سریال هجوم، یه مجموعه ی تلویزیونی علمی-تخیلی آمریکایی هست که برای اولین بار در سال 2021 منتشر شد و تا امروز، دو فصل از این سریال منتشر شده.
داستان این سریال از دیدگاه های مختلف در سراسر جهان روایت میشه و به بررسی تاثیرات یک تهاجم بیگانه بر زندگی انسان ها مشغول هست.
این سریال، بازخوردهای متنوعی دریافت کرده اما معمولا به خاطر سبک داستان گویی چند لایه و بازی های قوی، توجه مخاطبا رو جلب کرده.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

هرچند که امتیازی که این سریال تونسته تا امروز به دست بیاره در حد متوسط هست و حتی تعداد مشارکت کننده هاش هم چندان چنگی به دل نمیزنه اما معمولا پیش نمیاد که یه سریال تا این اندازه متوسط، اینقدر بازخوردهای ضد و نقیض کسب کنه. در واقع گاها پیش اومده که منتقدایی سعی کردن جذابیت این سریال رو خیلی زیاد جلوه بدن و همین باعث میشه کمی توی رودروایسی گیر کنم و با خودم فکر کنم که بهتره نظرمو صادقانه بگم یا نه؟
همچین سریالی، ایده ی خوبی برای سرگرم شدن هست و آمارهای عمومی تری مثل رای کاربرای گوگل، تا الان به 74 درصد نظر مثبت رسیده اما حتی وجه سرگرم کننده اش هم بیشتر مخصوص همون زمانی هست که منتشر شد. هجوم، در زمان کرونا منتشر شد و اگه یادتون باشه، توی این برهه، خیلی از پروژه های گرون و حرفه ای، متوقف شدن و مردم هم که دوست داشتن کارای جدید و سرگرم کننده ی بیشتری ببینن، به یه سری سریال نه چندان عجیب، توجه زیادی نشون دادن و هجوم هم یکی از اون سریالاست.

بعضیا عقیده دارن که این سریال تونسته نوعی داستان گویی چند لایه رو به کار بگیره و واکنش های انسانی به یک بحران جمعی رو به خوبی پوشش داده. لزوما روی حمله ی موجودات فضایی تمرکز نکرده و سعی کرده تا تاثیرات روان شناختی و اجتماعی همچین اتفاقی بر روی زندگی آدما رو بررسی کنه. حالا شما این سناریو رو بذارید کنار اتفاقی مثل کرونا که همین ناامنی و نگرانی رو ایجاد کرده بود. توی همچین موقعیت هایی که نگرانی درمورد آینده افزایش پیدا میکنه، خیلی طبیعیه که آدما نگران بقای خودشون باشن و درمورد اینکه چجوری به خواسته هاشون برسن، افکار شرورانه و خودخواهانه رو بیشتر مزه مزه کنن.
هشدار: ادامه ی این مطلب میتونه بخش هایی از داستان سریال رو لو بده.

در پایان فصل دوم، آنوشکا و کاسپر بالاخره با هم رو به رو میشن و کاسپر که حالا ارتباط ذهنی عمیق تری با موجودات فضایی پیدا کرده، تصمیم میگیره خودش رو قربانی کنه تا ذهن کلونی بیگانه رو مختل کنه.
ترونا و خونواده اش تلاش میکنن تا از منطقه ی جنگلی فرار کنن و در مسیر خودشون با گروهی از بازمانده ها متحد میشن.


میتسوکی موفق میشه سیگنال ارتباطی بیگانه ها رو رمزگشایی کنه و با استفاده از اون، حمله ی هماهنگ شده ای به پایگاه های بیگانه ترتیب بده و در پایان، موجودات فضایی، عقب نشینی میکنن اما نشونه هایی از برگشت یا تهدیدی بزرگتر، باقی میمونه که داستان رو به فصل سوم وصل میکنه.
کاسپر در طول سریال، به نوعی ارتباط ذهنی با فضایی ها میرسه. این ارتباط، صرفا حسی نیست و نوعی همزیستی ذهنی به حساب میاد. این بچه وقتی میفهمه که ذهنش میتونه به عنوان پلی بین انسان ها و بیگانه ها عمل کنه، تصمیم میگیره که خودش رو قربانی کنه تا این ارتباط حفظ بشه.
به لحاظ اخلاقی، کاسپر در لحظه ی تصمیم گیری، خودش رو در مقام فردی میبینه که میتونه جلوی نابودی بیشتر رو بگیره. این فداکاری، در همپوشانی با اخلاق کانتی هست یعنی انجام وظیفه، بدون انتظار پاداش. کاسپر نه از روی ترس، بلکه به خاطر اینکه حس میکنه در قبال انسان ها مسئول هست، همچین تصمیمی میگیره.

کانت عقیده داشت که اخلاق باید بر پایه ی عقل باشه، نه احساس یا پیامدهای عمل. ایشون میگفت که: تنها چیزی که بدون قید و شرط خوبه، اراده ی نیک یا نیت خوب هست.
که الگوی قهرمان سازی افراطی در داستان های بازارپسند زیادی به حساب میاد.

نحوه ی به تصویر کشیدن موجودات فضایی
این سریال، برخلاف خیلی از کارهای علمی تخیلی، بیشتر روی تاثیر روانی و اجتماعی و فلسفی مهاجم های فضایی مانور میده. بیگانه ها در ابتدا به شکل هایی دیده میشن که کاملا با منطق زیستی انسان بیگانه هستن. ساختارهایی شبیه به ریشه های گیاه، یا توده های سیاه و بی فرم که در فضا و زمین ظاهر میشن و آدما رو به وحشت میندازن.
توی این سریال، رفته رفته متوجه میشیم که این موجودات، توانایی هایی فراتر از درک انسانی دارن و میتونن تغییراتی در فیزیکی یا ذهن انسان ها درست کنن. توی خیلی از مواقع، حمله های بدون صدایی انجام میدن و نشونه ی واضحی از حضورشون وجود نداره که به خودی خود، به حس اضطراب سریال، اضافه میکنه.
شخصیت هایی مثل کاسپر، میتونن به لحاظ ذهنی با بیگانه ها ارتباط بگیرن و بعضی از شخصیت ها، رویاهایی میبینن که به نظر میرسه به دست موجودات بیگانه القا شده و میتونن اطلاعاتی درباره ی محل یا هدف حمله ها افشا کنن.
در فصل اول، بیگانه ها از طریق ساختارهای ریشه مانند به زمین نفوذ میکنن و در ادامه، با انسان ها ارتباط ذهنی میگیرن اما در فصل دوم، مشخص میشه که بیگانه ها به نوعی با ذهن انسان ها تعامل دارن و امثال کاسپر به عنوان دروازه ی ارتباطی شناخته میشن.
در فصل سوم که در زمان نوشتن این مطلب در حال پخش شدنه، تمرکز، بیشتر روی منشا بیگانه ها و احتمال وجود چند نوع متفاوت ازشون هست و آدم ها در تلاشن تا زبان و منطق افکارشون رو درک کنن.
ورود این موجودات به زمین باعث شد که عملا دولت ها و نهادهای رسمی به سمت فروپاشی برن و مردم، اعتماد خودشون رو به ساختارهای قدرت از دست دادن. هرج و مرج به وجود اومد و مهاجرت و غارت و خشونت، افزایش پیدا کرد.

دقیقا انگار فضای ترس دوره ای مثل شیوع کرونا رو سعی کردن شبیه سازی کنن. میشه گفت نوعی سانتی مانتالیسم در سریال تهاجم وجود داره ولی لزوما تاثیری که ایجاد میکنه بهنجار نیست.
ما شخصیت هایی رو میبینیم که بعضا کارهای غیراخلاقی انجام دادن یا فکر میکنن که کار غیر اخلاقی ای انجام دادن و تهاجم بیگانه ها، بیش از همه روی زندگی افراد گناهکار تاثیر میذاره. الگویی شبیه به داستان های کلیسایی و کاتولیکی که در جریانش، هرطور که شده، افرادی که برخلاف عرف و قوانین کلیسا رفتار کردن، لازمه بدون دخالت انسان ها، به سرنوشت بدی دچار بشن.
این الگوی شبه الهیاتی داوری و مکافات که در بستر یک روایت علمی تخیلی جا داده شده، جای نقد زیادی داره. داوری ای که در جریان چنین داستانی اتفاق میوفته، نه از طرف انسان ها بلکه از طرف یک نیروی بیگانه، ناشناخته و فراانسانی اعمال میشه و به خودی خود، تصویری از همون فضای کاتولیکی و آخرالزمانی هست که باب میل کلیساست.
سریال در لحظه هایی، به جای تحلیل عقلانی بحران، به احساسات خام، ترس های درونی و واکنش های عاطفی شدید تکیه میکنه و این باعث میشه که مخاطب بیشتر با اضطراب و همدلی درگیر بشه و عملا ریشه ی ماجرا رو درک نکنه.

جمع بندی
تاثیر گرفتن کورکورانه از چنین داستانی میتونه باعث نوعی احساس گناه فلج کننده، تصمیم های خودویرانگرانه و یا حتی نوعی خودفریبی اخلاقی بشه.
توی خیلی از داستان های کاتولیکی، گناهکارها بدون دخالت مستقیم انسان ها، به دست نیرویی برتر مجازات میشن که عینش رو میشه توی سریال تهاجم هم دید.
شخصیت هایی که در اینجا بیشتر درگیر تردید اخلاقی هستن، بیشتر هم تحت تاثیر حمله ها قرار میگیرن و انگار موجودات بیگانه، مثل چشم ناظر عمل میکنن و گناه رو تشخیص میدن.