نقد و بررسی سریال Mayfair Witches 2023
29 اردیبهشت · · خواندن 4 دقیقه نقد و بررسی سریال Mayfair Witches 2023 |جادوگران مایفر آن رایس
جادوگران مایفر، یه سریال تخیلی و هیجان انگیز آمریکایی با بازی الکساندرا داداریو هست که داستانی ماورایی در مورد زندگی چند جادوگر رو دنبال میکنه. این کار تا الان تونسته 77 درصد پسند مخاطبای گوگل و امتیاز 6.2 از 10 رو از سایت IMDb به دست بیاره. به لحاظ سرگرم کننده بودن میشه به راحتی گفت که کار جالبیه اما به لحاظ جلوههای بصری و بازی بازیگرا و حتی خوده داستان، میشه چیزای زیادی رو زیر سوال برد.

بقیه در ادامهی مطلب。.゚+ ⟵(。・ω・)
داستانهای جادوگری، اغلب مواقع، در مورد نبرد خیر و شر و ذات واقعی شر صحبت میکنن. این سریال سعی میکنه تا تصویر خوبی از نوعی انتقامجویی رو نشون بده و اینطوری به مخاطب خودش تلقین کنه که دنیا پر از هرج و مرج و آدمایی هست که به خاطر کارای غیر اخلاقی خودشون جواب پس نمیدن و اگر کسی مثل یه جادوگر، قدرت و ارادهشو داره که به روش خودش از همچین افرادی انتقام بگیره، پس درستش این هست که انجامش بده و کیه که بخواد اخلاقیات پشت کار این مدل افرادو زیر سوال ببره؟
هرچند که ما در واقعیت، جادوگرهایی مثل شخصیتهای درون این سریال رو نداریم اما بعضی از ما آدمها میتونیم از فرصتها و شانسهایی که درون زندگیمون به دست آوردیم، برای افزایش قدرت تاثیرگذاریمون استفاده کنیم و نسبت به بقیه، ارادهی بیشتری رو در تلافی و انتقامجویی، نشون بدیم.

الکساندرا داداریو که اتفاقا توی وب فارسی هم از محبوبیت زیادی برخورداره، بیشتر شهرت خودشو مدیون بازی توی کارای اروتیک هست ولی شاید بشه گفت که سکانسای اروتیک، تنها موقعیتی هست که باعث میشه بازی خوبی رو از خودش نشون بده. اون به لحاظ ظاهری، زیبا هست اما هیچ وقت نتونستم بازی جالب و تحسین برانگیزی رو ازش ببینم و از جمله بازیگراییه که ظاهرا، بیشتر به خاطر جذابیت جنسی خودش به محبوبیت رسیده. توی این سریال هم الکساندرا، نقش اول به حساب میاد و همهی اتفاقات، به اون ختم میشه.
خودقربانی پنداری برای توجیه کارای خودخواهانه و تاریک، شاید بشه گفت مهمترین چیزیه که توی سناریوی این سریال، توی ذوق میزنه و بر حسب اتفاق، توی تولیدات دیگهی سینمایی و تلویزیونی هم میشه به کرار، مشاهدهشون کرد. جادوگران مایفر، افرادی خوش طینت و معصوم معرفی میشن که دیدگاه بیش از حد خوشبینانهای نسبت به زندگی دارن و در نتیجه، به خاطر داشتن همچین دیدگاهی هم مورد آزار و اذیت و سوءاستفاده قرار میگیرن. درنهایت، هیچکس نمیگه که چرا این شخصیتا در مقابل قدرت باطنی خودشون مسئولیتپذیر نیستن و وقتی میفهمن داره ازشون سوءاستفاده میشه، به شکلی غیر اخلاقی و مشکوک، تصمیم میگیرن تا از آدما انتقام بگیرن.

از ابتدای سریال، مدام شخصیتهایی رو میبینیم که از قدرت اجتماعی زیادی برخوردارن، میتونن یه تغییر خوب ایجاد کنن و باعث بهبود زندگی بقیه بشن اما توی روز روشن، دروغ میگن و از بقیه سوءاستفاده میکنن.
وقتی یه مرد میانسال با ظاهر نه چندان زیبا میاد و از بقیه سوءاستفاده میکنه، بیننده به سختی میتونه نفرتی که نسبت بهش پیدا میکنه رو کنترل کنه اما وقتی نوبت جادوگران مایفر و بخصوص شخصیت روون با بازی الکساندرا میرسه، ما آماده میشیم که باهاش همدلی کنیم و درک کنیم که اون برای محافظت از خودش و بچهاش باید دست به هر کاری بزنه.
لشر، آشکارا یه ماهیت شیطانی داره و با تمام اجداد روون، ارتباط جنسی میگیره و هدفش مشخص نیست. اون از میزبانای خودش سوءاستفاده میکنه تا بتونه قدرت بگیره و بقای خودشو تضمین کنه. جادوگرای مایفر هم به نحوی بهش پناه میبرن چون در دنیای واقعی، حس تعلق خاصی ندارن، تنها هستن و مورد ظلم قرار میگیرن.
رابطهی جادوگرا با شخصیت لشر، یه رابطهی اروتیک و اسرارآمیز و به ظاهر جذاب هست اما نمیشه به لحاظ اخلاقی توجیهش کرد.

روون، شخصیت اجتماعی بیثباتی داره. با مردا ارتباط میگیره تا صرفا بتونه لذت ببره و تنها نباشه و از تعهد و رابطهی دائمی هم خوشش نمیاد. به راحتی میتونه هر کسی رو به خونه ببره و خوشش هم نمیاد که قضیهاش با کسی رمانتیک بشه. ولی وقتی صحبت از ارتباطات خانوادگی و محافظت از بچهاش میشه، تبدیل به متعهدترین و متعصبترین شخصیت ممکن میشه و حتی حاضره خشم خودشو به قصد کشتن بقیه آزاد کنه.
جمعبندی
روون همیشه در مورد بیمسئولیتی بقیه و عدم احترامشون به حقوق زنان شکایت میکنه اما اگه فارغ از زن بودن، میخواست با همین سطح همدلی، به عنوان یه فرد مذکر ظاهر بشه، دقیقا چه فرقی با شخصیتهایی داره که ازشون میناله و فراریه یا میخواد اونا رو بکشه؟
ظهور بیشتر همچین شخصیتهایی با توجه به احساس سردرگمی آدما توی دنیای مدرن و بحرانایی که بقای ما رو تحت تاثیر قرار میده، در نظرم قابل انتظاره. چون آدما میبینن که ارزشا و باورای جمعیشون دیگه کار نمیکنن و عملا شخصیتای کلیدی داستانا نمیتونن به واسطهی چنگ انداختن به حرکتای جمعی، به قدرت و رفاه برسن.
جادوگران مایفر، یه قدرت یا مزیت ذاتی دارن که باعث میشه در نظر مخاطب، کمی جالبتر و سرگرم کنندهتر از بشر سردرگم امروزی باشن؛ ولی به هیچ عنوان نمیشه گفت که این شخصیتا دیدگاههای جهانوطنی خاصی دارن و یا میخوان یه تغییر جمعی خاص و پیشرو رو رقم بزنن. این شخصیتا تا پایان، توی ترس و حس ناامنی روانی هستن؛ درست مثل بشر مدرن بحران زده.