گیاهان درظاهر شاید ساکن و بی حرکت به نظر برسن اما در واقع موجوداتی بسیار فعال و پیچیده هستن که ویژگی های منحصر به فردی دارن و همین موضوع، اونها رو از بقیه ی موجودات زنده متمایز میکنه.
مهم ترین و شاید عجیب ترین ویژگی گیاهان، توانایی شون در فتوسنتز کردنه. گیاهان با استفاده از انرژی نور خورشید، دی اکسید کربن از هوا و آب از خاک، غذای مورد نیاز خودشون رو به شکل قند یا گلوکز تولید میکنن. در این فرآیند، اکسیژن به عنوان محصول جانبی آزاد میشه که برای تنفس اکثر موجودات زنده حیاتیه. این ویژگی، گیاهان رو در پایه ی هرم غذایی و در چرخه ی حیات زمین، منحصر به فرد کرده.
برخلاف جانوران که معمولا در یک اندازه ی مشخص رشد میکنن و متوقف میشن، گیاهان توانایی رشد مداوم دارن. در طول عمر، چه در ریشه ها و چه در ساقه ها و برگ ها، به رشد ادامه میدن. این رشد در نقاط خاصی به اسم مریستم، اتفاق می افته که سلول های بنیادی گیاهی در اونجا قرار دارن.
گیاهان به محرک های محیطی مثل نور، گرما، سرما، جاذبه و حتی لمس، واکنش نشون میدن. ساقه ها به سمت منبع نور خم میشن تا بیشتری بهره رو از نور خورشید ببرن. ریشه ها در جهت جاذبه رشد میکنن تا در خاک محکم بشن و آب و مواد معدنی رو جذب کنن. پیچک ها یا ساقه های حساس در برخورد با مانع، دورش میپیچن.
گیاهان روش های مختلفی برای تولید مثل دارن که تنوع ژنتیکی و بقای گونه ها رو تضمین میکنه.
همچنین گیاهان مواد مختلفی رو برای اهداف مختلفی تولید میکنن مثلا رنگدانه ها برای جذب نور یا جذب حشرات تولید میشن و در فرآیند گرده افشانی کاربرد دارن. عطر ها برای جذب گرده افشان ها یا دفع آفات هست و مواد دفاعی، مثل سموم یا موادی که هضم شون سخته، کمک میکنه تا از خورده شدن به دست جانوران جلوگیری بشه. خیلی از داروهای ما هم از همین ترکیبات گیاهی استخراج شدن.
گیاهان استراتژی های خاصی برای بقا در شرایط مختلف دارن. در گیاهان کویری مثل کاکتوس، ذخیره ی آب به شکل خاصی اتفاق می افته. همچنین گیاهان برای دسترسی به آب در خشکی، ریشه های عمیقی دارن و برای کاهش تبخیر، برگ های کوچک یا تیغی رو شاهد هستیم. بعضی از گیاهان میتونن بذرهای مقاومی رو تولید کنن که ممکنه سال ها در خاک بمونن تا شرایط مناسب برای جوانه زدن فراهم بشه.
گیاهان در دنیای زنده، استراتژی کاملا متفاوتی برای بقا، نسبت به حیوانات دارن. اگر حیوانات رو موجوداتی کنشگر و سیار در نظر بگیریم، گیاهان موجودات ساختارگرای ساکن هستن.
بزرگترین تفاوت گیاهان نسبت به حیوانات در توانایی تولید کنندگی ظاهر میشه. گیاهان تولید کننده هستن. با استفاده از فتوسنتز، انرژی نور خورشید رو میگیرن و اون رو به انرژی شیمیایی یا قندها تبدیل میکنن. اون ها عملا از هوا و نور غذا میسازن.
حیوانات مصرف کننده هستن. اونها باید بقیه ی موجودات مثل گیاهان یا حیوانات دیگه رو بخورن تا انرژی دریافت کنن.
سلول های گیاهی و حیوانی، تفاوت های بنیادی دارن که باعث رفتارهای متفاوتی از طرف شون شده.
اکثر حیوانات بعد از رسیدن به بلوغ، دیگه رشد نمیکنن و اندام هاشون محدود و مشخصه اما گیاهان دارای مناطقی به اسم مریتیسم هستن. این سلول های بنیادی در تمام طول عمر گیاه فعال هستن. به همین دلیل گیاه میتونه تا ابد رشد کنه، شاخه های جدید بده و اگر بخشی ازش قطع شد، دوباره بازسازی بشه.
از اونجایی که گیاهان نمیتونن فرار کنن، از روش های هوشمندانه ای برای جواب دادن به محیط استفاده میکنن. گیاهان با آزاد کردن ترکیبات فرار شیمیایی در هوا، با همسایه های خودشون حرف میزنن. مثلا وقتی آفتی به یک گیاه حمله میکنه، گیاه با آزاد کردن مواد شیمیایی، گیاهان مجاور رو هشدار میده تا سیستم دفاعی خودشون رو فعال کنن. گیاهان حرکت میکنن اما نه مثل حیوانات و با پا. اونها با رشد کردن به سمت نور یا نورگرایی، یا ریشه ها به سمت آب حرکت میکنن.

گیاهان در ادبیات و هنر
گیاهایی مثل انگور یا بوته های انبوه، بعضا به عنوان پوشاننده ظاهر میشن و اعلام میکنن که چیزی رو پشت برگ های خودشون پنهان کردن. علف های هرز در ادبیات، اغلب به معنی چیزهای مزاحم یا فکر و رفتاری خارج از کنترله که فضا رو میگیره. این نماد گاهی به مسائل روانی ربط پیدا میکنه مثل افکار مزاحم، حواس پرتی یا گسترش بی حساب مشکلات. گیاه زرد، کپک یا آفت زده در ادبیات و هنر، میتونه تصویری از بیماری، افول یا آسیب پنهان باشه.
گل ها معمولا نماد مرحله ی رسیدن یا آمادگی عاطفی برای چیزهای جدید هستن اما بسته به نوع گل میشه سایه های معنایی دیگه ای هم به این تفسیر اضافه کرد.
گیاهان میتونن استعاره ای از ایده های خامی باشن که پتانسیل ترکیب شدن با افکار ما رو دارن. همچنانکه در دنیای واقعی، به شکل های مختلفی از گیاهان استفاده میکنن و تاثیر زیادی روی تجربه ی ما از زندگی دارن.
هر گیاه میتونه به مهارت های روانی خاصی اشاره داشته باشه و این موضوع، در همپوشانی با ویژگی های منحصر به فرد اون گیاه هست. چنانچه گیاه به شکل مثبت ظاهر بشه، یعنی اون مهارت روانی خاص در ذهن شما وجود داره و فعاله و کافیه درموردش به خودآگاهی برسید تا بتونید در شرایط فعلی ازش استفاده کنید یا اینکه اخیرا استفاده ی مثبتی از مهارت روانی مربوطه کردید و ذهن از شما میخواد که این روند رو ادامه بدید.
اما اگر گیاه به طور منفی ظاهر بشه، میتونه استعاره ای از سوتفاهم، کمبود یا مشکلی باشه که در ارتباط با یک مهارت روانی خاص تجربه میکنید و لازمه شناساییش کنید و جدیش بگیرید.