نقد و بررسی فیلم The Adam Project 2022
24 تیر · · خواندن 4 دقیقه نقد و بررسی فیلم The Adam Project 2022| پروژهی آدام
پروژهی آدام یه کار علمی تخیلی و اکشنه که درمورد موضوع سفر در زمان ساخته شده. این فیلم، هرچند که نمرات متوسطی از طرف منتقدین و بینندهها گرفته اما میتونه کار جالبی برای افراد علاقهمند به داستانای تخیلی و همچنین نوجوونا باشه و نکات مثبت جالبی در سناریو و نحوهی ساختش داره که درادامه به سراغشون میریم.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
نقش اول این فیلم، یه پسربچه است که با دیالوگهای صریح و از پیش آمادهای خودشو به بینندهها نشون میده اما درادامه، یه شخصیت بسیار معمولی بهنظر میاد و تسلط ژانر کمدی، کمتر و کمتر میشه. اما بهلحاظ علمی تخیلی بودن، گرههای کار، بیشتر و بیشتر میشه و میتونه برای بینندهاش در مورد موضوعاتی مثل همدلی، قدردانی از لحظهی حال و دیدن نقاط مثبت زندگی، الهامبخش واقع بشه.
دنیا در فیلم پروژهی آدام، متشکل از خطوط زمانی مختلفی هست که با یه تکنولوژی پیشرفته، میشه درونش سفر کرد. زمانی که بشر به همچین قدرتی میرسه، میتونید حدس بزنید که عدهای سعی میکنن ازش سواستفاده کنن و زمین رو به یه وضعیت آخرالزمانی برسونن.
آدام، میراثدار دردسرهای مختلفی هست که خودش هم بهشخصه درونشون نقش داره. اما فارغ از یه داستان تخیلی، این درونیات و عواطف عمیق انسانیه که بهواسطهی این داستان تخیلی، به چالش کشیده میشه.
آدام مجبور میشه که درمقابل طرز فکر و طرز رفتار خودش با اطرافیانش و زندگیش، به خودش جواب پس بده و عملکرد خودشو زیر سوال ببره. اون همچنین شانس اینو پیدا میکنه تا به زندگی، از چشم خودش در یکی دو دههی بعد نگاه کنه.
این موضوع هم باعث شده تا بعضا شاهد دیالوگهای جالبی درجریان این فیلم باشیم که بعضا نادر و خلاقانه هستن. اما شاید بشه گفت که زمان فیلم، نسبت به میزان محتوایی که قادر به ارائه دادنش هست، کمابیش زیاده و ممکنه این موضوع، تاحدی روی نظر منفی بینندهها تاثیر گذاشته باشه.
علاوهبر اون، فضای این کار، بیشتر مناسب گروه سنی نوجوانان هست و اغلب افرادی که نسبت به فیلما توی سایتای نقد واکنش نشون میدن، درواقع شخصیتای بالغ هستن. دنیای آدام، متشکل از بحرانا و اشتباهات و درسایی هست که معمولا آدما توی سالهای نوجوانی و اوایل جوانی یا حتی همون کودکی تجربه میکنن.
داستان، داستان آدام 12 ساله است، هرچند که حضور آدام بالغ، بهنوبهی خودش تاثیر خوبی روی اکشن داستان داره و لحظات هیجانانگیزی رو خلق میکنه اما همهچیز از آدام 12 ساله شروع میشه و به این پسربچه هم ختم میشه.
بحرانی که توی این فیلم شاهدش هستیم، یه بحران عالمگیر با درصد تخریب زیاده. یعنی اگر از تکنولوژی درون این داستان سواستفاده بشه، حتی پتانسیل اینو داره که کل دنیا رو نابود کنه.
چنین داستانهایی برای ما آشنا هستن. یک بحران که میتونه نسلکشی زیادی ایجاد کنه و برطرف شدنش هم میتونه صرفا با رفتار قهرمانانهی چند شخصیت محدود، انجام بگیره.
نقدی که میشه به این الگوی داستانی داشت اینه که ارتباط آدما با جامعه رو بهشکل فریکیای توصیف میکنه. اگر چنین داستانی رو تصویری از تلاش یه شخص برای نجات خودش بدونیم، چندان تصویر بدی نیست. گرچه معمولا این موضوع نادیده گرفته میشه که ما گاها هرچقدر هم تلاش کنیم نمیتونیم قهرمان زندگی خودمون باشیم و نجاتش بدیم. زندگی ما به وضعیت جامعه وابسته است و جامعه هم چندان از ما تاثیر نمیگیره. چون ما فقط یه نفریم و بهاندازهی یه نفر هم میتونیم تاثیرگذار باشیم.
بحرانا بهدست یکی دو نفر ساخته نمیشن و یکی دو تا قهرمان هم نمیتونن جلوشو بگیرن.
سرخوردگی میتونه به زندگی ما عارض بشه و فرقی هم نمیکنه که چقدر انگیزه و اراده برای مبارزه با یه بحران داشته باشیم. دلیل اینکه امثال این فیلم رو بیشتر یه کار پاپکورنی میدونم همینه که بیشتر سعی میکنن تا بیننده رو هیجانزده کنن و بهسختی میشه از مفاهیم ارائه شده در فیلم، الهامات مثبتی دریافت کرد.
شاید جالبترین بخش ماجرا رو بشه زمانی در نظر گرفت که آدام 12 ساله به خوده بالغش میگه که تو اجازه دادی نفرت، به جای حس دلتنگی بهت غالب بشه چون تحمل نفرت، بهمراتب خیلی راحتتر از تحمل حس دلتنگیه.
این جمله چیزی بود که توی همچین داستانی انتظار شنیدنش رو نداشتم. شاید ما در واقعیت نتونیم در زمان سفر کنیم و با خودمون در سنین مختلف صحبت کنیم تا بشه از این طریق، افکار مختلفی که داشتیم رو به چالش بکشیم اما شاید بشه این کارو به شکل ذهنی انجام داد.
اگر آدام بالغ میتونست در دوران بزرگسالی، نگاه عمیقتری به خاطرات و رویاهای خودش داشته باشه، شاید میتونست ریشهی برخی احساسات آزاردهندهای که داره رو درک کنه و ببینه که توی چه مراحلی از زندگی، دست به قضاوتهای بدی زده.
جمعبندی
پروژهی آدام نسبت به محتوایی که ارائه میده، زمان نسبتا طولانیای داره. بهعنوان یه کار اکشن، برای کودکان و افراد نوجوان میتونه جالب باشه. این کار بعضا جنبههای کمدی هم داره و بهشکل خوبی تونسته احساسات درونی بچهها و مشکلاتی که ممکنه بهکرار تجربه کنن رو به تصویر بکشه.