سوپرمن در سال 1938 به دست جری سیگل و جو شوستر خلق شد و اولین بار در Action Comic #1 منتشر شد. جری سیگل بیشتر به عنوان نویسنده ی کمیک شناخته میشه اما چندین کتاب و مجموعه داستان هم داره. ایشون نویسنده ی The Superman Chronicles و Superman Archives هم بوده که مجموعه ای از داستان های کلاسیک سوپرمن رو شامل میشه.

کتاب سوپر بوی یه کتاب غیر داستانی درمورد سرگذشت سوپرمن و خالقینش هست و یه بیوگرافی کامل از جری سیگل و جو شوستر به حساب میاد. نویسنده اش برد ریکا، تحقیقات پر و پیمونی انجام داده و اطلاعاتی درباره ی نحوه ی خلق سوپرمن، چالش های حقوقی و زندگی مرموز این دو نفر بعد از ترک پروژه ی سوپرمن رو در قالب یه گزارش روزنامه ای و نسبتا داستانی ارائه داده. 
این کتاب شامل حقایق ناشناخته ای درباره ی الهام های داستانی، طراحی اولیه ی لباس سوپرمن و حتی اتفاقات بعد از مرگ پدر جری سیگل رو بررسی میکنه.
زندگی جری سیگل و جو شوستر پر از اتفاقات عجیب و ناشناخته بود. این دو نفر، به عنوان نوجوون های خجالتی و کم بضاعتی شناخته میشدن که در دهه ی 1930 در کلیولند زندگی میکردن و با عشق به داستان های علمی تخیلی، سوپرمن رو خلق کردن. ولی مسیرشون پر از مشکل شد. 
مرگ پدر جری سیگل در یک حادثه ی مشکوک در فروشگاه خونوادگیشون هم یکی از رازهای زندگی این نویسنده به حساب میاد و بعضیا عقیده دارن که تاثیر زیادی روی خلق شخصیت سوپرمن داشت. 
بعد از ترک سوپرمن، این دو نفر سال ها در فقر زندگی کردن و حتی مجبور شدن کارهای کم درآمدی رو انجام بدن تا زنده بمونن. 
این کتاب با نقل قولی از جری سیگل شروع میشه و نشون میده. این نوشته رو در دوره ی دبیرستان نوشته و تصویری از علاقه اش به داستان های معمایی و علمی تخیلیه. این متن از شماره ی 12 مارس 1931 نشریه ی مدرسه ای که سیگل براش داستان کوتاه مینوشته گرفته شده. نوشته درمورد یه شخصیت کارآگاهی هست که درگیر یه معمای قتل شده. 
برد ربکا در این کتاب سعی میکنه تا اتمسفر خاصی رو خلق کنه و اتفاقات رو از زمان مرگ پدر خالق سوپرمن، به شکل داستانی روایت میکنه.

در جریان این گزارش، نویسنده سعی میکنه تا درباره ی تاریخ سوپرمن مقدمه چینی کنه. داستانی که در ظاهر ممکنه احمقانه به نظر بیاد اما قراره چندین نسل رو تحت تاثیر قرار بده. 
گرفته شدن دست آورد های خالقین سوپرمن، تاثیر زیادی روی تحریف و تغییر داستان داشت. جری سیگل و جو شوستر، در ابتدا سوپرمن رو با ایده های خاص خودشون خلق کردن اما وقتی حقوق این شخصیت رو از دست دادن، DC مسیر داستان رو تغییر داد.
در دهه های بعد، سوپرمن از یه شخصیت اجتماعی و عدالت طلب، به یه نماد ابرقهرمانی جهانی تبدیل شد که بعضی ها عقیده دارن این تغییرات با خواسته های اصلی خالقشون متفاوت بوده. 
همچنین مبارزات حقوقی طولانی باعث شد که بعضی از داستان های سوپرمن تحت تاثیر مسائل قانونی قرار بگیره مثلا تغییراتی در منشا شخصیت یا نحوه ی نمایش قدرت هاش. 
در سال های اخیر، تلاش هایی برای برگردوندن اعتبار به سیگل و شوستر انجام شده اما DC هنوز کنترل کاملش روی سوپرمن رو حفظ کرده. 
هری داننفلد و جک لیبوویتز در زمان فروخته شدن داستان به دی سی، مدیر بودن و نقش کلیدی در خرید حقوق سوپرمن داشتن. اونا با 130 دلار، مالک کامل این شخصیت شدن.
در دهه های بعد، سیگل و شوستر بارها سعی کردن تا حقوقشون رو پس بگیرن اما دی سی همیشه به کمک قانون، جلوشون مقاومت کرد. 
در نهایت، بعد از سال ها مبارزه، در دهه ی 1970، DC قبول کرد تا به سیگل و شوستر، حقوق بازنشستگی بده و اسمشون به عنوان خالق سوپرمن، در کمیک ها نوشته بشه. 
داستانی که سیگل و شوستر خلق کردن، هرگز به شکل صادقانه و بدون تحریفی منتشر نشد و در طول زمان، تغییرات قابل ملاحظه ای رو تجربه کرد.

اولین نسخه ی سوپرمن که در سال 1933 منتشر شد، در واقع یه داستان کوتاه درمورد یه شخصیت شرور با قدرت های ذهنی بود نه یه قهرمان. 
بعد ها، سیگل و شوستر، این ایده رو تغییر دادن و سوپرمن رو به یه قهرمان تبدیل کردن اما وقتی DC این حقوق رو خرید، مسیر داستانش رو به مرور تغییر داد. 
در دهه های بعد، سوپرمن از یه شخصیت عدالت طلب اجتماعی، به یه نماد جهانی تبدیل شد که بعضی ها عقیده دارن این تغییرات با خواسته های اصلی سوپرمن در تضاده. 
جری سیگل، نویسنده بود و داستان پردازی سوپرمن رو ترتیب داد. ایده اش مردی با قدرت های خارق العاده بود و جو شوستر، تصویرگری این کار رو به عهده کرد. ظاهر نمادین این شخصیت در این زمان، شامل لباس قرمز و آبی، شنل و نشان معروف S بود. 
در نسخه ی 1938 سوپرمن یه بیوگرافی کاملا جدید پیدا کرد و میشه این سال رو زمان تولد سوپرمن واقعی دونست. سوپرمن از سیاره ی کریپتون بود که قبل از نابودی، والدینش اونو به زمین فرستادن. در زمین، خونواده ی کنت اونو بزرگ کردن و اسم کلارک کنت رو بهش دادن. کلارک، قدرت های خارق العاده داشت، از جمله قدرت فیزیکی زیاد، سرعت بالا و توانایی انجام پرش های بلند که بعد ها تبدیل به قدرت پرواز شد. 


از همون زمان هم ایده ی هویت مخفی کنت کلارک در روزنامه و شخصیت لوئیس لین به عنوان معشوقش مطرح شد. چیزی که در نقدها مهمه اینه که سوپرمن دقیقا چه جهانبینی ای پیدا میکنه و دی سی ترجیح داد که سوپرمن براساس چه الگوهایی با شرارت مبارزه کنه. 
در نسخه ی اصلی که سیگل و شوستر خلق کردن، سوپرمن به عنوان یه قهرمان اجتماعی نشون داده شد؛ کسی که علیه فساد، ظلم و بی عدالتی مبارزه میکنه. در نسخه های بعدی، DC سوپرمن رو بیشتر به یه نماد جهانی تبدیل کرد و تمرکز داستان ها از مسائل اجتماعی، به مبارزات کیهانی و تهدیدهای بزرگ تغییر کرد.
در نسخه ی اصلی، سوپرمن بیشتر شبیه یه قهرمان مردمی مجسم شد که درگیر مشکلات روزمره ی جامعه است اما در نسخه های جدیدتر، بیشتر به یه ناجی فرازمینی تبدیل شد که با دشمنای فضایی و تهدیدهای جهانی مبارزه میکنه. 
تغییر سوپرمن از یه قهرمان عدالت طلب اجتماعی به یه نماد جهانی، باعث شد که داستانش از واقع گرایی اولیه دور بشه. 
چیزی که در اینجا اهمیت داره اینه که داستان اصلی، به مرور نابهنجار تر شد یا به نوعی تعادل رسید که با توجه به اونچه که گفته شد، میشه حدس زد که به سمت نوعی نابهنجاری رفت. 
داستان سوپرمن در طول زمان، هم با انگیزه های تجاری و هم با تغییرات فرهنگی و اجتماعی تغییر کرد. 
در واقع اصلی ترین انگیزه ی تغییر داستان، افزایش جذابیت تجاری به حساب میاد. این کار به اضافه کردن قدرت های جدید، دشمنای فضایی، و داستان های پیچیده تر، کمک کرد تا سوپرمن تبدیل به یه شخصیت پرفروش تر بشه. 
تغییرات فرهنگی و اجتماعی هم به نوبه ی خودش باعث شد که شخصیت سوپرمن از یه عدالت طلب خیابونی به یه ناجی فرازمینی تبدیل بشه. به طور مثال در دوره ی جنگ سرد، داستان های سوپرمن بیشتر روی تهدیدهای جهانی و نبردهای فضایی تمرکز داشت. 
بعضی از تغییرات باعث شد که سوپرمن از واقع گرایی اولیه فاصله بگیره؛ مثلا اضافه شدن کریپتونایت یا تبدیل شدن سوپرمن به یه موجود تقریبا شکست ناپذیر که کمتر با مشکلات انسانی درگیر میشه، اتمسفر داستان رو تا حد زیادی تغییر داد.

جمع بندی
این مطلب صرفا توضیحی درمورد کتاب سوپربوی و موضوعش بود و بررسی بیشتر داستان سوپرمن، قطعا نیازها به مطالب کامل تری داره. شخصیت های ابرقهرمان و ابرشرور، به رغم ظاهر تجاری و سرگرم کننده شون، ریشه های جالبی دارن که نشون میده برای هدفی بیشتر از سرگرم کردن جامعه ساخته شدن.