نقد و بررسی فیلم Rob Peace 2024
20 تیر · · خواندن 4 دقیقه نقد و بررسی فیلم Rob Peace 2024| راب پیس
راب پیس براساس یه داستان واقعی ساخته شده و بهعنوان یه زندگینامه، سعی کرده به مسائلی مثل نژادپرستی و دنیای موادمخدر بپردازه. بعضی از چهارچوبها رو میشه محدود و جانبندارانه درنظر گرفت اما به لحاظ ظاهر و وجنات، با یه کار خوش ساخت آمریکایی طرف هستیم. اقبال عمومی این فیلم بهتر از بازخورد منتقدا بوده و بهعنوان کاری که به تازگی منتشر شده، توجهی که تونسته جلب کنه بیشتر از حد انتظاره.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
سرشناسترین بازیگر این فیلم رو میشه کامیلا کابیو درنظر گرفت که البته نسبتبه تبلیغاتی که درمورد حضورش صورت گرفته، لزوما نقش چندان چشمگیری نداره. فضا بیشتر مردونه است و ما درگیر دغدغههای مرد سیاهپوستی هستیم که سعی داره هم وضعیت جامعه رو بهبود ببخشه و هم یهسری مبانبر نابهنجار برای خودش درست کنه.
هشدار: ادامهی این مطلب میتونه داستان فیلم راب پیس رو لو بده.
این فیلم رو میشه جانبدارانه در نظر گرفت از اون جهت که سعی کرده شخصیت راب رو بهتر از اون چیزی که هست نشون بده و اون و بقیهی سیاهپوستای ساکن آمریکا رو قربانی سیستمی نشون بده که بین نژادای مختلف فرق میذاره در حالیکه همین شخصیتای خودقربانی پندار، نهایت بیمسئولیتی رو از خودشون نشون میدن و خیلی بیشتر از تصور سفیدپوستا، خودشون رو جدای از جامعهی آمریکا میدونن. راب پیس بهعنوان فردی نشون داده میشه که آرمانهای انسان دوستانه داره و کارای خلاف و نابهنجارش رو سعی میکنن با توصیف اینکه چقدر به پول نیاز داشته تاحد زیادی توجیه کنن. دلیل اینکه تراژدی قضاوت درمورد پدرش رو پررنگ کردن هم بیشتر به مسائل فمنیستی و اهمیت پرداختن بهش در آمریکا برمیگرده و نه چیز دیگه.
پدر راب پیس چه قتل رو انجام داده باشه و چه نداده باشه، از همون ابتدا تو کار مواد بوده و اونقدر از خودش بیمسئولیتی نشون داده که زندگی زناشوییش به طلاق منجر شده. ولی راب پیس به حال همچین آدمی ترحم میکنه و مدام مادری که کنارش وایساده و ازش مراقبت کرده و در ادامه هزینهی سنگین مدرسهاش رو پرداخت کرده رو بیشازپیش درگیر نگرانی میکنه.
راب پیس شدیدا خودخواهه اما در جریان این فیلم، به عنوان یه قهرمان معرفی میشه و چهارچوبهای جانبدارانهای که خلق شدن، اجازه نمیدن تا بیننده شانس زیادی برای انجام یه قضاوت دور از افکار سانتیمانتال داشته باشه.
کارگردان این فیلم همون بازیگریه که نقش پدر راب پیس رو بازی میکنه و وضعیت دراماتیکی که ایجاد کرده، تونسته بهخوبی جامعهی سیاهپوستا رو افرادی نشون بده که نیازمند ترحم بیشترن.
سفیدپوستا فکر میکنن سیاه پوستاشون میتونن مواد فروش، خلافکار یا قاتل باشن نه به خاطر اینکه اونا سیاهن و از گذشتههای دور، برده بهحساب میومدن بلکه بهخاطر اینکه جامعه ی سیاهپوستا واقعا همچین رفتاری رو داره بهکرار از خودش نشون میده. شما نمیتونید یک قدم به جلو بردارید و دو قدم به عقب و انتظار داشته باشید که دیگران شما رو بهخاطر قدمی که به جلو برمیدارید تحسین کنن چون عملا هیچ پیشرفتی صورت نمیگیره.
چه راب پیس و چه پدرش، هیچکدوم نمیتونن ادعا کنن که درحال خدمت کردن به جامعه هستن یا انتظار داشته باشن که بابت ویژگیهای خوبشون تحسین بشن چون هرچقدر هم نیات خیری داشتن و سعی کردن کارای انسان دوستانهای انجام بدن، چند برابرش به جامعه آسیب زدن.
شما در جریان این فیلم میتونید حس کنید که مصرف و خرید و فروش مواد، اونقدرا هم درنظر شخصیتا کار بدی نیست و به مواد بهچشم یه چیز سرگرمکننده و جالب نگاه میکنن که چون مثلا خون آدما رو نمیریزه یا بهطور مستقیم باعث رنج کسی نمیشه، پس اونقدرا هم بد نیست، در حالیکه افراد درگیر این موضوع، حتی افرادی که مواد رو مصرف میکنن، درحال انجام یه عمل خودخواهانه هستن و با کاراشون، به وضعیت جامعه آسیب میزنن.
برخورد بعضی از منتقدای حقوق بشر آمریکا اینطوریه که انگار فقط سفیدپوستا قراره عدالت و یه جامعهی پویا رو طراحی کنن و به این اهمیت نمیدن که خودشون هم جزئی از جامعه هستن و با رفتاراشون میتونن روی بهبودش تاثیر بذارن.
باتوجه به جمعیت زیادی هم که دارن، اتفاقا این رویکرد رو میشه شدیدا غیر منطقی ارزیابی کرد. کافیه که خوده جماعت سیاهپوست هم سعی کنن کمی همدلی نشون بدن و بپذیرن که به اندازهی سفیدپوستا میتونن تاثیر بذارن و یا رفتارای خودخواهانهشون قراره جامعه رو خراب کنه، اونوقت شاید افرادی مثل راب پیس، تبدیل به اسطورههای جامعهی سیاهپوست نمیشدن چون واقعا هم نمیشه به افرادی مثل راب پیس بهعنوان قهرمان یا حتی افرادی که ذهن زیبایی برای تغییر جامعه داشتن نگاه کرد.
جمعبندی
قضاوتهای راب پیس درمورد زندگی و نحوهی پیشرفت نهتنها تحسین برانگیز نیستن بلکه میشه بسیار خام و سطحینگرانه درنظرشون گرفت و نحوهی الهام گرفتنش از دنیای علم هم بیشتر باعث میشه تا درمورد استفاده از روشهای بقای خودخواهانه، با خونسردی بیشتری عمل کنه.