دلقک در مزرعهی ذرت، اقتباسی از یه رمان به حساب میاد و در ژانر اسلشر نوجوانانه قرار میگیره. علی رغم تبلیغات خوبی هم که براش شده، منتقدایی هستن که عقیده دارن با یه کار کلیشه ای طرفیم و نتونسته چیزی متفاوت از اسلشرهای گذشته ارائه بده.
شخصیت های فیلم، قابل پیش بینی و کم عمق هستن و این موضوع، در نیمه ی اول فیلم، بیشتر خودنمایی میکنه.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
فیلم The Mastermind به عنوان کار جدید کلی ریچارد در ژانر سرقت یا به قولا هوویست مووی ساخته شده و بعضی از منتقدا عقیده دارن که ادبیات غیر متعارف و واقع گرایانه ای رو برای ارائه ی داستان، مورد استفاده قرار داده.
اتفاقات این فیلم در دهه ی 1970 در ماساچوست جریان داره و به جای نمایش قهرمانان باهوش و استراتژی های پیچیده، یک دزد هنری بی دست و پا و شکست خورده رو موضوع خودش قرار داده که در نهایت خودشو در یک فاجعه ی شخصی و اجتماعی گرفتار میکنه.
فیلم از سبک کلاسیک بعضی از کارای سرقت کلیشه ای دور میکنه و به جای درست کردن هیجان کاذب یا استفاده از موسیقی دراماتیک، اتفاقات رو در فضای سرد، روزمره و خام، به نمایش میذاره.
تمامی جزئیات بعد از سرقت هم به شکل بسیار طبیعی روایت میشن. به طور مثال شخصیت اصلی از طریق تماس های تلفن عمومی و فرار بی پایه و اساس، وضعیت خودش رو بدتر میکنه.
از جمله مواردی که در این فیلم مورد تحسین قرار گرفته، پرداخت دقیق به جزئیات سرد و واقعی یک سرقت ناموفق هست که این کار رو در ژانر خودش، متفاوت جلوه میده.
پالت رنگ هم با ترکیبی از رنگ های خاکستری و سبک بصری مینیمال، حس خام و غیر رمانتیکی رو تقویت کرده. داستان این فیلم، بیشتر از خوده ماجرای سرقت، سراغ تبعات و سرخوردگی های بعدش رفته.
این فیلم به جای تمرکز روی جذابیت و هوش دزد، واقعیت تلخ و پرهرج و مرج بعد از یک سرقت شکست خورده رو نمایش میده و همینم باعث میشه که فیلم به شکل متفاوت و منحصر به فردی تجربه بشه.
شکل رایج ژانر سرقت یا هوویست مووی، به این صورته که داستان حول محور یک سرقت برنامه ریزی شده ست و گروهی از دزدهای کاربلد، درونش دست دارن که به نوبه ی خودشون، بیشتر از منفور جلوه دادن دزد ها باعث جذاب به نظر رسیدن کارهای غیر قانونی و دزدی میشن.
معمولا توی این داستان ها، شخصیت ها قبل از اجرای سرقت، نقشه ی دقیقی رو طراحی میکنن که شاید شناخته شده ترین مدلش، سریال مانی هیست اسپانیایی باشه که جزئیات عجیبی رو درنظر میگرفتن و کلی متغیر و احتمالات رو مورد بررسی قرار میدادن.
گره های داستانی این ژانر هم معمولا نشات گرفته از اتفاقات غیر منتظره و برنامه ریزی نشده ای هست که در طول سرقت رخ میدن.
با توجه به جو داستان The Mastermind که بیشتر روی ناکامی های شخصیت اصلی تمرکز داره تا نبوغ واقعیش، ترکیب مغز متفکر شکست خورده یا مغز متفکر میتونه گزینه ی مناسبی برای برای ترجمه اش به فارسی باشه.
این فیلم در تاریخ 23 مه 2025 منتشر میشه و اولین نمایش جهانیش در جشنواره ی فیلم کن بود و به زودی در برخی مناطق منجمله آمریکای شمالی و بریتانیا در دسترس قرار میگیره.
به گزارش جدید گاردین، سه فیلم صامت کلاسیک از مجموعه ی شرلوک هولمز در دهه ی 1920 بازسازی شدن. British Film Institute سه فیلم کوتاه صامت رو بازسازی و دوباره منتشر کرده که بین سال های 1921 تا 1923 ساخته شدن و بازیگر اصلیشون اییل نورود در نقش شرلوک هولمز هست. دکتر واتسون در همه ی فیلم ها توسط هوبرت ویلیس بازی شده.
در نسخه ی 1921 با اسم A Scandal in Bohemia هولمز باید عکسی رسوا کننده از پادشاه بوهمیا رو به دست بیاره. شخصیت مشهور ایرین آدلر تنها کسی هست که موفق میشه هولمز رو فریب بده. در The Golden Pince-Nez 1922 مردی مرده پیدا میشه که یک عینک Pince-nez در دست داره و هولمز با استدلال دقیق، صاحب عینک رو شناسایی میکنه.
در The Final Problem 1923 نبرد نهایی هولمز با موریارتی رو شاهد هستیم. صحنه ی مبارزه به جای آبشار رایشنباخ، در Cheddar Gorge فیلمبرداری شده.
ازجمله نکات مهم، استفاده از لوکیشن های واقعی لندن دهه ی 1920 هست که خود کانن دویل هم میشناخت. این فیلم ها با تایید و علاقه ی شخصی کانن دویل ساخته شدن و لازم به ذکره که اون طرفدار بازی نورود بود.
همونطور که شان کانری تصویر جیمز باند رو برای ایان فیلمینگ شکل داد، نورود هم ممکنه روی داستان های بعدی دویل تاثیر گذاشته باشه.
ربط مستقیم داستانی یا تاریخی بین شرلوک هولمز و جیمز باند وجود نداره اما منتقدها گاهی این دو شخصیت رو کنار هم میذارن چون هردو تبدیل به نمادهای فرهنگی بریتانیا شدن و بازیگرانی که نقش شون رو ایفا کردن، روی تصویر عمومی از شخصیت اثر گذاشتن.
این نقد به مناسبت بازپخش نسخه های بازسازی شده ی سه فیلم صامت شرلوک هولمز نوشته شده. این سه فیلم کوتاه ترمیم شدن و دوباره در سینماهای بریتانیا و ایرلند از 12 دسامبر 2025 به نمایش گذاشته شدن. این یکی از جذاب ترین بخش های فرهنگ سینمایی بریتانیا هست که میان فیلم های قدیمی رو ترمیم و دوباره در سینما نمایش میدن.
این فیلم ها بخشی از تاریخ سینما هستن و بازپخش شون باعث میشه نسل جدید تجربه ی دیدنشون رو روی پرده داشته باشه. نسخه های قدیمی معمولا آسیب دیده یا ناقش بودن؛ با ترمیم دیجیتال، کیفیت تصویر و صدا بهتر میشه. برای مخاطب امروز، دیدن لندن واقعی در دهه ی 1920 یا بازیگری مثل اییل نورود در نقش هولمز، تجربه ای تازه و متفاوت محسوب میشه. این نمایش ها معمولا به صورت ویژه و محدود برگزار میشن و مثل یک جشنواره یا رویداد خاص عمل میکنن.
بازسازی فیلم های صامت یک فرآیند دقیق و چند مرحله ای هست که ترکیبی از فناوری دیجیتال و کار آرشیوی سنتی رو شامل میشه. آرشیویست ها همه ی نسخه های باقی مونده از فیلم رو از سراسر دنیا پیدا میکنن و این نسخه ها با هم مقایسه میشن تا بهترین کیفیت و کامل ترین روایت انتخاب بشه.
نگاتیو یا نسخه ی انتخابی با کیفیت بسیار بالا اسکن میشه تا تصویر دیجیتال دقیق به دست بیاد. این کار جلوی از دست رفتن جزئیات رو میگیره و امکان کار روی تصویر رو فراهم میکنه. خط و خش، لکه ها، پارگی ها و لرزش فریم ها با نرم افزارهای تخصصی حذف میشن. گاهی لازم میشه فریم های گمشده از نسخه های دیگه جایگزین بشن.
فیلم های صامت اغلب دارای رنگ آمیزی یا میان نوشته های خاص بودن. این ها با توجه به نسخه های اصلی یا اسناد تاریخی بازسازی میشن. اگر میان نوشته ها آسیب دیده باشن، دوباره طراحی میشن تا با سبک اصلی هماهنگ باشن.
چون فیلم های صامت موسیقی زنده داشتن، برای بازپخش امروزی، موسیقی جدید ضبط میشه یا نسخه های تاریخی بازسازی میشن. این بخش خیلی مهمه چون تجربه ی تماشای فیلم صامت بدون موسیقی ناقصه. درنهایت نسخه ی ترمیم شده آماده میشه و همچنین نسخه های آرشیوی تازه برای حفاظت طولانی مدت ذخیره میشن.
به گزارش گاردین، فیلم Five nights at freddy's 2 که دنباله ی اقتباس سینمایی از یک بازی ترسناک و محبوب به حساب میاد، یکی از بدترین کارهای ساله. روایت و کارگردانی به شدت دست و پاگیر و ناشیانه است و حتی در انتقال ساده ی صحنه ها و مکان ها ضعف داره.
انیماترونیک های رستوران خانوادگی که توسط ارواح تسخیر شدن، با حرکت های سنگین و بی ظرافت تصویر میشن و همین ضعف باعث میشه تهدید و ترس مورد انتظار از اونها شکل نگیره.
فیلم فاقد پایان واقعیه و به نظر میرسه با بی دقتی نوشته شده. در مقایسه با قسمت اول که در هالووین 2023 فروش بالایی داشت، این دنباله نتونسته موفقیت یا جذابیت مشابهی داشته باشه.
این اثر به عنوان دنباله ی یک موفقیت تجاری، نتونسته انتظارات رو برآورده کنه و نقد گاردین اون رو اثری شلخته و بی پایان میدونه که حتی در اجرای ابتدایی ترین عناصر سینمایی شکست خورده.
این فیلم در تاریخ 2 دسامبر 2025 در لس آنجلس اکران شد.
فیلم Ella McCay یک کمدی درام اثر جیمز ال. بروکس هست که حس یک اثر قدیمی رو داره چون به طور دلخواه در سال 2008 روایت میشه.
به گزارش گاردین، از نظر سبک، این فیلم نه کاملا کمدیه و نه ملودرام و بیشتر یادآور فیلم های بزرگسالانه ی میان بودجه در دهه ی 90 و 2000 هست که امروز دیگه کمتر در سینما دیده میشه.
اما مککی در نقش اصلی الا ظاهر شده و تصویر تبلیغاتی فیلم، یعنی الا با بارانی ساده و پاشنه ی شکسته، یادآور کارهای قدیمی مثل Little Miss Sunshine یا Confessions of a Shopaholic هست. فیلم نمونه ای از کارهای غیر وابسته به برنده که امروزه بیشتر به پلتفرم های استریم میرن.
منتقد گاردین، فیلم رو آشفته و ناکام توصیف کرده و عقیده داره که با وجود بازیگرهای خوب و جذابیت بالقوه، نتیجه اش فاقد انسجام و قدرته.
فیلم Ella McCay تلاش جیمز ال. بروکس برای بازگشت به سینماست اما نقد گاردین، اون رو اثری گیج کننده و ناکام میدونه که با وجود حضور ستاره های بزرگ، نتونسته به سطح کارهای موفق گذشته اش برسه.
این فیلم در تاریخ 9 دسامبر 2025 اکران شد و در ادامه به شکست تجاری منجر شد.