چیزی که بعد از دیدن فیلم دلال کنجکاویمو تحریک کرد این بود که ببینم همچین فیلمی تونسته چقدر بازخورد بگیره و آیا با سلیقهی عمومی، مطابقت داره یا نه. چون این فیلم، یه درام نهچندان عاشقانه است که بیشتر به موضوع فلسفهی فرزند آوری و مسئولیت پذیری در قبال بچهها پرداخته.
بازخورداش بهنظرم خیلی بهتر از اون چیزیه که میشد انتظار داشت. 87 درصد پسند مخاطبای گوگل و 18 هزار مشارکت کننده در سایت IMDb برای یه درام کرهای، خیلی چیز خوبیه.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
ببخشید من چند وقت پیش خوای یکی از دوستام رو دیدم که چند ساله بخاطر یکسری مسائل با هم قطع ارتباط کردیم و داخل خوابم هر جا میرفتم اونم بود ولی اصلا به من نگاه نمیکرد انگار که اصلا متوجه وجود من نشده ... امیدوارم منو فراموش کرده باشه چون زمانی که تو زندگی من بود فقط باعث آزار و اذیت و اعصاب خوردی شد و در آخر بخاطرش کلا رفتم یه شهر دیگه
تعبیرخواب:
این خواب لزوما به این معنی نیست که دوستتون هنوز داره بهتون فکر میکنه یا قصد دنبال کردنتون رو داره. اگه توی خوابتون از دیدنش احساس ناراحتی داشتید، میتونه تصویری از حس ناامنی روانی و نگرانیای باشه که درواقعیت، کمابیش احساس میکنید اما به این احساس، چندان توجه نشون ندادید.
صحبت درمورد اون فرد خاص نیست بلکه صحبت درمورد موقعیتهای مشابهیه که بهتون حس خوبی نمیدن و دوست دارید ازشون فاصله بگیرید. راه حل میتونه این باشه که به زنگخطرها یا افراد و رفتارهای مشابه حواستون باشه و از خودتون در مقابلشون مراقبت کنید.
چند ساله که تصویرگری پزشکی، گوشهی ذهنم خاک میخوره و گاهی برای تفنن، تصاویر پزشکی رو نقاشی کردم. چیزی که همیشه مانعم میشه همینه که اطلاعات خاصی درموردش ندارم. اخیرا فهمیدم این رشته خیلی خاصه و در بعضی کشورها میشه به صورت آکادمیک دنبالش کرد و خیلی پذیرای ایدههای جدیده. این رشته، قضیهاش با تصویربرداری پزشکی فرق داره و کلا درمورد اینه که دانش پزشکی رو هر چه بیشتر، تبدیل به نقاشی کرد.
تصویرگرای پزشکی میتونن چیزای زیادی درمورد دانش پزشکی یاد بگیرن ولی در عین حال، یه هنرمند باقی میمونن و مسئولیت سنگین طبابت، روی دوششون نمیافته؛ که این درنظرم خیلی ایدهآل و جذابه.
کاربرد تصویرگری هم با توجه به نحوهی ساخت تصویر تعیین میشه. طبیعتا هرچه جزئیات و ایدههای معنادار و خلاقانهتری داشته باشه، بیشتر هم میتونه مورد توجه قرار بگیره. چیزی که درمورد این رشته دوست دارم همینه که محدودهی خاصی برای خلق اثر هنری نداره و هدف تجاری تصاویر، همیشه از پیش تعریف شده نیست. تو میتونی طیف مخاطبای مختلف رو مطالعه کنی و تصاویری رو خلق کنی که نیاز دارن یا صرفا ذوق خودت رو بهکار بگیری و دانش پزشکی رو تبدیل به نقاشی کنی و ببینی برای چه افرادی، الهامبخش واقع میشه.
همچنین فکر میکنم این رشته، قابل رقابت با هوش مصنوعیه چون تصویرگر میتونه با تکیه به دانش پیچیده و جزئیات زیاد و دنبالهدار و معنادار، هنر خودشو ارائه بده و یک داستان هنری و پزشکی رو خلق کنه که بهمراتب بهتر از یه داستان ماشینیه.
تصویرگرای پزشکی ظاهرا گاهی در جریان نویسندگی هم همکاری میکنن و دانش خشک رو تبدیل به محتوای خوندنی و قابل فهمتر برای مخاطب میکنن.
من که قصد ندارم سراغ تحصیلات و کارای پیچیده برم، ولی فکر میکنم با درک بیشتر فلسفهی این کار، راحتتر بتونم نقاشیهای خودمو بکشم. دوست دارم نقاشیهایی بکشم که واقعا با تکیه به یک دانش خاص باشه و فقط به خود تکنیکهای نقاشی محدود نشم. تصویرگری علمی به ایدهآلم نزدیکتره و از این بین، تصویرگری پزشکی رو بیشتر دوست دارم.
نقد و بررسی فیلم Back to Black 2024| بازگشت به سیاهی
فیلم بازگشت به سیاهی، ایمی رو زنی نشون داده که با تراژدی سنگینی از عشق، دستوپنجه نرم میکنه و حتی رویای مادر شدن رو داره. اون قربانی دستهای کنترلگر رسانهای و خیانت و دروغ میشه و در سن 27 سالگی هم میمیره.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
