افتر 2023 یه کار مستقل هست که شاید بابت همین تشابه اسمیش با مجموعه فیلمای معروف افتر، چندان دیده نشده. گرچه نمیشه انتظار داشت که چنین کار مستقلی، تبدیل به یه کار خیلی محبوب بشه.

توی سال 2023، آخرین قسمت مجموعه فیلم شناخته شده‌ی افتر با اسم After Everything منتشر شد. این یعنی هر فیلمساز دیگه‌ای می تونه از اسم خالی افتر، برای ارائه‌ی کار خودش استفاده کنه.


بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

راجع‌به دیدن کار این فیلمساز ناشناس خیلی کنجکاوی داشتم و دوست داشتم بدونم که آیا سعی کرده تقلیدی از افتر معروف انجام بده؟ و اگه کار مستقلی هست، چه ایده‌ی جدیدی از خودش داشته.

به‌لحاظ داستانی، واقعا جالب و غافلگیر‌کننده است. شاید خیلی ساده به‌نظر بیاد اما دقیقا همینش هست که به بیننده، فرصت فکر کردن میده. بخش زیادی از فیلم، صرفا داره رقص درون کلاب رو نشون میده. حتی تصاویر واضحی هم نیست و روی صورت آدما زوم میشه و این شخصیتا درست مثل افرادی که در حال ورزش کردن و درجا زدن هستن به‌نظر میرسن.
دیالوگ‌ها زیاد نیست و درام داستان، خیلی خاص و زیبا و البته واقعیه.
جالبه بدونید که افتر 2023، توی سایت IMDb کلا از طرف 93 نفر تونسته تا الان بازخورد دریافت کنه که این کمترین میزان بازخوردی هست که تا امروز برای یه فیلم که چندین ماه از انتشارش میگذره دیدم. با این وجود اگه از علاقه‌مندای سینمای مستقل هستید، شاید دیدن این فیلم بتونه براتون تجربه‌ی خاصی باشه.
افتر 2023 مثل یه غذای خیلی سبک و زود هضم اما مفیده و راجع‌به افکار و احساساتی بسیار انسانی و رایج صحبت میکنه.
نویسندگی و کارگردانی این فیلم بر‌عهده‌ی یه نفره. آنتونی لاپیای فرانسوی، کلا 4 تا کار رو توی کارنامه‌اش داره که افتر، جدید‌ترین کارش به‌حساب میاد.

شاید با دیدن پوستر و توضیحات این فیلم، انتظار داشته باشید که با یه کار اروتیک و یا تینیجری رو‌به‌رو بشید اما شخصیتای اصلی این فیلم، کاملا بالغ و سرد و گرم چشیده هستن.
آدما توی کلاب میرقصن و مواد و نوشیدنی مصرف میکنن. اونا در کنار هم هستن، بدون اینکه چندان از هویت همدیگه اطلاعی داشته باشن. هویت‌ها نامعلومه و حتی ساعت‌ها نگاه کردن به فعالیت‌هاشون نمیتونه به بیننده کمک کنه تا چیزی در مورد درونیات‌شون بفهمه.
دوربین، زمان زیادی به شخصیتای درون کلاب وقت میده تا خودشون رو نشون بدن اما ما فقط آدمایی رو می‌بینیم که مثل گندم‌برشته در حال فعالیت و مصرف مواد هستن.
فلیسی تصمیم میگیره تا به‌همراه مردی به اسم سعید، کلاب رو ترک کنه. اونا همدیگه رو برای اولین باره که ملاقات کردن و حدس و گمان‌ها در مورد نحوه‌ی پیشرفت رابطه‌ی این دو شروع میشه.

هشدار: ادامه‌ی این مطلب می‌تونه داستان فیلم رو لو بده.

نقطه‌عطف رابطه‌ی سعید و فلیسی رو میشه زمانی دونست که فلیسی میگه: نئولیبرالیسم پیروز شده. برای آدمایی که توی رفاه زندگی میکنن، مبارزه برای تغییر، اهمیت چندانی نداره.
این برخلاف نظر سعید به‌عنوان یه مهاجر هست که درآمد و موقعیت اجتماعی خوبی نداره و شانس زیادی هم برای بهبود زندگیش توی همچین شهر بزرگی نمی‌بینه.
در لحظاتی ممکنه احساس کنید که سعید قراره فلیسی رو بکشه و رابطه‌شون خیلی حاشیه‌دار بشه یا سعید، فرد غیر قابل اعتمادی هست و همراه شدن فلیسی با همچین مردی، از احمق بودنش نشات میگیره.
با این وجود، سازگاری رمانتیک و جذابی بین این دو شکل میگیره که با توجه به نحوه‌ی تموم شدن داستان، میشه انتظار داشت که ممکنه تبدیل به رابطه‌ی پایداری هم بشه.
این دو با وجود اختلافات ایدئولوژیکی که دارن، نسبت به همدیگه شفقت قابل توجهی نشون میدن. این از تلاش سعید برای جبران کردن محبتای ریز و درشت فلیسی شروع میشه تا پیامی که فلیسی صبح روز بعد، برای سعید ارسال میکنه.
این‌دو به‌لحاظ اجتماعی، خیلی با همدیگه فاصله دارن اما میشه دید که چقدر هم‌صحبتای خوبی برای هم هستن و خشمی که از مشکلات درون جامعه دارن رو سر همدیگه خالی نمیکنن. چیزی که از همچین افرادی انتظار میره اینه که نسبت به طرف مقابل، خیلی نژاد‌پرستانه برخورد کنن و نگاه تحقیر‌آمیز و پر از کینه‌ای رو در پیش بگیرن؛ اما میشه حس کرد که سعید سعی میکنه حامی فلیسی باشه و زمانی که با قطع شدن برق از خونه بیرون میره، میشه حس کرد که کنجکاو و بی‌پروا هست و در مقابل خونه‌ای که بهش دعوت شده چقدر مسئولیت‌پذیره.
افتر خیلی ساده اما بسیار زیبا و واقعیه و به همین دلیل هم هست که از دیدنش خیلی لذت بردم. صحبت کردن، یه مهارت خیلی ارزنده است و معاشرت با آدما، با یه سرمایه‌گذاری خوب می‌تونه بیشتر از اینکه به تراژدی و اندوه ختم بشه، کیفیت تجربه‌ی فرد از زندگی رو افزایش بده.
در‌ابتدا و قبل از عمیق‌تر شدن حرفای بین فلیسی و سعید، میشه حس کرد که کشش کمی وجود داره و سعید چندان راحت نیست؛ اما رفته‌رفته و با به اشتراک گذاشتن دغدغه‌ها و جهان بینی‌شون، کشش ظریفی ایجاد میشه که رگه‌های رمانتیک شگفت‌انگیزی داره.

جمع‌بندی
چنین کارهای مستقلی می‌تونن با ریسک خیلی کمی مخاطب خودشون رو تحت تاثیر قرار بدن. دلیلشم اینه که یهو به طور همزمان، صدها مفهوم و ایده رو سعی ندارن منتقل کنن و سراغ طرحای پیچیده نمیرن. یه فیلم که مفاهیم زیادی داره لزوما به این معنی نیست که داره پیغام مثبتی رو منتقل میکنه. یه ایده‌ی خوب که با کیفیت مناسبی پردازش شده باشه، راحت‌تر تحلیل و قضاوت میشه و با اعتماد بیشتری هم میشه ازش استفاده کرد.