دیروز حین نقاشی حس کردم دیگه انتخاب کور بین کد رنگ و پالتای کوچیک برنامه‌های دیجیتالی کافی نیست و به پالت رنگ پرتعداد و انسان‌گونه‌تری نیاز دارم. بخصوص درمورد طیف‌های خاکستری، حتی چارت رنگ مبتنی بر کد یا حافظه‌ی بصری کافی نیست. 

فکر می‌کردم ایده‌ی من بچه‌گانه‌ست اما متوجه شدم خیلی از هنرمندا که حتی لزوما نقاش هم نبودن، بسیاری از رنگ‌ها رو نام‌گذاری و بررسی کردن و این کار رو صرفا با تکیه بر سلیقه و نیاز خودشون انجام دادن. کارشون بعضا شبیه ستاره شناسا شده که از روی مرام و معرفت میان گاهی اسم رفقا رو روی یه ستاره‌ی بدبخت میذارن. 😂😂

چیزی که نیاز دارم حداکثر ۵۰ تا طیف خاکستری و تعداد زیادی خاکستری‌های متمایل به طیف‌های رنگی سرده. 

من اصولا با رنگ‌های گرم میونه‌ای ندارم و ازشون استتفاده‌ی چندانی نمیکنم یا حداقل درموردشون فلسفه بافی نمیکنم. حساسیتی بهشون ندارم و قادر به همزادپنداری نیستم. بیشتر از طیف‌های هلویی ملایم و زرد خیلی روشن استفاده کردم. 

حالا باید ببینم حوصله‌شو دارم برای چندتا رنگ اسمی که به درد حافظه‌ام بخوره انتخاب کنم یا نه. میشه عکس چنین پالتی رو به صورت یک لایه، به برنامه‌های مختلف نقاشی دیجیتال برد و ازش استفاده کرد. 

 

دراما در اقیانوس

بادوم پفکی تند بادوم پفکی تند 8 تیر · بادوم پفکی تند ·

ابزارهای جدید، منجمله هوش مصنوعی، می‌تونن به جای ایجاد بحران بیهودگی و عدم اصالت در هنر، به آدما فرصت بدن تا فرم‌های معنادار و پیچیده‌تری بسازن؛ کاری که در گذشته نیازمند صرف انرژی و زمان بیشتری بود.
البته توی این نقاشی از هوش مصنوعی استفاده نشده. از برنامه‌های اتودسک و art rage استفاده کردم.

 

در نقاشی، پدیده‌ها میتونن در حالی کنار هم قرار بگیرن که ارتباط طبیعی خاصی ندارن. این پس زمینه‌های نقره‌ای سیاه، ترغیبم میکنه که فضای نقاشی رو به سمت اعماق اقیانوس ببرم و پدیده‌هایی رو اونجا قرار بدم که ممکنه در خونه‌ها، موزه‌ها یا زیر آفتاب داغ مناطق بیابونی پیدا بشن. وقتی در کنار هم قرار می‌گیرن، داستان جدیدی برای گفتن دارن و نظم جدیدی میسازن. یه ماهی تزئینی سوسول،  با تعجب در اعماق اقیانوس میچرخه. 

از دیروز که لینکدین نصب کردم، همه‌اش یاد اون خانومه میوفتم که تو اینستا خودشو سوژه کرد چون ازش پرسیدن کجا با شوهرت آشنا شدی؟ 

گفت توی لینکدین که یه فضای حرفه‌ای و خاصه و هر آدمی نمی‌تونه عضو شه. 😂

لینکدین رابط کاربری خیلی قدیمی و داغونی داره. شبیه آپیه که چندتا کارمند متولد دهه‌ی ۵۰ درستش کردن تا بتونن اونجا با کارمندای دیگه در ارتباط باشن و کار بهتر پیدا کنن. معمولا آدما عکس خودشونو برای پروفایل میذارن و زیاد درمورد تجربه‌ی شغلیشون صحبت میکنن. منم همین عکس گربه‌ی چاقالو رو گذاشتم و اسمم بادوم پفکیه و اونجا ول میچرخم.😂