این نقاشی رو با الهام از وبلاگ جوزف کشیدم. برای شروع، دنبال سیاه بخت ترین موجودات افسانه‌ای گشتم و به نظرم رسید که هیپنوس، تاحدی پوشش دهنده‌ی روزگار سیاه جوزف هست. 
هیپنوس به عنوان الهه‌ای شناخته میشه که در قلمرو خواب ها زندگی میکنه و به عنوان موجودی مبهم شناخته میشه. محل زندگیش دنیای زیرین هست اما قلمرویی مجزا از جهنم داره. 
این شخصیت در نزدیکی رودخانه‌ی فراموشی زندگی میکنه و نور خورشید، هرگز به غاری که محل زندگیش هست نمی تابه.
کاراکترش با بال هایی که روی سرش داره شناخته میشه. مادرش الهه‌ی شب و برادر دوقلوش، ایزد مرگ هست. 
در این نقاشی همچنین از نماد دلفین استفاده کردم چون دلفین ها بعضا به عنوان نماد سفر رویاگونه بین دنیاها شناخته شدن. اما ویژگی جالب دلفین ها اینه که اونها هم گاهی خودکشی میکنن یا اصطلاحا به گل میشینن و تنها موجودات غیر انسانی‌ان که در افسانه های یونان و روم، قادر به صحبت کردن با الهه ها هستن. 
در اساطیر یونان، دلفین ها از تبدیل نوازنده هایی به وجود اومدن که زمانی الهه ها رو خشمگین کردن. اونها مجبور شدن در قالب دلفین زندگی کنن؛ در این حالت، میتونن حرکت کنن و آواز بخونن اما دیگه نمی تونن روی خشکی راه برن. 
دلفین ها میتونن خارج از آب نفس بکشن اما اگر زیادی بیرون از آب بمونن میمیرن. این ویژگی در نظرم خیلی شبیه جوزفه چون در دنیا زندگی میکنه اما اگه درگیرش بشه میمیره. 
توی این نقاشی همچنین از نماد گنجشک استفاده کردم چون گنجشک ها بی قرار و در حاشیه ی زندگی شهری هستن. رفتارشون شبیه یک موجود اهلی نیست اما در عین حال، در شهر حضور دارن.