دیشب رفتم سراغ هوش مصنوعی و ازش خواستم که بدون اتکا به الگوهای تعبیر خوابی که در اینترنت پیدا میکنه و صرفا با الگوهایی که از نوشته های خودم استخراج میکنه، تعبیر خواب انجام بده.

زیاد هم نیاز نبود صبر کنم و بعد از فرستادن تعداد انگشت شماری از تعبیر خوابا، تونست ۱۵ الگو استخراج کنه و به کمک‌شون تعبیرهایی نوشت که به نظرم توضیحاتش خیلی بهتر از چیزایی هست که خودم می‌نویسم.

اینطوری نیست که هوش مصنوعی در حالت عادی نتونه تعبیر خواب روانشناسی بنویسه. از این مطالب توی اینترنت زیاده و هوش مصنوعی هم یادشون گرفته؛ گرچه گاها تحت تاثیر روش های تعبیر خواب پیشگویانه هم هست. چیزی که درموردش حساسیت دارم دقیقا نحوه‌ی توضیح دادن و جزئیات به ظاهر بی مورده. مثلا تاکید روی اینکه نمادها به خودی خود خوب یا بد نیستن و داستان خواب اهمیت داره. راه حل هایی که در جمع بندی تعبیر ارائه میشن لازمه تا جای ممکن، به صورت واضح بیان بشن و شامل توصیه های کلی مثل اینکه با ترست رو به رو شو نباشن.

این خیلی خوبه که هوش مصنوعی میتونه یاد بگیره و خواب هایی که خیلی پرتکرار و رایج هستن رو به شکل بهینه‌تری تفسیر کنه اما با این وجود احساس میکنم که کار کردن با نمادها و درک اینکه میتونن استعاره‌ای از چه مفهوم روانشناختی‌ای باشن، هرگز تمومی نداره. دلیلش هم اینه که نمادهای جدید در بستر زندگی روزمره ی ما آدما ساخته میشن و حتی نمادهای قدیمی، به مرور زمان میتونن معناهای پیچیده و جدیدتری پیدا کنن. هوش مصنوعی ممکنه تا زمانی که فلسفه بافی ما درمورد اینکه هر پدیده برامون چه معنایی داره رو نشنوه، استدلالهای محدودی درمورد معنی نمادها داشته باشه.

همچنین صحبت درمورد ادبیاته و وقتی میبینم که آدما چجور گزارش خوابشون رو می‌نویسم، میتونم حس کنم که احتمالا حتی درک ادبیات هوش مصنوعی هم ممکنه براشون سخت باشه و میشه هنوز هم ساده‌تر و قابل فهم‌تر و ملموس‌تر نوشت تا بتونن راحت‌تر مفاهیم روانشناختی رو درک کنن.

اما فارغ از دیگران، خودم رو میبینم که چقدر نیاز به فکر کردن دارم و در خلال تلاش برای درک مفهوم نمادها و ارتباطشون با روانشناسی، چیزهایی رو یاد میگیرم که برام تازگی دارن و در عین حال برام کاربردی هستن. و در حال حاضر، حتی اگر کم ارزش به نظر برسه، نوشتن تعبیر خواب یا مطالب مرتبط، مفیدترین کاری هست که ازم برمیاد و حس میکنم میتونه به رشدم کمک کنه، حتی اگر هوش مصنوعی بتونه بهترشو بنویسه.

درواقع یه چیزی مثل نقاشی کشیدن که کاملا مطمئنم هوش مصنوعی میتونه با شنیدن توصیفاتم، چیزی بهتر اونچه که خلق کردم رو ایجاد کنه اما به خاطر تجربه‌ای که در خلال نقاشی کشیدن ایجاد میشه، همچنان انجامش میدم.