تعبیر خواب بادوم پفکی تند

سلام یمدت یه سری از خوابهایی میدیدم که در اون درحال فرار از چیزی بودم یا سعی داشتم به چیزی که در حال دیرشدن بود برسم ، در هر صورت سعی میکردم که با تمام توانم بدوم ، اما مشکل این بود که هیچوقت نمیتونستم از یک حدی فراتر تلاش کنم . انگار دویدن رو از حافظه خودکارم پاک کرده باشن و باید مثل یه کودک هر تصمیم برای به حرکت در اوردن پاهام از مغز رو به ماهیچه ها با تمرکز زیاد منتقل کنم ، هیچ وقت چیزی که تعقیبم میکردم بهم نمیرسید یا هیچ وقت نمیدونستم که به مقصدم نمیرسم ولی هر لحظه از خواب استرسم بیشتر میشد تا جایی که از خواب بیدار میشدم . من نه ادم ورزشکار اهل دویدن هستم و نه اینکه معلولیت خاصی داشته باشم و حتی هیچ مصدومیتی مربوط به پاهام نداشتم نمیدونم چرا یمدت این مدل خواب رو میدیدم ، البته اینم اضافه کنم که خواب هام پشت سر هم نبودن و بعد از گذشت چند هفته یا ماه این خواب رو میدیدم . بعد از اینکه سه الی چهار بار تکرار شد هم دیگ این خواب رو ندیدم و از اون مدت دوسال گذشته . کنجکاو بودم تحلیل شما رو بشنوم . متشکرم

تعبیر: 
پاها، دویدن و فرار کردن و حس ناامنی، تا حد زیادی درمورد مشکلات تعلق صحبت میکنن. حس تعلق یعنی اونچه که ریشه های اصلی و انگیزه های ما رو شکل میده و کمکمون میکنه به زندگی ادامه بدیم.

گاهی حس سردرگمی و ناامنی روانی، میتونه باعث دیدن همچین خواب هایی بشه. راه حلش، تقویت انگیزه و تغییر دادن تعلقاتی هست که دیگه برامون کاربرد ندارن. مثلا کنار گذاشتن انگیزه ها یا آدم هایی که تعلقی بیمارگونه رو درونمون ایجاد کردن و نمی تونن حامی واقعی ما باشن.

این خواب ها درمورد چیزی هشدار میدادن که ناخودآگاه متوجهش شده بودید اما در اون برهه جدیش نمیگرفتید. مثل وقتی که در ارتباط با یه گروه دوستی هستیم که همدلی کمی دارن و صرفا محض سرگرمی دور هم جمع میشن. همچین افرادی، نمی تونن منشا تعلق سالمی بشن.