حقیقت اینه که شکل‌های نرمال و سالم بسیاری از نمادها منجمله حیوانات، گل‌‌ها یا میوه‌ها به عنوان سوژه‌ی نقاشی، درنظرم تا حد زیادی کسل کننده و تکراری هستن. اما وقتی قصد دارم یک فرم نابهنجار رو انتخاب کنم هم تاحدی نگران وجهه‌اش میشم. مثلا میوه‌های فاسد یا جسد حیوان، به خودی خود ممکنه ناخوش‌آیند جلوه کنه اما فکر میکنم که نقاشی این فرصتو میده که این تصویر رو به شکل قابل تامل‌تر و قابل تحمل‌تری بازنمایی کرد. 

دلیل علاقه‌ام به کشیدن این تصاویر هم ارتباط زیادی به علاقه‌ام برای مطالعه و درک بیشتر نابهنجاری‌های روانی داره.