فیلم دستمزد ترس، در ژانر هیجانی و اکشن ساخته شده و داستان گروهی از افراد هست که باید محموله ای از نیتروگلیسیرین رو از وسط یه بیابون خطرناک عبور بدن تا از انفجار یک چاه نفت، جلوگیری کنن.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

با وجود تبلیغات قابل توجه و انتشار از طریق پلتفرم های مختلف، این فیلم نتونست چندان جلب توجه کنه و تا امروز، از مجموع صرفا 4هزار مشارکت کننده در سایت IMDb تونسته امتیاز 4.6 رو به دست بیاره.
نسخه ی 2024، یکجور بازسازی مدرن از نسخه ی قدیمی به حساب میاد. داستان در یک کشور خاورمیانه ای جنگ زده میگذره که زندگی در اردوگاه های پناهندگان و زیر سایه ی شرکت های نفتی و گروه های شبه نظامی جریان داره.
یک آتش سوزی خیلی فاجعه بار در یک چاه نفت اتفاق میوفته و تنها راه خاموش کردنش اینه که از نیتروگلیسیرین استفاده بشه که یک ماده ی فوق انفجاری هست که باید در طول 24 ساعت از فاصله ی دوری منتقل بشه.


شرکت نفتی، گروهی از راننده های حرفه ای و مزدور رو استخدام میکنه تا دو کامیون از این ماده رو منتقل کنن و مسیرشون با میدون مین و مناطق تحت کنترل شورشی ها در همپوشانیه.

شخصیت های اصلی داستان، فرد، به عنوان یک مزدور و برادرش الکس هستن و داستان حسابی سعی میکنه تا از فرد، یه قهرمان مردمی بسازه.
بعضی ها عقیده دارن که این فیلم تونسته یک نوع بازسازی از نسخه ی قدیمی و در عین حال با حفظ استقلال باشه و از این بابت، اونو اثر تحسین برانگیزی میدونن چون صرفا تقلید نکرده و یه سری عناصر مدرن هم به داستان اضافه شده بخصوص ایده های لیبرال پسندی مثل پررنگ تر کردن نقش زن ها و تغییر لوکیشن به کشورهای خاص که روایت رو تا حدی تغییر داده.


اکشن این فیلم هم مورد پسند بعضی ها واقع شده و به نوبه ی خودش، یادآور بعضی از کارهای خاص سینمایی هست که بعضی هاشون اتفاقا خیلی پرفروش و آیکانیک شدن.
اضافه کردن شخصیت زن، خیلی فرمالیته صورت گرفته. شما فکر کن خانومه وسط جنگه ولی موهای رنگ شده و شلاقیش، توی باد وله و میخوره توی سر و صورتش. چرا یه آدمی وسط همچین ماموریتی باید بخواد خوشگل به نظر برسه؟

این تزئین مشخصا برای رفع تکلیف هست و اهمیتی به شخصیت پردازی نداده. انگار اضافه شدن این شخصیت زن، صرفا برای تیک زدن چک لیست های لیبرال پسند بوده و کاراکترش اصلا باورپذیر نیست.
این نوع تصویرسازی در عین اینکه از تنش داستان کم میشه باعث میشه که مخاطب حس کنه در حال دیدن یه داستان فیک هست و این زن مثل یک پدیده ی زیبا اما بی ربط ظاهر میشه و خیلی فانتزی هست.

جمع بندی
نقدها بیشتر متوجه ضعف کارگردانی، تدوین و بازیگری هست و بعضیا به این موضوع اشاره کردن که فیلم توی همون دقیقه های اول، ضعف های خودشو نشون میده و تنش و عمق نسخه ی اصلی رو نداره.
نسخه ی کلاسیک این فیلم در دهه ی 50 میلادی اکران شد و ملیت فرانسوی داشت.