در صدر لیست ارائه شده توسط مجله ی رولینگ استون میشه فیلم نبردی پس از دیگری رو دید ولی در رده ی سوم، فیلم Black Bag رو قرار داده که بیشتر شبیه یه کار یکبار مصرفه. نبود فیلم Sinners در این لیست باعث واکنش و عصبانیت عده ای شده به طوری که اونها این مجله رو به نژادپرست بودن متهم کردن.
 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

در رده ی 20، فیلم weapon رو میشه دید که به خودی خود، زیاد مورد تحسین قرار گرفته و همچنین فرانکشتاین در رده ی 19، ادینگتن در رده ی 12 و یک تصادف ساده در رده ی 6. اتمسفر این لیست، تا حد زیادی حال و هوای کارای مورد پسند منتقدای بریتانیایی رو داره.
فیلم Sinners ساخته ی رایان کوگلر یکی از پرفروش ترین و پرمخاطب ترین کارهای سال بود اما در لیست رولینگ استون جایی نداشت. کاربرها در شبکه های اجتماعی، این حذف رو نژادپرستی، جنایت فرهنگی و حتی اثبات اینکه رولینگ استون دیگه سینما رو نمیفهمه توصیف کردن.

موجی از کامنت ها و پست ها در توییتر و اینستاگرام منتشر شد، بعضی ها نوشتن که لیست بدون Sinners بی معنیه و بقیه هم گفتن که این مجله صرفا به فیلم های هنری توجه داره و موفقیت های مردمی رو نادیده میگیره. بعضی از تحلیلگرها عقیده دارن این واکنش ها بیشتر تصویری از فضای دوقطبی و هیومایند در نقد سینماست تا خود فیلم؛ یعنی جامعه ی سینمایی بیش از حد حساس شده و حذف یک فیلم موفق رو به مسائل هویتی و سیاسی گره میزنه.
هیو مایند یا Hive Mind یعنی ذهن جمعی؛ حالتی که افکار، عقاید یا تصمیم های یک گروه مثل یک ذهن واحد عمل میکنن. این اصطلاح در اصل از دنیای حشرات اجتماعی مثل زنبورها و مورچه ها گرفته شده و حالتی رو توصیف میکنه که کل کلنی مثل یک موجود واحد رفتار میکنه.
در زبان روزمره و اینترنت، به مجموعه ی افکار و و نظرات گروهی از آدم ها گفته میشه که انگار همه با هم یک ذهن مشترک دارن. گاهی به صورت مثبت استفاده میشه مثل خرد جمعی و همفکری و گاهی بار منفی داره مثل همرنگ جماعت شدن یا نداشتن استقلال فکری.
وقتی در شبکه های اجتماعی، هزاران نفر همزمان درباره ی یک موضوع نظر میدن و یک نتیجه ی مشترک شکل میگیره، میگن هیو مایند تصمیم گرفته.
فیلم Sinner 2025 یک تریلر خون آشامی تاریخی ساخته ی رایان کوگلر هست که با بازی مایکل بی جردن، هیلی استنفیلد و جک اوکانل، در دهه ی 1930میلادی در دلتا می سی سی پی روایت میشه. این فیلم یکی از موفق ترین کارهای مستقل سال شد و بیش از 367 میلیون دلار فروش جهانی داشت.
فیلم داستان دو برادر دوقلو هست که به شهر زادگاهشون برمیگردن تا زندگی تازه ای شروع کنن اما با ورود یک مهاجر ایرلندی مرموز که خون آشامه، درگیر دنیایی از فساد، نژادپرستی و خشونت میشن. کوگلر گفته ریشه های ایرلندی و سنت های فولکلور، همراه با تاثیر برام استوکر و حتی فیلم های کودکانه مثل Luck of the Irish در شکل دادن فضای فیلم نقش داشتن.
این فیلم با بودجه ی 90 تا 100 میلیون دلار، یکی از پرفروش ترین فیلم های اورجینال ساله و جوایز مختلفی به دست آورد. منتقدها فیلم رو به خاطر ترکیب ژانر وحشت با نقد اجتماعی تحسین کردن.
این اثر، یک فیلم خون آشامی متفاوته که به جای تکیه بر داستان های قدیمی، داستانی اورجینال و پرتنش درباره ی نژاد، مهاجرت و فساد اجتماعی در آمریکای دهه ی 30 ارائه میده و همین ترکیب باعث شد هم در گیشه موفق باشه و هم در نقدها جایگاه ویژه ای پیدا کنه.
بازخوردها نسبت به لیست رولینگ استون هم اینه که عقیده دارن چون شخصیت اصلی این فیلم سیاه پوسته، پس مورد تبعیض نژادی قرار گرفته.
ولی اگه به بقیه ی لیست هم نگاهی بندازید، مثل فیلم نبردی پس از دیگری، اینجا هم میشه شخصیت های سیاه پوست رو دید. لیست رولینگ استون، بیشتر انگار طوری درست شده که نه سیخ بسوزه و نه کباب. نبردی پس از دیگری، بیشتر مورد بحث هست و به عنوان یه کار نسبتا معمولی، اصلا لیاقت اینو نداشت که در صدر همچین لیستی قرار بگیره.
الان انگار بحث سر اینه که چرا این لیستی که همین الانشم کمابیش لیبرال هست، لیبرال تر نشده و جوری فیلما رو انتخاب کرده که همه رو راضی نگه داره. ماجرای لیست رولینگ استون بیشتر از اینکه صرفا انتخاب بهترین فیلم ها باشه، تبدیل به نوعی بیانیه ی فرهنگی شده.
لازم به ذکره که سلیقه ی نویسنده ی این مطلب، به هیچ کدوم از قطب های سینما نزدیک نیست و چنین لیستی، به خودی خود درنظرم اهمیت خاصی نداره.
مجله ی رولینگ استون یک نشریه ی آمریکایی هست و دفتر اصلیش در نیویورکه و در سال 1967 با تمرکز بر موسیقی راک و فرهنگ جوانان و سیاست تاسیس شد. امروزه علاوه بر موسیقی، سینما، تلویزیون، فرهنگ عامه و مسائل اجتماعی رو پوشش میده.
رولینگ استون به طور گسترده به عنوان یک رسانه ی چپگرا یا لیبرال شناخته میشه. بیشتر تحلیل های مستقلش در دسته ی چپ یا Strong Left قرار میگیره. Ad Fonts Media رولینگ استون رو با برچست Strong Left ارزیابی کرده و گفته محتوای اون به شدت با دیدگاه های لیبرال و مترقی همخوانی داره.
Biasly گزارش کرده که این مجله عمدتا مخاطب های لیبرال داره و محتواش از ایدئولوژی چپگرایانه حمایت میکنه. AllSides رتبه ی Left داده یعنی گرایش آشکار به سیاست ها و دیدگاه های لیبرال و مترقی داشته.
فیلم نبردی پس از دیگری که در صدر لیست این مجله قرار گرفته، از نظر مالی چندان موفق نبود و به عنوان یکی از پروژه های پرهزینه اما ناامید کننده ی سال 2025 شناخته شد.
فروش جهانی این فیلم حدود 202 میلیون دلار شد و این درحالیه که بودجه ی تولیدش بین 130 تا 175 میلیون دلاره. این نسبت برای یک فیلم پرهزینه و تبلیغاتی، پایین محسوب میشه و سودآوری قابل توجهی درست نکرده. فیلم با انتقادهای مثبت همراه بود و به عنوان یکی از مدعی های اسکار مطرح شده با این حال از نظر تجاری، لنگان پیش رفت و در صنعت سینما به عنوان یکی از گران ترین ناکامی های سال شناخته شد. در جدول فروش جهانی رتبه ی بیستم سال 2025 رو کسب کرد اما نتونست به سطح بلاک باسترهای واقعی برسه.