افشا شدن فایل های جدید جفری اپستین که اخیرا در فوریه ی 2026 توسط وزارت دادگستری آمریکا منتشر شده و بیش از 3 میلیون صفحه سند، عکس و ایمیل رو شامل میشه، زمان خوبیه برای بررسی ارتباط این رسوایی با صنعت سینما.
اپستین نه فقط با سیاستمدارها و تاجرها، بلکه با چهره های هالیوود هم روابط عمیقی داشته و این فایل ها نشون میدن که چطور این روابط حتی بعد از محکومیت جنسیش در سال 2008 ادامه پیدا کرده.
 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

فایل ها نشون میدن اپستین با کارگردان ها، تهیه کننده و پابلیسیست هایی مثل برت راتنر، کارگردان مستند ملانیا 2026، وودی آلن که بیشتر از 100 بار با اپستین دیدار داشته، هاروی واینستین که خودش در رسوایی MeToo سقوط کرد، استیو تیچ، تهیه کننده ی فیلم های بزرگ و بری جوزفون، تهیه کننده ی سریال Bones ارتباط داشته.
این روابط اغلب شامل مهمانی ها، ایمیل های دوستانه و حتی کمک های شغلی بوده و این اتفاقات حتی بعد از محکومیت اپستین هم ادامه داشتن.
اپشتین پست صحنه به پیگیری اخبار MeToo میپرداخته و حتی با افراد متهم مثل راتنر، که بعد از اتهامات جنسی، سالها از هالیوود دور بود، در ارتباط بوده. این نشون میده که صنعت سینما هنوز با مشکلات ساختاری مثل سواستفاده ی جنسی و روابط قدرت محور، دست و پنجه نرم میکنه.
خیلی از این روابط، اجتماعی بودن و نه لزوما جنایی اما نشون میده فرهنگ باشگاه پسران میلیاردر در هالیوود ادامه داره و میتونه قربانی ها رو نادیده بگیره.
جفری اپستین در سال 2008 محکوم شد و به زندان هم افتاد اما شرایطش خیلی ملایم و بحث برانگیزه. بیشتر روزها، یعنی 12 ساعت در روز و 6 روز در هفته، اجازه داشت به دفترش بره و کار کنه و فقط شب ها به زندان برمیگشت. این وضعیت خیلی غیرعادی بود و انتقادهای زیادی جلب کرد چون عملا زندان واقعی نبود.
این شرایط توسط الکساندر آکوستا، دادستان فدرال فلوریدا در اون زمان، هماهنگ شد و اپسین رو از اتهامات فدرال سنگین، که میتونست تا حبس ابد یا ده ها سال زندان داشته باشه نجات داد. بعدها این معامله به عنوان یکی از نمونه های فساد و تبعیض طبقاتی در سیستم قضایی آمریکا شناخته شد.
چیزی که در اینجا قصد دارم بهش بپردازم و سابقا هم در مطالب مشابه بهش پرداخته شده اینه که درمورد چهره های هالیوودی، چیز زیادی برای غافلگیر شدن وجود نداره. هالیوود به طور میانگین، کاری نکرده که بخواد در حد قدیس بالا بره و کاملا قابل تجسمه که لابی های خاص خودش رو داشته باشه. حتی در محتوای تحسین شده ترین و محبوب ترین آثار هالیوودی میشه الگوهای نابهنجار زیادی رو پیدا کرد. اما مردم هنوز غافلگیر میشن چون این نابهنجاری ها رو جدی نمیگیرن، نابهنجاری هایی که خیلی هاشون واضحه.
من حتی درمورد فیلم هایی که نقدهایی درمورد روابط جنسی و پدوفیلیا خوردن صحبت نمیکنم. صحبت درمورد کارهای کاملا پیش پا افتاده و فرمول های محبوب و تکراری سینماست. نابهنجاری ای که میشه در کارهای اکشن، ضد نژادپرستی، روانشناختی و درام دید.
بازخورد مردم به بخش های مربوط به وودی آلن در فایل های جدید اپستین، عمدتا منفی، انتقادی و همراه با خشم و سرخوردگی بوده. این واکنش ها بیشتر در شبکه های اجتماعی، رسانه های غربی و بحث های آنلاین دیده میشه. ایمیل هایی که سون یی، همسر وودی آلن و دخترخوانده ی سابقش به اپستین نوشته بود، مثلا اینکه جنبش MeToo# بیش از حد پیش رفته یا نظر منفیش درباره ی قربانی نوجوان یک سیاستمدار، خیلی جنجال به پا کرد. مردم این حرف ها رو نشونه ای از حمایت یا بی تفاوتی نسبت به جنبش ضد آزار جنسی می دونن و اون رو با گذشته ی خود وودی آلن یعنی اتهامات آزار دختر خوانده اش ترکیب کردن و شدیدتر محکوم شد.
ایمیل های تشکر سون یی از اپستین بابت کمک به پذیرش دخترشون در کالج، خیلی بحث برانگیز شد. مردم میگن این تصویری از روابط نزدیک و طولانی مدت، حتی بعد از محکومیت اپستین در 2008 هست و وودی آلن رو به عنوان فردی که از شبکه ی اپستین سود برده، محکوم کردن.

تیموتی شالامه و اپستین
اسم تیموتی شالامی هم در فایل های جدید اپستین اومده اما هیچ ارتباط مستقیمی با اپستین، جرایم جنسی، پروازها، لیست سیاه یا چیزی شبیه اینها نداره و اصلا متهم یا درگیر نیست و هیچ سند منفی ای علیهش وجود نداره. اومدن اسمش صرفا در چند ایمیل مرتبط با وودی آلن و جنبش #MeToo هست که بالاتر درموردش صحبت شد.
در سال 2018، سون یی یک نقد منفی از فیلم Hot Summer Nights با بازی شالامی رو برای اپستین فرستاد و نوشت: "خوشحالم که فیلم اون آدم مزخرف، شالامی، نقد خوبی نگرفت. نه، من کینه ای نیستم. :-)"
این ایمیل، تصویری از ناراحتی خانواده ی آلن از شالامی بابت قطع ارتباط شالامی هست. شالامی علاوه بر تحریم وودی آلن، دستمزد فیلم A Rainy Day in New York رو به خیره های مرتبط با جنبش می تو اهدا کرد.
پگی سیگل، پابلیسیس معروف هالیوود و دوست اپستین و آلن، در ایمیلی به اپستین نوشت که شالامی مجبور شد از وودی آلن فاصله بگیره و دستمزد رو اهدا کنه؛ یعنی شالامی تحت فشار رسانه ای و جنبش می تو بود.
طبق ایمیل، شالامی از این کار حالش بد بود و این تصمیم بیشتر برای حفظ تصویر عمومی انجام شد، نه اینکه لزوما اعتقاد واقعی خاصی وجود داشته باشه.
سیگل شالامی رو در عین حال، دوست خوب خودش خطاب کرده.
به جز این مورد، اسم استیو تیچ، تهیه کننده ی هالیوودی فیلم هایی مثل فارست گامپ، و مالک نیویورک جاینتس، بیشتر از 400 بار در این فایل ها ذکر شده و ایمیل ها درمورد زنان بزرگسال، فیلم ها و سرمایه گذاری ها هستن.
برت راتنر، کارگردان که اخیرا مستند ملانیا رو ساخته، عکس های متعددی در این فایل ها داره و ارتباطش با اپستین در دوره ی #MeToo ثابت شده.
هاروی واینستین، ذکر شده در زمینه ی پیگیری اخبار #MeToo توسط اپستین که پیشاپیش محکوم به تجاوز شده بود.
میرا نایر، کارگردان فیلم Amelia در ایمیل پگی سیگل به اپستین ازش اسم برده شده و در یک پارتی بعد از فیلم دیده شده.
کوین اسپیسی در عکس های قدیمی با اپستین، مکسول و بیل کلینتون در مکان های تاریخی مثل اتاق جنگ چرچیل دیده شده.
مایکل جکسون با اپستین و بقیه مثل کلینتون و دایانا رایس عکس داره. و اسم های قدیمی تری که دوباره تکرار شدن مثل کیت بلانشت، کامرون دیاز، لئوناردو دی کاپریو، بروس ویلیس و جورج لوکاس که عمدتا فقط ازشون اسم برده شده و اتهام اثبات شده ای وجود نداره.
پگی سیگل همونطور که گفته شد صرفا پاپلیسیست معروف هالیوودیه و ایمیل های زیادی با اپستین درمورد ستاره ها، مهمانی ها و معرفی ها داشته و اسامی ای مثل کارول رادزویل از ری الهوس وایوز یا دیگران رو میشه در ایمیل هاش دید.
همچنین جی زی و پوشا تی، اسمشون در این فایل ها اومده اما جزئیات کمی درموردشون وجود داره.
فایل ها نشون میدن اپستین شبکه ی وسیعی در هالیوود داشته و این ارتباطات حتی بعد از محکومیت 2008 ادامه داشته.

کوین اسپیسی
کوین اسپیسی یکی از بدشانس ترین چهره های پرونده دار در دهه ی اخیره و انگار هربار که سعی میکنه وجهه اش رو برگردونه، یه چیزی پیدا میشه و دوباره براش حاشیه درست میکنه. در فایل های فوریه ی 2026 اپستین، درمورد کوین اسپیسی، همونطور که گفته شد چیز خاص جدیدی نیست که اتهام مستقیم یا چیز تازه ای رو نشون بده. حضورش بیشتر به شکل عکس های قدیمی و ذکر در زمینه ی روابط اجتماعی هست اما برای خیلیا همین موضوع کافیه که دوباره درموردش حرف بزنن.
چند عکس بدون تاریخ دقیق، احتمالا از سال 2002 وجود داره که اسپیسی رو کنار بیل کلینتون، رئیس جمهور سابق، گیسلین مکسول، همدست اپستین و گاهی درکنار خود اپستین نشون میده. یکی از معروف ترین هاشون در اتاق جنگ چرچیل در لندن گرفته شده که طی یک سفر بشردوستانه با بنیاد کلینتون به آفریقا برای مبارزه با ایدز انجام شده.
اسپیسی خودش در مصاحبه با پیرز مورگان، در سال 2024 گفته بود که فقط توی هواپیمای اپستین بوده اما هیچ وقت خصوصی با اپستین وقت نگذرونده و رابطه ی نزدیکی نداشته.
اسم اسپیسی در لیست افراد مرتبط با اپستین اومده اما هیچ ایمیل شخصی، پرواز مکرر، مهمانی های خصوصی یا ارتباط بعد از محکومیت 2008 اپستین نیست.
اما واکنش ها نسبت به این اطلاعات جدید، بیشتر طعنه آمیز بوده و مشکلات قدیمی اسپیسی رو یادآور شدن. اتهامات آزار جنسی اسپیسی مربوط به سال 2017 به بعد بوده.
اسپیسی خودش قبلا در جولای 2025 پست گذاشته بود: "فایل های اپستین رو کامل منتشر کنید، برای ما که چیزی برای ترسیدن نداریم، حقیقت زودتر بهتره." و این رو به عنوان تلاش برای پاک کردن اسمش دیده بودن اما حالا با عکس های جدید، دوباره بحث داغ شده و خیلی ها میگن "این دقیقا همون چیزیه که میخواست شفاف بشه، ولی باز هم به ضررشه."
در شبکه های اجتماعی، میم و جوک ها زیاد شده و درمورد خراب شدن مجدد وجهه ی اسپیسی صحبت میشه.

اپستین تا چه سالی ایمیل بازی میکرده؟
اپستین تا سال 2019، یعنی تا زمان مرگش ایمیل رد و بدل میکرده اما ایمیل های فعال و شخصیش عمدتا تا سال های 2018 ادامه داشته. در 10 اوت 2019 اعلام شد که اپستین در زندان خودکشی کرده.
ایمیل های اپستین در فایل های منتشر شده توسط وزارت دادگستری در تاریخ ژانویه و فوریه ی 2026، شامل ارتباطات تا سال 2019 میشن. مثلا ایمیل ها و پیامک ها با چهره هایی مثل استیو بنن در سال های 2018 و 2019 رو میشه در این فایل ها دید.
ارتباطات با ایلان ماسک در سال 2012 و 2013 که شامل برنامه ریزی سفر به جزیره بوده. ایمیل هایی با لری سامرز و بقیه درمورد سیاست، مثل صحبت درمورد ترامپ که بعضی هاشون به سال های 2010 تا 2017 مربوط هستن اما زنجیره هایی تا نزدیک مرگ ادامه داره.
ایمیل های سون یی، همسر وودی آلن با اپستین تا 2018 یعنی کمتر از یکسال تا قبل از مرگ اپستین، درمورد مسائلی مثل جنبش #MeToo و نقد فیلم هاست.
ایمیل هایی با پگی سیگل، پابلیسیست هالیوود در 2017 و 2018، که اپستین درمورد وضعیت افراد متهم به آزار در جنبش #MeToo صحبت میکنه.
در ویکی پدیا و گزارش های بلومبرگ، از ایمیل های شخصی اپستین که در 2025 به دست اومده، ایمیل ها تا 2022 ذکر شدن و به خاطر همینه که گمانه زنی هایی درمورد زنده بودن اپستین به وجود اومده.
اپستین حتی بعد از محکومیت 2008 و رسوایی های جنسی، تا سال های آخر عمرش فعالانه ایمیل میزد و با افراد قدرتمند سیاسی، هالییودی و بیزنس، در ارتباط بود و اغلب درمورد سفر، مهمانی، معرفی افراد یا پیگیری اخبار #MeToo صحبت میکرد.
نکته ای که لازمه بدونید اینه که اپستین در زندان نمیتونست ایمیل بزنه یا به اینترنت دسترسی داشته باشه یا حداقل این چیزی هست که درموردش گفته میشه. زندان های فدرال آمریکا معمولا دسترسی به ایمیل، اینترنت یا حتی تلفن شخصی رو برای زندانی ها محدود میکنن، بخصوص برای فردی مثل اپستین که متهم به جرایم سنگین جنسی بود و در واحد ویژه نگهداری میشد.
ایمیل های اپستین تا چند ماه قبل از دستگیری در ژوئیه 2019 ادامه داشته، مثلا میلی با استیو بنن یا بقیه در بهار و اوایل تابستان 2019 بوده. اما بعد از دستیگری، هیچ ایمیل جدیدی از حساب خودش ثبت نشده.
طبق گزارش ها، اپسین یک تماس تلفنی غیر نظارتی در شب قبل از مرگ، یعنی 9 اوت 2019 داشت و ظاهرا به دوست دخترش در بلاروس زنگ زد. اون این کار رو با دروغ گفتن درمورد اینکه میخواد به مادرش زنگ بزنه انجام داد.
نامه ای هم سعی کرد بفرسته و ظاهرا قرار بود به فردی به اسم لری ناسار برسه اما تحویل نشد و برگشت خورد چون آدرس اشتباه بود یا قوانین رعایت نشده بود.