چی درمورد کرایون و چنل‌های افسانه‌ایش می‌دونید؟

برند کرایون و چنلایی که ازش منتشر میشه هم یکی دیگه از اون رفتارای فرقه‌ای و سمی مدرنه که با چسبوندن خودش به شخصیتای آکادمیک و سیاسی و حتی صحبت درمورد مسائل سیاسی ایران در دوره‌های مختلف، سعی کرده آدما رو دور خودش جمع کنه و ما دقیقا نمی‌دونیم چقدر به این طریق هم اخاذی کردن.

کرایون اصلا یه آدم نیست و اسمی هست که روی یه موجود ماورایی گذاشتن و گاها آدم یا آدمایی سعی دارن حرفاشو منتقل کنن. یعنی فرقی نداره یه تفکر فرقه‌ای چقدر عجیب و فریکی باشه؛ شما اگر به اندازه‌ی کافی چرب زبون باشید و بتونید چرخه‌ی مالی خوبی ایجاد کنید، ممکنه توی جوامع توسعه یافته هم بتونید کلی طرفدار پیدا کنید.

کرایون دهه هاست که به عنوان یه برند یا فرقه وجود داره و کتاب‌ها و جزوه‌های زیادی هم منتشر کردن. تقریبا به طور مرتب، حرفای جدیدش هم به زبون فارسی منتشر میشه. فکر هم نکنید طرفداراشون یه‌سری بچه هستن، تقریبا از هر سنی، طرفدار دارن.

معمولا افرادی جذب کرایون میشن که فکر میکنن توی چرخه‌ی تناسخ گیر افتادن یا زندگی سختشون به خاطر کارمای صاف نشده است. کرایون مثل مسیح یا همچین چیزی، درظاهر سعی میکنه تسلی ببخشه اما ته مایه ی این حرفا، صرفا از شنونده، یه آدم بی تفاوت نسبت به جامعه میسازه که وقتی به آینه نگاه میکنه، فقط یه فرد گناهکار رو میبینه، چه بسا که حتی شاید یادش نیاد قبلا چه کار بدی انجام داده.

وقتی بهتون تلقین بشه که زجر فعلی، بابت گناهکار بودنتونه، همدلی با جامعه و پذیرفتن اینکه دنیا مشکل داره سخت تر میشه. معمولا اینطور آدما فقط میوفتن دنبال اینکه کارمای خودشون رو بسوزونن و امید دارن از این طریق، حتی اگر طی زندگی فعلی نشد، توی زندگی بعدیشون بتونن زجر کمتری بکشن. برندهایی مثل کرایون، به همین شکل در بی ارزش کردن زندگی و گناهکار جلوه دادن آدم‌ها، اونم نه شکل مثبت بلکه به شکلی کاملا منفی و ویروسی مهارت دارن.

فرقه‌ها معمولا نمی‌تونن کسی رو به سمت خودشون جذب کنن مگر اینکه خودشون رو ناجی و شما رو فردی با مشکلاتی لاینحل جلوه بدن؛ مشکلاتی که برای حل شدنشون لازمه سراغ نوعی سیستم کلیسایی برید که خودشون طراحی کرده.

ما نیاز به کسب تجربه‌ی بیشتر نداریم و فرقه‌های اخاذ زیادی توی همین جامعه اومدن و رفتن. کرایون هم یکیشونه و صرفا شاید چون زیرکانه‌تر حرف میزنه، هنوز هم حرفاش خریدار دارن. 
این فرقه هر چیزی که هست، یه متقلبه. حرفاش هم تازگی نداره. گنوسیسم، خیلی قبل از اینکه سازنده‌های این فرقه که چه عرض کنم، حتی قبل از هفت نسل قبلشون به وجود اومد و این حرفای سادومازوخیستی رو درمورد انسان‌ها به عنوان موجوداتی گناهکار و دربند و سقوط‌کرده گفت.

برند کرایون صرفا این حرفا رو برداشت و به شکل امروزی مطرحش کرد. مشکلش هم اینه که این حرفا، شامل الگوهای نابهنجاری هستن. درظاهر قشنگ و راهگشا یا حتی منطقی، اما در عمل، فریبکارانه هستن و مثل روانشناسی زرد یا حتی بدتر از اون عمل می‌کنن.

برای چندین سال، با وجود دیدن آدمای جوگیری که اطراف این فرقه و فرقه‌های مشابهش جمع شدن، به‌سختی می‌تونستم بهشون انتقاد کنم و بگم مشکلم باهاتون چیه چون واقعا فکر می‌کردم اونها آدم‌های عادی‌ای هستن که صرفا سرسپرده شدن؛ اما حالا فکر می‌کنم که اتفاقا بسیاری از شما آدم‌های ریاکار و پلیدی هستید که به‌خاطر شونه خالی کردن از مسئولیت اجتماعی خودتون، به افکار فرقه‌ای میچسبید تا حس کنید اونقدرا هم خودخواه نیستید. کرایون در بهترین حالت فقط یه موجود پلید مثل خودتونه که فقط بلده ظاهر حرفاشو درخشان جلوه بده، کافیه کسی بخواد توی زندگیش به همچین چرندیاتی تکیه کنه یا با یکی از شما لوزرا همراه بشه تا بفهمه چقدر رقت‌انگیز و خودخواهید و برای راحتی خودتون حاضرید چطور مثل انگل، از دیگران تغذیه کنید.

دلتون خوشه که برند کرایون و سخنگوهای این فرقه، تونستن از در و دیوار جایی مثل سازمان ملل بالا برن و از طریق اون نهاد که به اندازه‌ی پشمک حاج عبدالله هم اعتبار و ارزش نداره، حرفای خودشون رو به گوش کلکسیونی از آدمای فوق العاده بی مسئولیت و خودخواه حاضر در سازمان برسونن. واقعا تبریک میگم بهتون، شما هیچ فرقی با یه سری بچه که عاشق سلبریتی‌های توی پوستر میشن و اونا رو در حد خدا میپرستن ندارید. فقط فرقتون اینه که بچه‌ها ممکنه عاشق نبوغ هنری یا ظاهر یه سلبریتی بشن ولی شما موجودات بزدل، از ترس اینکه به خاطر نیروهای ماورایی، زندگی‌تون دچار فقر بیشتر بشه و جیبتون خالی بمونه سراغ همچین فرقه‌هایی میرید و گنده‌شون می‌کنید.