نقد و بررسی فیلم The Amazing Spider-Man 2012
26 تیر · · خواندن 6 دقیقه نقد و بررسی فیلم The Amazing Spider-Man 2012| مرد عنکبوتی شگفتانگیز 1
برای افرادی که اسپایدرمن نسخهی توبی مگوایر رو دیده باشن، ممکنه مرد عنکبوتی شگفتانگیز، اونقدرا هم راضیکننده نباشه. اسپایدرمن، علاوهبر اینکه شخصیت ابرقهرمان بسیار محبوبی هست، در هنرهای نمایشی، اول از همه با بازی توبی مگوایر ظاهر شد و بدجوری هم خودشو توی قلب مخاطباش جا کرد. برای همین خیلی مهمه که وقتی یه سریال یا فیلم یا حتی انیمیشن رو با الهام از این شخصیت میسازن، چه تصویری از پیتر پارکر، به عنوان یه پسر دبیرستانی نشون داده بشه.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
مرد عنکبوتی شگفتانگیز، با بازی اندرو گارفیلد، داستان متفاوتتری از نحوهی تحول زندگی و شخصیت پیتر پارکر ارائه میده و بهعنوان فیلمی که ده سال بعد از مرد عنکبوتی سم ریمی منتشر میشه، بهلحاظ محتوا و سبک زندگی شخصیتا هم بهروز شده. مارک وب، بهعنوان کارگردان مرد عنکبوتی شگفتانگیز، کار خودشو با ساختن موزیک ویدیو شروع کرده و میشه تلاش این فیلم برای ایجاد چهارچوبهای پرزرقوبرق و خیرهکننده رو مشاهده کرد.
اینجا دیگه پیتر پارکر، یهویی وارد دنیای شگفتانگیز ابرقهرمانی نمیشه و تمریناتش در ابتدا بسیار شبیه کارای معمولی هست که از پارکور کارا الهام گرفته شده. اما چیزی که توی ذوق میزنه، دقیقا بازی شخصیتا و بخصوص تصویر اجتماعی پیتر پارکره که خیلی با حسی که توبی مگوایر القا میکرد فرق داره.
با این وجود، قرار نیست که فیلم مرد عنکبوتی شگفتانگیز رو با فیلمای دیگه مقایسه کنیم و این توضیحات، صرفا حدسی در مورد علت امتیاز کم این مجموعه فیلم از طرف منتقدا هست. درواقع بهطور خلاصه میشه گفت که منتقدها احتمالا خیلیهاشون، امتیاز این فیلم رو باتوجه به تصویری که از مرد عنکبوتی سم ریمی داشتن ارائه دادن اما از طرف عموم مردم، استقبال خوبی ازش بهعمل اومد و جزو فیلمهای پرفروش زمان خودشه. نتیجهاش این شده که الان مرد عنکبوتی شگفتانگیز 2012، امتیاز 6.9 از 10 رو از سایت IMDb داره و 79 درصد هم توسط مخاطبای گوگل، پسندیده شده.
جنس رابطهی مرد عنکبوتی با معشوقش، رابطهی بالغانه و پختهای بهنظر میرسه و ازجمله چیزایی هست که درمورد این فیلم، تحسین شده. پیتر پارکر، به شکل تقریبا پیچیدهای با زندگی علمی پدرش که درحال وررفتن با عنکبوتها بوده گره میخوره و در ابتدای فیلم، لزوما پیتر پارکرو با قدرتهای فیزیکی عجیب و جالب نمیبینیم.
این ایده باعث شده تا تقریبا نزدیکای اواسط فیلم، از بخش اکشن کار، خبر چندانی نباشه. سازندهها ظاهرا یه اصراری دارن که خطوط داستانی فیلم رو زیاد کنن و جا برای ساختن قسمتهای بعدی فراهم بشه و یا صرفا بیننده رو بیشتر تحتتاثیر قرار بدن اما لزوما در غربال و بهنتیجه رسوندن این خطوط داستانی مختلف، عملکرد خوبی نداشتن.
هشدار: ادامهی این مطلب میتونه داستان فیلم رو لو بده.
برخلاف بسیاری از کارای ابرقهرمانی و خوده نسخهی کمیک مرد عنکبوتی که تمرکز زیادی روی شخصیت اصلی داستان داره و شخصیتهای مهم زندگیش، صرفا مثل سایهای درون روزمرهاش حرکت میکنن، این فیلم در مورد پیشینه و شخصیتهای نزدیک به پیتر پارکر کار کرده و اینو بخصوص در مورد معشوقش میشه دید.
شخصیت ابرشرور داستان هم خیلی خوب غربال شده و علاوهبر داستان پردازی جالب، ما یه اکشن درست و حسابی و هیجانانگیز با جلوههای ویژهی جالب رو از درگیری یه موجود خزندهی غولپیکر، با مرد عنکبوتی داریم.
یکی از بخشای داستان که شاید بشه گفت نقش مهمی در شکلگیری جهانبینی مرد عنکبوتی داره، ماجرای کشته شدن عموش هست. روایتی که این فیلم ارائه داده، ممکنه از برخی جهات با داستان اصلی متفاوت باشه اما نقطه عطفش که مجددا تکرار شده، تلنگر زدن به پیتر در مورد کمک کردن به فرد متخلفه؛ حتی اگر اون فرد قانونشکن تونسته باشه با کار خودش، به یه فرد متقلب و قانونشکن دیگه خسارت بزنه.
پیتر پارکر، شاید بشه گفت که از روی کینهی قلبی به شخص دزد کمک میکنه و دلش خنک میشه که این کارو انجام داده اما در ادامه، همین فرد میاد و عموش رو میکشه. این یه سیلی محکم و همیشگی برای پیتر هست که باعث میشه بدون توجه به اینکه آدما بهش چه سود و ضرری میرسونن، کاری که درسته رو انجام بده و از قدرتش برای انتقامجویی و دنبال کردن خواستههای خودخواهانهاش استفاده نکنه.
شخصیت گوئن استیسی هم بهحال خودش رها نمیشه و صرفا یه دختر زیبا نیست که پیتر، یکدل نه صددل عاشقشه بلکه یه فرد، با نقش اجتماعی و جهانبینی خاص خودشه و بهکرار هم ممکنه پیتر رو زیر سوال ببره و یا نگاههای قضاوتگری بهش بندازه. گوئن با احساسات و رفتارای مرموز و ضدونقیض، بهحال خودش رها نمیشه و پیتر بهجای درست کردن یه دلشکستگی و تراژدی بچهگانه، خیلی بالغانه، افکار و احساسات خودشو نشون میده و گوئن هم متقابلا همچین شخصیتی داره.
توی داستان اصلی، تلاش پیتر پارکر برای پنهان کردن افکار و احساساتش کمابیش توی ذوق میزد و بیشتر از اینکه شخصیت قهرمانشو نشون بده، این حسو القا میکرد که در مقابل معشوقش، یه فرد خودخواهه و اونو احمقتر از اون میدونه که بخواد احساساتشو درک کنه یا با شرایطش کنار بیاد.
اصلا شکی درونش نیست که با یه کار دیدنی و خوشتراش رو به رو هستیم و بهشخصه تا پایان این فیلم رو مثل بقیهی کارایی که در مورد اسپایدرمن ساخته شده تماشا کردم و بنابه دلایل مختلفی که توی مطالب مرتبط با اسپایدرمن سایت اکسی مووی هم بارها بیان شده، این شخصیت رو دارای ویژگیهای مثبت و جالبی میدونم که تونسته اونو تبدیل به یکی از محبوبترین شخصیتهای نوجوونا و بچهها و حتی افراد بالغ کنه. با این وجود، توی جهانبینی و شخصیت پیتر پارکر، ایدههایی هست که مشابهش رو درون جهانبینی ابرقهرمانای زیادی، به نسبتای مختلف میشه دید.
این ایراد اینه که ابرقهرمانایی مثل مرد عنکبوتی، ظاهرا باوری به این ندارن که خلافکارا، بدون استثنا، همگی فرزند جامعهشون هستن و حتی اگر از یه سیارهی دیگه سروکلهشون پیدا شه، عمدتا جوری بهتصویر کشیده میشن که طرز فکر و خواستههایی انسانی دارن. اونا موجودات کودنی نیستن و دارای هوش و قدرت حرف زدنن پس میشه این سوالو مطرح کرد که چرا یه جامعه تونسته همچین افراد شروری رو تولید کنه و چرا جامعهای که اینقدر آدما درونش زیادن و خواستار یه زندگی خوب هستن، نمیتونن نابهنجاریها رو به خوبی مدیریت و کنترل کنن و بدون وجود یه ابرقهرمان، ممکنه تا مرز انقراض هم برن؟
منظورم اینه که ابرقهرمانا عمدتا دیدگاه انتقادی چندان پخته و جالبی در مورد جامعه ندارن و حتی توی داستانهای بازسازی شدهای که بهدست شخصیتهای مطرح سینما انجام شده، نتونستن این رویکردها که جزو اصلیترین بخشای شخصیتشون هستن رو بتراشن و چیز جالبتر و پختهتری ازش بیرون بیارن.
امثال پیتر پارکر، بیشتر از اونچه که مردم یه جامعه لایقش باشن براشون فداکاری میکنن و جون خودشو به خطر میندازن. اگر فقط دوربین روی شخصیت پیتر باشه، بله؛ میشه گفت که اون چقدر خوشقلب و پر از عشقه ولی وقتی به بیمسئولیتیها، ریاکاریها، سستعنصری و خیانتهای ریز و درشتی که داره توی جامعه صورت میگیره و بسترشو برای رشد و قدرت گرفتن شخصیتهای شرور و بسیار قدرتمند آماده میکنه نگاه کنیم، امثال پیتر پارکر، صرفا نمیذارن که آدما بابت تصمیمات خودخواهانه و فاسدشون تنبیه بشن و درک کنن که یه خودخواهی کوچیک، نه تنها آبو از آب تکون میده بلکه میتونه روی زندگی طیف زیادی از مردم جامعه، تاثیر بدی بذاره.
جمعبندی
احتمالا جامعهای که بتونه به قهرمانایی که روی جون خودشون قمار میکنن تکیه کنه، در مقابل خودخواهیهای خودش مسئول نمیشه و به عملکرد خودش، نگاه انتقادی نمیندازه.
مرد عنکبوتی، به واسطهی یه داستان فانتزی، صاحب قدرتهایی شده که ازش درمقابل مرگ زودرس و آسیبهای زیادی محافظت میکنه، اما در دنیای واقعی، قهرمانای زیادی هستن که واقعا دلسوزانه سعی کردن جلوی شرارتهای بزرگ درون این دنیا کاری انجام بدن و بعد از مرگشون، نهتنها تغییر مثبت چشمگیری ایجاد نشده بلکه میشه جوامعشونو دید که نسل به نسل، تبدیل به افراد بیمسئولیتتری شدن و به جای رشد، نوعی عقبگرد رو تجربه کردن.