نقد و بررسی فیلم Beautiful Beings 2022| موجودات زیبا
فیلم موجودات زیبا رو میشه از اون کارایی به‌حساب آورد که چندان دیده نشده اما همین تعدادی که حاضر به دیدنش شدن، امتیازای خوبی رو بهش دادن. دلیلش شاید برگرده به خوش‌ساختی و واقع‌گرا بودن این فیلم و همچنین پیغامای خیلی خوبی که توی بطن داستان قرار گرفته.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦。.゚+ ⟵(。・ω・)⁩

تا امروز، حدود دو هزار نفر در سایت نقد IMDb نسبت به این فیلم واکنش نشون دادن که تعداد خیلی کمی برای فیلمی هست که سه سال از انتشارش میگذره. با این وجود، امتیاز 7.4 تصویری از اینه که بیننده‌ها این اثر رو یه کار دیدنی توصیف کردن.
چیزی که قبل از تماشای مخلوقات زیبا لازمه بدونید اینه که با یه کار غم‌انگیز رو‌به‌رو هستید. بچه‌هایی که توی این فیلم حضور دارن، فضایی پر از کمبود و خشم رو تجربه میکنن و رفتارایی که بعضا نشون میدن، می‌تونه بی رحمانه جلوه کنه یا برای افرادی که آسیبای روانی مشابهی مثل تجربه‌ی قلدری در مدارس رو داشتن، صرفا یه فیلم دردناک باشه.

با این وجود، مدیریت خوب کار باعث شده تا با یه کار خوش‌ساخت طرف باشیم. بازیگرا با اینکه افراد کم‌سنی هستن اما خیلی خوب ظاهر شدن و دیالوگ‌ها و رفتارا، بسیار باورپذیر هستن.
هشدار: ادامه‌ی این مطلب می‌تونه داستان فیلم رو لو بده.


هرچند که بسیاری از مسئولیت‌های اجتماعی از روی دوش بچه‌ها سلب میشه اما در جریان این فیلم میشه حس کرد که دنیای این بچه‌ها، چندان فرقی با انسان‌های بالغ نداره. اونا شاید نتونن احساسات و افکار خودشون رو با ادبیات خوبی بیان کنن و متوجه جملاتی با ادبیات پیچیده نشن اما توی رفتارای روزمره، تا حد زیادی شبیه به افراد بالغ جامعه رفتار میکنن.
بخشی از مشکلات‌شون از بی‌مسئولیتی‌هایی نشات میگیره که افراد بالغ، منجمله والدین‌شون نشون میدن اما نمیشه منکر شد که خوده بچه‌ها هم در مقابل انجام کاری که میدونن درسته مسئولیت‌پذیر نیستن و به‌راحتی ممکنه به همدیگه آزار برسونن و وضعیت جامعه رو ملتهب کنن.

جامعه‌ی درون این فیلم از نوعی آشفتگی رنج میبره و سیستم‌های حمایتی، با تمام تلاشی که میکنن قادر به مدیریت هرج‌و‌مرج نیستن. حمایت، از جانب خوده انسان‌ها ایجاد میشه و وقتی مقدار افراد بی‌مسئولیت از افراد حمایت‌گر پیشی بگیره، میشه انتظار داشت که شرایط از کنترل خارج بشه.

 


دردسری که درنهایت دامنگیر بچه‌ها میشه، به دلیل تلاش‌شون برای کمک کردن به خواهر بزرگتر یکی از دوستاشون هست، اما همین فردی که براش دلسوزی میکنن، در واقع کسیه که این گروه رو با ماشروم آشنا کرده و با بی‌مسئولیتی، توی جامعه مواد مخدر رو حمل، و خرید و فروش میکنه.
بچه‌ها درک روشنی ندارن که کار درست رو چرا انجام میدن. صرفا برای افراد گروه خودشون ممکنه ارزش قائل بشن و افراد خارج از قبیله رو تا مرز مرگ هم ببرن. این نشات گرفته از نوعی گروه‌زدگیه و میشه انتظار داشت که نتونه از بقای شخصیت‌ها حمایت کنه.
یکی از ژانرایی که به این فیلم نسبت داده شده ژانر ترسناک هست که لزوما اونو در دسته‌ی کارای ترسناک سنگین قرار نمیده. چنانچه از جمله افرادی هستید که از کارای ترسناک بیزار هستن و دوست ندارن که صحنه‌های دلهره‌آور ببینن بهتره بدونید که این فیلم قرار نیست که صحنه‌های چندان عجیب و غریبی رو نشون‌تون بده و حتی به‌نظرم دیدن همچین کاری برای نوجوونا نمی‌تونه مضر باشه. یادگیری درمورد عوارض قلدری و خشونت و نحوه‌ی کنترل و مدیریت چنین اتفاقاتی میتونه برای نوجوونایی که مجبورن با این بخش سیاه جامعه دست و پنجه نرم کنن مفید و الهام‌بخش واقع بشه.

دنیای بچه‌ها تا پیش از رسیدن به بلوغ، عاری از ترس و دلهره نیست و بعضا تاثیرپذیری این افراد از چیزایی که بقاشون رو به خطر میندازه می‌تونه خیلی تاریک‌تر و آزار‌دهنده‌تر از چیزی باشه که افراد بالغ، مجبور به تحملش میشن.
روشن‌بینی و متافیزیک
توی ژانرای اصلی این فیلم به موضوع متافیزیک و فانتزی اشاره نمیشه اما یکی از نقاط عطف اصلی این فیلم رو میشه زمانی در‌نظر گرفت که یکی از شخصیتا به اسم ادی، به نوعی روشن‌بینی میرسه. این بازیگر ایسلندی 19 سال داره و مخلوقات زیبا، دومین فیلم کارنامه‌اش هست که بازی بسیار تحسین برانگیزی رو از خودش ارائه داده.
شاید در‌ابتدا اینطور به‌نظر بیاد که ادی، قدرت روشن‌بینی خودشو از مادرش به ارث میبره اما این قدرتا زمانی شروع میشن که ادی شروع میکنه به متفاوت رفتار کردن. اون بر‌خلاف هم‌گروهی هاش، در‌مقابل افراد آسیب‌پذیر و ضعیف، مسئولیت‌پذیری نشون میده و بعد از همین تغییرات هست که قدرت‌های شهودیش هم رفته‌رفته فعال میشه.

جلوه‌های ویژه‌ی بسیار کمی برای نشون دادن تصورات، خواب‌ها و تجارب متافیزیکی، به‌کار گرفته شده و بیشتر از طریق فعل و انفعالات به‌ظاهر معمولی، برای به تصویر کشیدن این تجسمات بهره گرفتن. ادی کم‌کم قادر میشه تا هاله‌ی انرژیکی آدما رو ببینه و بعضا نوعی پیش‌آگاهی رو نسبت به اتفاقات مختلف به‌دست میاره.
فارغ از این قدرت‌های متافیزیکی، اون میتونه با شفافیت بیشتری، خوب رو از بد تشخیص بده و از افتادن توی دام اتفاقاتی که بقا و امنیت‌شو تحت تاثیر قرار میده، اجتناب کنه.
اون در‌نهایت راه خودشو از کنی دردسر‌ساز جدا میکنه چون به این درک میرسه که هم‌مسیر شدن با همچین شخصیت بی‌فکری باعث میشه تا خودشم به همراه کنی سقوط کنه.
دلیل همدلی ادی با دالی چیزی هست که در جریان اتفاقات این فیلم، تقریبا گم میشه. در‌حالی که این شروع سلسله اتفاقات سرنوشت‌ساز درون این داستانه.
ادی به‌سراغ دالی میره چراکه نوعی سرخوردگی رو تجربه میکنه و کسالت زندگی‌شو با کنجکاوی درمورد دالی و روزمره‌اش برطرف میکنه. وقتی به دالی نزدیک میشه، مشخصا از دیدن وضعیت زندگیش تعجب میکنه و حتی از اینکه دالی مجبور نیست تحت کنترل والدین‌اش زندگی کنه و دنیای خودشو داره خوشش میاد.
اون تصمیم میگیره تا با دالی، رفتار شفقت‌آمیز‌تری داشته باشه و کم‌کم بهش کمک میکنه. کیفیت دوستی این‌دو، در‌نهایت توی سکانس آخر فیلم، مزیت خودشو نشون میده. همدلی با افراد آسیب‌پذیر و ضعیف هست که به ادی کمک میکنه تا رفتار مسئولانه‌تری از خودش نشون بده و واقعیت جامعه و مشکلاتش رو درک کنه.
بر‌خلاف کنی که صرفا چیزهای بیشتری رو برای خودش میخواد، ادی به این درک میرسه که زندگی، فقط بیشتر داشتن نیست بلکه این تلاش ما برای نابودی و مهار کردن فساد و نابهنجاریه که بخشی از کیفیت زندگی ما رو تضمین میکنه.

جمع‌بندی
افرادی مثل پلیس‌ها یا مددکارا، لزوما کالای خاصی تولید نمیکنن بلکه نابهنجاری درون جامعه رو مهار میکنن. با این‌وجود، بود و نبود این شخصیت‌ها روی وضعیت جامعه تاثیر بسیار چشم‌گیری داره.
بخشی از افکار و الگوهای درون جامعه، ممکنه ما رو به‌سمت تلاش برای بیشتر داشتن و بیشتر تولید کردن دعوت کنن اما تامین امنیت و مبارزه با نابهنجاری، به‌مراتب مسئولیت مهم‌تر و سرنوشت‌ساز‌تری به‌حساب میاد و هرچه آدما در این مورد آگاهانه‌تر رفتار کنن، سطح امنیت جامعه هم افزایش پیدا میکنه.