نقاشی دیجیتال، ۱۷ خرداد
17 خرداد · · خواندن 1 دقیقه نیمهکارههای امروز
فرقی نداره چندسال نقاشی بکشی، همیشه بعد تموم شدن یک تابلو، دوباره از یه صفحهی خالی میشه شروع کرد، از صفر کشید و یه صفحهی خالی رو از طرحی پر کرد که میتونه برات معنایی داشته باشه.
تجسم عمومی از شروع نقاشی، یک صفحهی کاملا سفیده. این سفید بودن در نقاشی دیجیتال، حتی بیش از پیش هم خودنمایی میکنه. رنگ سفید در حالت افراطی، میتونه بهنحوی جنونانگیز هم باشه، انگار که بیننده رو وادار به ساخت معنا میکنه. از صفر شروع کردنهای مکرر برای فردی مشتاق کار خلاقانه، گاها اضطرابآور جلوه کنه. فرقی نداره چقدر در نقاشی کشیدن مهارت داشته باشی، چقدر تحسینت کنن یا چقدر کارت بیمعنا بهنظر برسه؛ از نو شروع کردن، انتخاب ارادی خود هنرمنده. مخاطب، عمدتا شاهد پایانبندیهای هنریه اما شاید نقطه عطف کار خلاقانه، دقیقا در تجربهی مکرر شروع از صفره.

