نقد و بررسی فیلم اسپایدرمن: نیلوفر آبی| Spider-man: lotus 2023

اولین چیزی که حین تماشای اسپایدرمن لوتوس قراره بزنه توی ذوقتون موضوع نابازیگری هست. این فیلم به دست افرادی که به شخصیت اسپایدرمن علاقه‌مند هستن ساخته شده و یه ساخته‌ی رسمی به حساب نمیاد. صحنه‌های اکشن خیلی کم هستن و بیشتر روی بخش درام ماجرا کار شده.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦。.゚+ ⟵(。・ω・)⁩

فن فیلما می‌تونن همچین چیزایی باشن، درست مثل داستانای فن_فیک که به کرار توی وب پیدا میشه. اونا اونچه که شرکت سازنده قصد به رخ کشیدنش داشته رو بازتولید نمیکنن بلکه تا حد زیادی، دست به بازتولید اون بخش‌هایی از داستان میزنن که سازنده‌ی اصلی، کمتر بهش پرداخته ولی برای مخاطب، از جذابیت برخوردار بوده. 
در مورد داستان اسپایدرمن، ماجراهای رمانتیکش هست که توی این فیلم، پررنگ‌تر شده و بیننده رو تحریک به قضاوت میکنه. 
میشه درک کرد که خیلی از بیننده‌ها کار رو فورا با نسخه‌های اصلی مقایسه کردن و حتی انتظار دیدن فیلمی که اینقدر بازی‌های ناشیانه‌ای داشته باشه رو توی سال 2023 ندارن که به نظرم منطقیه.

اما فارغ از بررسی ظواهر فیلم، اسپایدرمن لوتوس مرور جالبی روی داستان اسپایدرمن داره و مثل هر فیلم دیگه‌ای، ما با یه داستان طرفیم که میشه با رویکردهای مختلفی نقدش کرد. 
اسپایدرمن یه ابرقهرمانه که تصمیم گرفته از قدرتش برای کمک به آدما استفاده کنه ولی معشوقش در این مورد توجیه نیست و از رابطه‌شون زیاد راضی به نظر نمیرسه. 
انگیزه‌ی اسپایدرمن مشخص شد اما در مورد اهدافش سوالای زیادی وجود داره. آیا اونم مثل بعضی از ابرقهرمانا انتظار داره که به تنهایی بتونه جلوی هر موجود شروری خودنمایی کنه و اگه توی این کار شکست بخوره سرخورده میشه و حس میکنه که مسئولیت خودشو به خوبی انجام نداده؟

اسپایدرمن تنها ابرقهرمانی نیست که تلاش میکنه تا هویت خودشو مخفی نگه داره. اینطور شخصیتا جذابن چون به راحتی تحسین بیننده رو بیدار میکنن و مخاطبو در مورد حسن‌نیت ابرقهرمان، قانع میکنن. 
این موضوع تا یه حدی تاثیرگرفته از عرف عمومی هم هست که از آدما میخواد در مقابل کار خوبی که انجام میدن فروتن باشن و جارش نزنن و بدون چشمداشت خاصی بهش بپردازن. فکر میکنم این خودش یکی از بدترین عرفایی هست که اجازه نمیده خوبی توی این دنیا رشد کنه و قدرت بگیره. وقتی که راجب هدف و انگیزه‌ی آدمایی که وانمود میکنن به ایجاد خیر جمعی پرسش نشه و شفافیت خاصی صورت نگیره، قهرمان داستان میتونه توی اشتباهات و حماقت‌های خودش گیر بیوفته و ناخواسته، به بقیه آسیب بزنه.

این موضوعیه که در مورد بسیاری از شخصیت‌های ابرقهرمانی منجمله اسپایدرمن باعث میشه تا نتونم با بخش درام ماجرا ارتباطی بگیرم و توی این فن‌فیلم که به طور خاص، به جای تمرکز روی افزایش تعداد صحنه‌های اکشن، صحنه‌های درام و احساسی زیادی داره، بیشتر خودنمایی میکنه؛ یعنی میبینی که اسپایدرمن چقدر توی ادامه دادن مسیر و هدفش سردرگمه و نمی‌تونه به راحتی تصمیم بگیره. 
معمولا بهترین اقتباسای سینمایی از شخصیتای ابرقهرمان و ابرشرور، کارایی هستن که اونقدر داستان رو تراشیدن و روی خطوط داستانی کار کردن تا بیننده نه فقط تحت تاثیر جلوه‌های ویژه و اکشن کار بلکه تحت تاثیر خط فکری شخصیتای اصلی قرار بگیره و براش الهام‌بخش واقع بشن.


جمع‌بندی
فیلم اسپایدرمن لوتوس، هرچند که درام خودشو به شکل حرفه‌ای به تصویر نکشیده اما تصویر به مراتب واقع‌گرایانه‌تری از وضعیت روانی شخصیتی رو نشون میده که سعی داره هویت خودشو پنهان کنه و به تنهایی، ماموریت خودشو پیدا کنه.