه، می‌تونه پتانسیل شرارت‌های جدید رو فراهم کنه. یعنی موجودات خودخواه و شرور، به‌راحتی می‌تونن ضعف‌های درون جامعه رو بفهمن و نقشه‌های خودشون رو با سرعت زیادی عملی کنن.
یه جامعه‌ی بی‌تفاوت نسبت به موضوع خودخواهی و شرارت، یه جامعه‌ی به شدت آسیب پذیره. با مثبت اندیشی و خوشبینی بیمارگونه نمیشه جلوی اتفاقات بد رو گرفت. خیلی مهمه که توانایی‌های واقعی بشر و کارهایی که می‌تونه انجام بده رو درک کنیم و برای بدترین موقعیت‌ها آماده بشیم. این یه بدبینی بیمارگونه به حساب نمیاد؛ بلکه میشه ربطش داد به واقع‌بینی.

جمع‌بندی
شرارت، توانایی هر موجود هوشمندیه. ما آدم‌ها بدون ساختار روانی خاصمون، در مقابل بسیاری از پدیده‌های طبیعی و موجودات زنده، موجودات ضعیف و آسیب‌پذیری به حساب میایم. چیزی که شانس بقای ما رو افزایش داده، ذهن پیچیده و مهارتمون در ساخت ابزارهای روانی و فیزیکی پیچیده و کاربردیه.
درک شرارت و ماهیت خودخواهی‌های انسان‌گونه، می‌تونه الهام‌بخش ما برای طراحی مهارت‌های روانی‌ای باشه که بقای ما رو تامین میکنن و جلوی جرقه‌های یک جنگ و قدرت گرفتن امیال شرورانه رو میگیرن.