فیلم Buddy در جشنواره ی ساندنس 2026 اکران شد. این اثر در ژانر کمدی وحشت قرار میگیره و ایده ی ساده ای داره.

به گزارش گاردین، داستان درمورد شخصیتی عروسکی به اسم بادی هست که بچه ها رو میکشه اما این ایده فقط در حد یک ایده‌ی کوتاه جواب میده و برای یک فیلم 95 دقیقه ای کافی نیست. فیلم خیلی زود خسته کننده میشه و نمیدونه با ایده اش چیکار کنه.
ظاهر فیلم شبیه برنامه های کودک دهه ی 90 هست اما این نوستالژی فقط چند دقیقه جذابه. بادی یک موجود پشمالوی نارنجی، آدم میکشه اما قتل ها نه ترسناکن و نه خنده دار و حس خلاقیت خاصی هم ندارن.
فیلم بیش از حد در یک استودیوی مصنوعی میگذره و حس واقعی بودن نداره. شخصیت ها سطحی هستن و تماشاگر اهمیتی به سرنوشتشون نمیده. وقتی فیلم سعی میکنه احساسات یا درام وارد کنه، نتیجه اش مضحک میشه چون فضای کلی خیلی کارتونی و بی اهمیته. بازیگرهای کودک مجبورن مثل برنامه های کودک تلویزیونی رفتار کنن و این به مرور آزاردهنده میشه. حتقی وقتی فیلم وارد دنیای واقعی میشه، باز هم انسجام نداره. بادی به عنوان آیکان جدید وحشت، اصلا قانع کننده نیست.
منتقد گاردین عقیده داره این فیلم نه ترسناکه، نه بامزه و نه ارزش یک فیلم بلند رو داره و در نتیجه کاراکتر بارنی واقعی که شباهت زیادی به کاراکتر بانی داره، میتونه وحشتناک تر باشه.
فیلم هنوز پخش کننده نداره و فقط در ساندنس نمایش داده شده و محصول آمریکاست. ایده ی فیلم و ظاهرش عجیب و جالبه و ایده ی بصری، نوعی کنجکاوی فوری درست میکنه.