این مطلب برداشتی هست از یک کتاب به اسم Documentations of the Reds and Fellow-travellers in Hollywood and TV نوشته ی مایرون سی. فاگان. این فایل یک سند قدیمی و جنجالی هست که در دهه ی میانی قرن بیستم منتشر شده و بیشتر شبیه یک بیانیه ی ضد کمونیستی و تئوری توطئه محوره و به هیچ عنوان یک تحلیل فرهنگی بی طرف نیست.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

فاگان ادعا میکنه که هالیوود و تلویزیون آمریکا در دهه ی 50 و 60 تحت تاثیر نفوذ کمونیست ها قرار گرفتن و از اصطلاحاتی مثل Reds برای اشاره به سرخ ها یا کمونیست ها و همچنین Fellow-Travellers به معنی هم مسیرها یا همدستان و همدلها استفاده میکنه تا بازیگرها، نویسنده ها و تهیه کننده هایی رو متهم کنه که به زعم خودش، با ایدئولوژی چپ، همدلی داشتن.
اسم هایی مثل دالتون ترامبو، لوئیس مایلستون، و حتی گریگوری پک در این سند آورده شدن با اتهاماتی مثل حمایت از گروه های چپگرا یا ساخت فیلمهایی با پیام های ضد آمریکایی.
این سند در دوره ی جنگ سرد و مک کارتیسم نوشته شده یعنی دوره ای که ترس از نفوذ کمونیسم باعث شد خیلی از هنرمندا در لیست سیاه قرار بگیرن. فاگان خودش از چهره های راست گرای افراطی و نظریه پرداز توطئه بود و آثارش هنوز هم در برخی محافل تندرو بازنشر میشن.
از نظر تاریخی، این سند نشون میده که چطور ترس سیاسی میتونه به سانسور فرهنگی و سرکوب هنری منجر بشه اما از نظر تحلیلی، پره از اتهامات بی پایه، زبان تحریک آمیز و روایت های یکطرفه که بیشتر به جنگ روانی شباهت دارن تا اینکه نقد فرهنگی باشن. یا حداقل این حرفی هست که دیگران درمورد این فایل زدن چون به شخصه اطلاعی درمورد میزان درست بودن محتوای این فایل ندارم.
معادل فارسی عنوان این فایل رو میشه: "مستنداتی درباره ی سرخ ها و هم دستانشان در هالیوود و تلویزیون" ترجمه کرد.


در ابتدای فایل، اطلاعات مربوط به ناشری به اسم CPA Book Publishers در شهر Boring ایالت اورگن آمریکا ثبت شده و یه آدرس پستی و شماره تماس ثبت شده که منابع فعلی، شماره ی فعالتری با پیش شماره ی متفاوت رو از این ناشر منتشر کردن.

این ناشر در دسته ی کتاب های مستقل و خاص قرار میگیره و احتمالا در دهه های گذشته، کتاب هایی با محتوای سیاسی، تاریخی یا حتی تئوری توطئه منتشر کرده و در حال حاضر، هیچ وب سایت رسمی یا کاتالوگ آنلاین فعالی ازش در دسترس نیست.
اسم شهر این ناشر، نوعی طعنه رو درون خودش داره چون محتوای این فایل، برخلاف اسم شهر، اصلا هم Boring یا کسل کننده نیست.
مایرون فاگان در دهه ی 50 تا 70 میلادی فعال بود و به شدت منتقد جریان های چپگرا، یهودی و رسانه های جریان اصلی به حساب می اومد. فاگان نوعی شخصیت تئاتری و سیاسی داشت که از هالیوود بیرون اومد و بعد تبدیل به صدای تندروهای ضد کمونیست شد.
فاگان در دهه های 1930 و 1940 به عنوان نمایش نامه نویس، کارگردان تئاتر و مشاور، در صنعت فیلم شناخته میشد. حتی با استودیوهایی مثل MGM همکاری داشت و در تولید چند فیلم نقش داشت اما مسیرش خیلی زود از هنر به سیاست تغییر کرد.
اون از نزدیک با فضای هالیوود آشنا بود و بعدها همین آشنایی رو تبدیل کرد به ابزار حمله به افرادی که به زعم خودش سرخ بودن.
از اواخر دهه ی 40، فاگان مسیرش رو عوض کرد و تبدیل شد به یه نظریه پرداز توطئه ی ضد کمونیست و جزوه ها و سخنرانی هاش پر بودن از هشدار درباره ی نفوذ کمونیسم در هالیوود، یونسکو و حتی سازمان های جهانی و ادعا میکرد که هنرمندان، نویسنده ها و تهیه کننده ها دارن با پیام های پنهان، فرهنگ آمریکا رو آلوده میکنن.
مایرون کوروال فاگان یک اسم قدیمی در تاریخ تئاتر و رسانه ی آمریکا بود و برای نسل های میانسال امروز، ممکنه یه جور نوستالژی فراموش شده باشه.
فاگان متولد 1887 و فعال در تئاتر از 1907، زمانی که فقط 19 سال داشت و به عنوان جوان ترین نمایش نامه نویس تاریخ آمریکا وارد برادوی شد.
همکاری با بزرگان افسانه ای برادوی رو توی رزومه اش داره و کارگردان و نویسنده ی نمایش هایی شد که بعدها بازیگرانی مثل همفری بوگارت و رابرت رایان رو به شهرت رسوندن.
مدتی هم سردبیر بخش دراماتیک روزنامه های Assocated بود و حتی در کمپین ریاست جمهوری چارلز ایوانز هیوز در سال 1916 نقش روابط عمومی داشت.
در دهه ی 30، فاگان به هالیوود رفت و با استودیوهایی مثل Path Pictures و 20th Century Fox همکاری کرد اما خیلی زود مسیرش تغییر کرد و از هنر به سیاست رسید.
از اواسط دهه ی 40، فاگان تبدیل شد به یکی از چهره های جنجالی جنبش ضد کمونیستی در آمریکا و ادعا میکرد استاد محرمانه ای از نشست یالتا دیده و براساس اون نمایش نامه هایی مثل Red Rainbow و Thieves Paradise را نوشت که در اونها روایت هایی از توطئه ی جهانی کمونیسم ارائه میداد.
در دهه ی 50، فاگان کمپینی علیه توطئه ی سرخ ها در هالیوود راه انداخت و سازمانی به اسم Cinema Educational Guild تاسیس کرد.
مایرون فاگان هم یه افسانه ی تئاتری بود و هم نظریه پرداز توطئه ی سیاسی ولی چیزی که مسلمه اینه که در دنیایی زندگی کرد که افسانه صرفا با شایستگی و جنجال ساخته میشد و این موضوع رو نباید در مرور میراثش نادیده گرفت.
در فاصله ی 1925 تا کریسمس 1929، فاگان ده نمایش نامه نوشت، کارگردانی کرد و تهیه کرد. نمایش The Little Spitfire در بیش از 200 شهر آمریکا و کانادا اجرا شد و دو نمایش دیگه هم رکورد مشابهی داشتن.
تا قبل از ورود تاکی ها یا فیلم های ناطق، علاقه ی کمی به سینما داشت ولی رابطه اش با صنعت فیلم، دوستانه بود.
در سال 1949 کتاب Red Treason in Hollywood رو منتشر کرد و ادعا کرد که صنعت فیلم آمریکا از سال 1917 تحت نفوذ کمونیسم بوده و گفت که بیش از 200 هنرمند، نویسنده و تهیه کننده به نوعی در این توطئه ی سرخ نقش داشتن.
فیلم هایی رو نام برد که به زعم خودش روسیه رو ستایش و سبک زندگی آمریکایی رو تحقیر کرده بودن. ادعا کرد که این نفوذ نه فقط فرهنگی، بلکه مالی هم بوده و هالیوود به منبع تامین مالی حزب کمونیست آمریکا تبدیل شده.
فاگان منتقد تئاتر در چند روزنامه بود و مسئول روابط عمومی کمپین رسایت جمهوری چارلز ایوانز هیوز در سال 1916 شد و در سال 1927، از طرف کمیته ی ملی جمهوری خواهان دعوت شد تا دوباره به سیاست برگرده.
در سال های بعد کتاب Red Treason on Broadway رو نوشت و همین ادعاها رو درباره ی تئاتر، رادیو و تلویزیون مطرح کرد و حتی منتقدان روزنامه ها رو متهم کرد به همدستی با کمونیست ها.
فاگان واقعا باور داشت که کمونیسم داره از طریق رسانه وارد ذهن مردم میشه و کتاب ها و سخنرانی هاش پر بودن از هشدار درباره ی توطئه ی فرهنگی، و این باور براش تبدیل شد به ماموریت. بعد از فسخ قراردادش با Pathe دیگه هیچوقت با استودیوها قرارداد بلندمدت نبست. ترجیح داد مستقل باشه و این استقلال رو در سیاست و افشاگری بیشتر حس میکرد تا در صنعت فیلم.
این نویسنده توی کار خودش جدی بود از این بابت که لزوما در دوره ی فعالیت سیاسی، فرد ثروتمندتری نشد. اون در دوره ی فعالیت هنریش موفق بود ولی در دوره ی افشاگری، بیشتر به عنوان چهره ی جنجالی شناخته شد تا ثروتمند. جزوه هاش به دست ناشران مستقل منتشر میشد و بیشتر در محافل تندرو پخش میشدن و نمیشد در بازارهای بزرگ پیداشون کرد.
در بخشی از این فایل، یک متن تلگرامی درج شده که از طرف دبیر کمیته ملی جمهوری خواهان فرستاده شده باشه و در اون پیشنهاد میشه که فاگان مسئول تبلیغات یک کمپین بشه با وعده ی 25 هزار دلار دستمزد برای کمپین، پست های دولتی مثل دادستان کل یا رئیس پست و دعوت به ناهار در یک هتل برای مذاکره.
که این موضوع نشون میده فاگان در سیاست هم مورد توجه بوده و حتی براش پست های مهم دولتی درنظر گرفته شد.
فاگان ادعا میکنه که کتابش 200 چهره ی مشهور هالیوودی رو از جایگاه افسانه ایشون پایین کشیده و باعث سیلی از نامه ها و واکنش ها شده و بعضی ها تحسین و بعضی ها دست به انکار زدن و مردم خواستار مدارک و اسناد بیشتر شدن، مخصوصا برای دفاع در باشگاه های زنان، گروه های خدماتی و انجمن های جانبازان.
در پاسخ، فاگان کتاب دومش رو نوشت، یعنی همین فایل کوتاهی که در این مطلب مورد بررسی قرار میگیره. در این کتاب، فعالیت های کمونیستی افراد نام برده در کتاب اول رو مستند کرده، سازمان هایی که اون افراد درش نقش داشتن یا حمایت مالی کردن رو معرفی کرده و منابع اطلاعاتیش منجمله کمیته ی فعالیت های ضد آمریکایی مجلس رو معرفی کرده. از جمله منابع دیگه اش میشه به نسخه ی ایالتی در کالیفرنیا، دادستان کل و بقیه ی نهادهای تحقیقاتی در کنگره اشاره کرد.

جمع بندی
از شواهدی که در سندها و روایت های تاریخی درباره ی مایرون فاگان وجود داره میشه گفت که پیشنهادهای مالی قابل توجهی بهش داده شده بود مثل تلگرامی که وعده ی 25 هزاردلار برای یک کمپین سیاسی و حتی پست های سیاسی رو مطرح میکرد که برای دهه ی 1920 یا 1940، این مبلغ خیلی قابل توجه هست. اما فاگان لزوما این پول ها رو قبول نکرد.
پیشنهادهای مالی وجود داشت ولی هیچ سند قطعی ای نشون نمیده که فاگان اون پست ها رو قبول کرده باشه یا اون پول ها رو دریافت کرده باشه.
خودش در اسناد بعدی میگه که خیلی خوشحال بود که به نوعی موفقیت هنری رسیده و ترجیح داد در برادوی بمونه تا وارد سیاست رسمی بشه. فعالیت سیاسیش بیشتر در قالب افشاگری، سخنرانی و انتشار جزوه های مستقل بود و در ساختار رسمی دولت یا حزب خاصی وارد نشد.
فاگان پولدار نشد ولی تاثیرگذار بود