غیبت مشکوک پولانسکی در شب قتل، از جمله مسائلی هست که برخی گمانه زنی ها درمورد دخالتش در موضوع قتل رو ایجاد کرده. اون شب، پولانسکی در اروپا بود و همین درظاهر باعث شده که از قتل، جون سالم به در ببره. یعنی ها این رو بخت خوب نمیدونن بلکه برنامه ریزی درنظر گرفتن. ولی هیچ سندی برای این فرضیه نیست.

بقیه در ادامه‌ی مطلب:

 

فضای تاریک فیلم های پولانسکی در دوره ی قبل از قتل هم به نوبه ی خودش جلب توجه کرده. 
فیلم هایی مثل بچه ی رزمری، درباره ی قربانی شدن زن باردار در دنیای شیطان پرستی هستن و این موضوع باعث شده بعضی ها بپرسن اگر این فیلم ها صرفا تخیل بودن پس چرا الگوی رخ داده در این قتل، بهش شباهت زیادی داره؟ 
رفتارهای اخلاقی مشکوک پولانسکی در سال های بعد هم کافی هست که به همچین فرضیه ای دامن زده بشه. 


اما اینو باید درنظر بگیرید که متهم کردن پولانسکی به قتل شارون، یه فرضیه ی بسیار کم طرفدار هست و حتی منتقدایی که از پولانسکی خوششون نمیاد، معمولا اون رو عامل قتل شارون نمیدونن بلکه بیشتر به این فکر میکنن که آیا پولانسکی با سبک زندگیش، انتخاب هاش یا آدم هایی که دور خودش جمع کرده بود، ناخواسته زمینه ی این فاجعه رو فراهم کرد یا نه.
بقیه‌ی مقتول‌های پرونده‌ی شارون تیت 
در شب‌ قتل، چهار نفر دیگه هم قربانی شدن منجمله جی سبرینگ، آرایشگر هالیوودی که دوست صمیمی شارون تیت و نامزد سابقش به حساب می‌اومد و اون شب هم توی خونه بود و با ضربه های چاقو کشته شد.
عکسای شارون و نامزد سابقش:

 

ابیگل فورجر، وارث ثروت شرکت قهوه‌ی Folgers و نامزد ووچیچ فریکوفسکی، در حیاط خونه و با ضربه های چاقو کشته شد. 
ووچیچ فریکوفسکی، نویسنده و فیلمساز لهستانی، دوست رومن پولانسکی و شارون تیت، با ضربه های چاقو و شلیک گلوله کشته شد. 
و استیون پرنت، یک نوجوان ۱۸ ساله که مهمان خانه ی سرایدار ملک بود و موقع خروج با ماشین، به دست قاتلا کشته شد. 
شب بعد از این اتفاق، یه زوج دیگه به اسم لنو و رزماری لابینکا هم کشته شدن.

انگشت های اتهام به سمت پولانسکی 
پولانسکی اون شب در لس آنجلس نبود و هیچ مدرک رسمی یا قانونی وجود نداره که اون در این جنایت نقش داشته باشه و این نوع ادعاها بیشتر نوعی شایعه هستن و در یک برهه ی زمانی کوتاه هم مطرح شدن و زود هم کنار گذاشته شد. متهم شدن پولانسکی، چند تا دلیل داشت منجمله فضای تاریک فیلم هاش. فیلم هایی مثل فرزند رزمری که قبل از قتل ساخته شده بود، فضای شیطانی و روان پریشانه ای داشتن و بعضی رسانه ها این رو به عنوان نشونه ی ارتباط با نیروهای تاریک تعبیر کردن.

خود عدم حضور پولانسکی در صحنه ی قتل هم اونو متهم جلوه داد و درنظر بعضیا مشکوک جلوه کرد ولی این موضوع با کاری بودن سفر کارگردان، توجیه شد و پلیش هم هیچ وقت پولانسکی رو مظنون نکرد. 
پوشش رسانه ای افراطی رو هم نباید نادیده گرفت. خود پولانسکی بعدها گفت که رسانه ها از این تراژدی برای ساختن تصویر شیطانی از اون استفاده کردن، مخصوصا بعد از اتهامات جنسی سالهای بعد. این تصویر باعث شد بعضی ها به طور غیر مستند، قتل شارون تیت رو به پولانسکی ربط بدن. 
هیچ مدرک واقعی یا قانونی ای برای نقش داشتن پولانسکی در قتل شارون تیت وجود نداره و پولانسکی در نهایت به عنوان قربانی این اتفاق شناخته شد. 
در مصاحبه ای مربوط به فیلم J'Accuse خود پولانسکی گفته بود که بعد از قتل شارون، رسانه ها به شدت بهش مشکوک بودن و حتی بعضی ها اون رو درگیر پرونده میدونستن. به گفته ی خودش "مطبوعات نمیدونستن چطور با این تراژدی برخورد کنن، برای همین به شکل نفرت انگیزی پوشش دادن و حتی تلویحا گفتن که من یکی از عاملان قتل بودم، در فضایی آغشته به شیطان گرایی."

در کتاب Polanski: A Biography، نویسنده اشاره میکنه که پولانسکی خودش رو مثل یه کارآگاه تصور میکرد و شب ها در لس آنجلس پرسه میزد تا سرنخی پیدا کنه. حتی برای بررسی عینکی که در صحنه ی قتل پیدا شده بود، دستگاهی خرید تا نسخه ی لنزها رو با دوستانش مقایسه کنه. این رفتارها باعث شد بعضی ها فکر کنن که اون چیزی رو پنهان میکنه یا خودش درگیر ماجراست. 
در یک روایت عجیب، پولانسکی مدتی به بروس لی مشکوک شده بود چون لی گفته بود عینکش رو گم کرده و در صحنه ی قتل، یک عینک پیدا شده بود. پولانسکی حتی لی رو به چشم پزشک برد تا نسخه ی لنزها رو بررسی کنه و این رفتار باعث شد بعضی ها بگن: چرا این قدر وسواس؟ آیا خود پولانسکی چیزی میدونه؟ 
درنهایت، نسخه ها تطابق نداشتن و شک از بین رفت. 
در بعضی از منابع، به شایعاتی درباره ی ازدواج پرتنش پولانسکی و یت اشاره شده ازجمله خیانت، روابط آزاد و حتی اجبار به روابط چند نفره. این شایعات باعث شد بعضی ها بپرسن: آیا قتل میتونسته نتیجه ی یک درگیری شخصی یا انتقام باشه؟ که البته هیچ مدرکی برای این فرضیه ها وجود نداره. 
همونطور که گفته شد، پولانسکی در زمان قتل، در لندن بود و پلیس هیچ وقت اون رو مظنون نکرد اما فضای تاریک کارهاش، رفتارهای وسواس گونه و زندگی شخصی پر از حاشیه اش باعث شد که ذهنیت عمومی و رسانه ها گاهی اون رو در مرکز شایعات قرار بدن.

روایت رسمی از قتل 
قتل ها با چاقو، اسلحه و ابزارهای دیگه انجام شده و با صحنه سازی های نمادین و خون نویسی روی دیوارها همراه بوده. این جنایت ها نه فقط جامعه ی آمریکا رو شوکه کرد بلکه به نوعی پایان دوران هیپی و خوش بینی دهه ی 60 رو رقم زد.


نگاهی به گذشته ی پولانسکی 
رومن پولانسکی از هولوکاست جان سالم به در برده و در سال 1943 از گتوی کراکوف فرار کرد و به کمک چند کاتولیک رومی لهستانی، از جمله زنی که به پدر پولانسکی قول داده بود از پسرش مراقبت کنه زنده موند. 
یعنی در دوره ی جنگ جهانی دوم، وقتی یهودی ها در لهستان، تحت تعقیب نازی ها بودن، پولانسکی یه بچه بود و تونست فرار کنه و به کمک افراد محلی، مخفی شد و زنده موند. 
رومن پولانسکی متولد 18 اوت 1933 هست و الان حدود 92 سالشه و هنوز هم فیلم میسازه و در محافل سینمایی حضور داره. 
کارهای پولانسکی همیشه یه حس تلخ، بی پناهی و روان پریشی دارن که خیلی ها عقیده دارن ریشه در همون کودکی پر آشوب و تجربه های شخصی داره.

شارون دوست داشتنی 
یه شایعه درمورد پشت صحنه ی فیلم The Sandpiper 1965 وجود داره که دونستنش خالی از لطف نیست. شارون تیت برای نقش کوچکی در این فیلم انتخاب شده بود اما صحنه هاش در نسخه ی نهایی فیلم قرار نگرفتن. گفته میشه که الیزابت تیلور بهش حسودی میکرد و احتمالا خودش درخواست کرده که صحنه های تیت حذف بشن. 
حتی بعضی منابع اشاره کردن که تیلور نگران بود مبادا ریچارد برتون که در اون زمان همسرش بود، جذب شارون بشه و به همین دلیل خواسته بوده که اون صحنه ها از چشمش دور نگه داشته بشن. 
البته این حرف ها بیشتر در حد روایت های پشت پرده و شایعه هستن و سند رسمی ای ندارن اما خود وجودشون نشون میده که در اون زمان، چه فضای رقابتی و پر از حسادتی در هالیوود وجود داشته.

شایعات زندگی زناشویی 
درمورد شایعات مربوط به زندگی زناشویی رومن پولانسکی و شارون تیت، چند منبع و روایت وجود داره که باعث شکل گرفتن بدبین نسبت به پولانسکی شدن. 
ازدواج پولانسکی و تیت از همون اول با شایعه هایی مثل روابط آزاد، خیانت و حتی روابط چند نفره همراه بود و این ها بیشتر از دل مجله های گاسپ و فضای رقابتی هالیوود بیرون اومدن و لزوما منابع معتبری به حساب نمیان. 
در کتاب Sharon Tate: A Life یکی از دوستان شارون به اسم Joanna Pettet گفته که پولانسی کنترل زیادی روی همسرش داشته و بهش میگفته چه لباسی بپوشه و چه آرایشی انجام بده. این ادعاها باعث شده که بعضی ها فکر کنن رابطه شون پرتنش بوده که چندان هم غیر منطقی نیست. 
در مقابله ای از دیلی میل، بازیگری به اسم کریستوفر جونز، ادعا کرده که در دوره ی بارداری شارون، با او رابطه ی عاشقانه داشته . این اولین بار بود که کسی خودش رو به عنوان معشوقه ی پنهانی معرفی میکرد. این فرد گفت که قصد جدایی انداختن بین شارون و پولانسکی رو نداشته.

کریستوفر جونز، بازیگر آمریکایی هست که بیشتر به خاطر بازی در فیلم دختر رایان شناخته میشه، در سال های پایانی عمرش ادعایی کرد که توجه رسانه ها رو جلب کرد. اون گفت که با شارون تیت، رابطه ی عاشقانه داشته و اون هم درست زمانی که شارون در هفته ی ششم بارداری بوده. 
نقل قول جونز اینه: من شارون رو دوست داشتم و اون هم منو دوست داشت. هیچ قصدی برای آسیب زدن به ازدواجش نداشتم، فقط از بودن باهاش لذت میبردم.
این ادعا درست قبل از انتشار کتابی درباره ی زندگی پولانسکی مطرح شد و خیلی ها اون رو به عنوان بخشی از روایت های حاشیه ای هالیوود در دهه ی 60 درنظر گرفتن. 
جونز خودش بعدها از بازیگری کناره گرفت و زندگی ای نسبتا منزوی داشت و کارهایی مثل نوشتن مقاله های تحلیلی برای نشریه های کم مخاطب رو دنبال کرد. 
کتاب زندگی شارون، بیشتر یک بیوگرافی هست و سعی کرده داستان مستندی از زندگی شارون تیت ارائه بده و نویسنده اش یه کتاب جداگانه به اسم د فمیلی داره که درباره ی فرقه ی منسون هست و در این کتاب سعی کرده مسیر زندگی شارون رو از دوره ی نوجوانی تا لحظه ی مرگش روایت کنه. 
نگاهش به پولانسکی هم نه تطهیرگره و نه متهم کننده. سندرز پولانسکی رو به عنوان یک کارگردان جوان، باهوش و درگیر در فضای پرآشوب دهه ی 60 معرفی میکنه و به رابطه ی عاشقانه ی شارون و رومن اشاره میکنه ولی در عین حال، فضای اطرافشون از جمله روابط آزاد، مواد مخدر و نمادگرایی تاریک هالیوود رو هم به تصویر میکشه. 
در کتاب سندرز، رومن به عنوان مردی ویران شده از مرگ شارون توصیف میشه و توضیح داده میشه که پولانسکی بعد از قتل همسرش، دچار فروپاشی روانی شد و تا مدت ها در شوک و اندوه باقی موند. این تصویر رو میشه بیشتر همدلانه دونست و کتاب بیشتر از اینکه مخاطب رو نسبت به پولانسکی مظنون کنه، سعی میکنه فضای پیچیده ی زندگی شارون تیت رو نشون بده.

شارون اولین همسر رومن پولانسکی نبود
طبق منابع موجود، پولانسکی قبل از ازدواج با شارون، با زنی به اسم باربارا لاس ازدواج کرده بود. باربارا بازیگر لهستانی بود و این ازدواج در دهه ی 1950 یا اوایل 60 اتفاق افتاد اما خیلی زود به جدایی ختم شد. 
بعد از اون پولانسکی با شارون تیت ازدواج کرد و سال ها بعد و در سال 1989 با امانوئل سنیه ازدواج کرد که هنوز هم همسرش به حساب میاد.

رزومه ی کاری پولانسکی
پولانسکی تا امروز بیشتر از 40 فیلم بلند و کوتاه کارگردانی کرده که شامل کارهای مستند و تبلیغاتی هم میشه. رومن پولانسکی نه فقط کارگردان هست بلکه فیلمنامه نویسی خیلی از کاراشو هم خودش انجام داده و این کار رو گاها به تنهایی یا با همکاری نویسنده های دیگه انجام میده. 
همکار قدیمیش در نویسندگی، مردی فرانسوی به اسم ژرار براک هست که در سال 2006 به خاطر سرطان ریه مرد و یه فیلمنامه نویس و کارگردان به حساب میاد. 
سبک نوشتاری این آقا هم اغلب روانپریشانه، نمادین و فلسفی هست.

جمع بندی قسمت چهارم 
یکی از نقدهای منفی پرتکراری که نسبت به فیلم های پولانسکی وجود داره اینه که بارها زن ها رو در نقش قربانی، روانپریش یا ابژه ی میل مردانه تصویر کرده و منتقدای فمینیست، این رو نوعی بازتولید خشونت نمادین علیه زنان میدونن. 
خیلی از کارهای پولانسکی در فضاهای بسته اتفاق می افتن مثل آپارتمان، هتل و قصر و شخصیت ها هم اغلب دچار فروپاشی ذهنی میشن و بعضی از منتقدها این رو تکراری، خسته کننده و فاقد تنوع روایی میدونن و عقیده دارن که در سال های اخیر هم کارهاش افت کرده. مثلا فیلم The Palace 2023 نمونه ی بارز این افت هست و منتقدا عقیده دارن ما با یه کار کمدی سیاه فاقد طنز رو به رو هستیم و توهین آمیز، حال به هم زن و بی هدفه و فیلمیه که حتی نمیشه از نبوغ کارگردانش دفاع کرد. 
این فیلم در جشنواره ی ونیز، امتیاز صفر درصد در راتن تومیتوز گرفت که نشون میده منتقدا اصلا ازش راضی نبودن.