نقد و بررسی فیلم Not Okay 2022
17 تیر · · خواندن 5 دقیقه نقد و بررسی فیلم Not Okay 2022| حالم خوب نیست
فیلم نات اوکی که توی وب فارسی با اسم خوب نیست هم شناخته شده، یه درام کمدی آمریکائیه که موضوعاتی مثل فضای مجازی، اینفلوئنسرها و سبکهای زندگی جدیدی که به واسطهی اینترنت ایجاد شده رو مورد بررسی قرار داده.
بقیه در ادامهی مطلب｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)
این فیلم رو میشه کمابیش جانبدارانه درنظر گرفت با این وجود، بهلحاظ بصری، کیفیت ساخت خوبی داره. میشه حس کرد که نویسندهی این کار، کینهی سنگینی از افرادی داره که سعی میکنن با ظاهرسازی و وانمود کردن به چیزی که نیستن، به سرشناسی اجتماعی برسن یا بتونن ثروت خاصی رو بهدست بیارن اما همین زاویهی دید هم باعث شده که بسیاری از نکات، نادیده گرفته بشه که میتونست پایان داستان رو بهکل تغییر بده.
اما دلیل امتیازای کم این کار، لزوما بهخاطر سناریوی اصلیش نیست بلکه میشه مرتبط دونستش با هیجان کم فیلم و دیالوگهای تراش نخوردهای که داره. فیلم نات اوکی سعی کرده به اینفلوئنسرای ریاکار طعنه بزنه اما اتفاقا خودشو هم میشه یه کار اینستاگرامی درنظر گرفت.
هشدار: ادامهی این مطلب میتونه داستان فیلم رو لو بده.
کاری که دنی انجام میده، هرچند با نوعی ریاکاری آمیخته شده اما بافتش هیچ تفاوتی با کاری نداره که روون در حال انجام دادنش هست. روون شخصیت مثبت داستانه چون داستانی رو روایت میکنه که واقعیت داره و از طریق یه داستان واقعی در حال کسب سرشناسی اجتماعی و تاثیر گذاشتن روی جامعه است. این درحالیه که داستان دنی، ممکنه حتی جذابتر هم باشه ولی چون یکی از همکارای حسودش چشم دیدن رفاه جدیدی که دنی بهش رسیده رو نداره، لازمه قیدش رو بزنه.
دنی ادبیات خوبی داره و میتونه فعال اجتماعی آمریکایی پسندی باشه و بعضا حتی بهتر از امثال روون، روی افکار عمومی تاثیر بذاره. چیزی که باعث انزجار فعالای اجتماعی واقعی و بهقولا راستگو میشه اینه که رسوایی امثال دنی باعث میشه تا دید مردم نسبت به افرادی که با تکیه به داستانهای واقعی درحال انجام فعالیت اجتماعی و کارهای بشردوستانه هستن خراب میشه و بهشون به چشم افراد کاسبکار و شرور نگاه میکنن.
امثال روون، هر چقدر هم که قصد خوبی داشته باشن و داستانشون واقعی باشه و بهدنبال کسب پول از طریق کاری که انجام میدن نداشته باشن، باز هم افراد تحسین برانگیزی نیستن چون بیشتر از اون که نقاد و تحلیلگر خوبی باشن، افرادیان که سعی میکنن با تحریک احساسات آدما، اونا رو به سمت واکنش نشون دادن بهسمت یه اتفاق، بکشونن. نمونهی این رفتارای اجتماعی رو میشه این روزا زیاد دید و باعث میشه که آدما در حرکتای کوتاهمدت و بیفایده، سعی کنن تغییری رو توی اکوسیستم یه جامعه ایجاد کنن که لزوما تغییر مثبتی هم نیست.
شاید اون چیزی که امثال روون سعی دارن تغییر بدن، گاها چیز مثبتی هم باشه ولی کنش جمعی، بدون آگاهی نسبت به فلسفهی یک کار و صرفا با تکیه به تحریکهای حسی، نمیتونه لزوما به ماجرای خوبی ختم بشه. در جریان چنین حرکتهای هیجانزدهای، معمولا یهعده صرفا آسیب میبینن و کارشون به بازداشت میکشه یا کار و امتیازات اجتماعی خودشون رو از دست میدن و بعد مدتی هم کاملا فراموش میشن؛ چون آدما وقتی از اون هیجانات اولیه دور میشن، دیگه لزوم چندانی هم نمیبینن که برای ایجاد یه تغییر ایجاد کنن و دیگه چندان هم مطمئن نیستن که تلاش برای ایجاد یه تغییر، میتونه کار مفیدی باشه. اونا فلسفهی کار رو درک نمیکنن و درگیر داستان زندگی خودشون میشن.
دنی با وجود اینکه دروغ میگفت اما کیفیت کارش چندان فرقی با امثال روون نداره و چهبسا بهخاطر نیت خاصی که دنبال میکرد، میتونن راحتتر از امثال روون، فشار روانی ناشی از فعالیت اجتماعی رو مدیریت کنه.
در پایان، نویسنده به خودش اجازه نداره که داستان دنی رو به سرانجام خوب یا نرمالی برسونه و ترجیح میده که بینندهای که تمایل به چسبیدن به چنین ریاکاری و دروغپردازیهایی داره رو درمورد انجام چنین کارایی بترسونه. مبادا سعی کنی که با دروغ، خودتو به دموکراتا، فعالای حقوق بشر یا فمنیستا بچسبونی چون ما آدمای تیزی هستیم و قرار هم نیست که امثال تو رو ببخشیم. ما درمورد افکار و خواستههای خودمون خیلی جدی هستیم و بدمون هم میاد که کسی احساسات ما رو که بهراحتی تحریک میشه، به بازی بگیره و نقشی رو بازی کنه که براش جدیت خاصی نداره. اگر میخوای جزوی از ما بشی، پس باید به اندازهی ما هیجانزده باشی.
هشتگی که دنی درست میکنه، نهتنها نوعی سرقت و سواستفاده بهنظر نمیرسه بلکه اتفاقا حرکت مثبتیه که میتونه به آدما کمک کنه تا راحتتر احساسات خودشون رو ابراز کنن و مشکلاتشون رو هرچند که کوچیک هست، برای خودشون نگه ندارن. دنیا برای این ساخته نشده که ما صرفا به بدبختی آدمایی که دارن مشکلات بسیار وحشتناکی رو تجربه میکنن اهمیت بدیم. خوده افرادی که قصد کمک کردن دارن هم لازمه به نیازا و احساسای خودشون اهمیت بدن و نوعی رشد رو تجربه کنن. وقتی یه نفر حال خوبی نداره و زندگیش درگیر ناراحتی و فقدانای ریز و درشته، چطور میتونه با آدمایی که دارن مشکلات اجتماعی شدیدی رو تجربه میکنن به نوعی همدردی برسه.
هشتگ نات اوکی، بهمراتب میتونه خیلی بیشتر از سخنرانیهای حماسی و مهیج فعالای حقوق بشر یا بازماندههای حوادث تروریستی، تاثیر اجتماعی ایجاد کنه.
درمقابل این افرادی که نسبت به حمل اسلحه واکنش نشون میدن، عدهای هستن که از این قانون حمایت میکنن و مشخصا با حزب جمهوریخواه همراه میشن. اونا پرچم آمریکا رو مدام نشون میدن و آزادی حمل اسلحه رو جزو مزیتهای وطنشون میدونن. این افراد، هرچقدر که آبوتاب سخنرانیهای آتشین دموکراتا بیشتر میشه، دستمایهی بیشتری برای زیر سوال بردن حرکت این افراد و مسخره کردنشون بهدست میارن. اونا هرچند شخصیت بیرحمی دارن و بعضا دست به کارای غیر اخلاقیای میزنن اما انزجارشون نسبت به رفتارای شعارزده و روشهای رقتانگیزی که برای تحریک افکار عمومی صورت میگیره، اونقدرا هم غیر منطقی نیست.
جمعبندی
فیلم نات اوکی، بهلحاظ ظاهری، خوشساخته و دیالوگها رو میشه متوسط ارزیابی کرد اما بهلحاظ محتوایی، خیلی جانبدارانه است و زاویهی دید محدودی داره. با این وجود میتونه برای افرادی که دوست دارن با دموکراتا و نقاط ضعف اندیشههای لیبرالی و نقش اجتماعیشون آشنا بشن، الهامبخش واقع بشه.