معنای استعاری هر نماد، ارتباط تنگاتنگی با ویژگی های منحصر به فرد اون پدیده داره. گاوها چند ویژگی رفتاری خاص دارن منجمله گله ای بودن، آرامش طلبی و هوش قابل توجه. گاوها در محیط های بدون استرس، رفتار آرومی دارن و حتی میتونن برای خودشون دوست پیدا کنن. در فرهنگ عمومی، گاو معمولا به خاطر توانایی زیاد برای کار در مزرعه شناخته شده و خیلی وقتا استعاره ای از آدمی هست که بیش از حد کار میکنه یا متکی به کار یدی و مکانیکی، بدون پاداش کافی هست.
گاو در فرهنگ های باستانی، نماد باروری، زمین و رزق الهی بود. در هنر کلاسیک، نماد نوعی قدرت باوقار و در ادبیات عرفانی، نماد تسلیم و خدمت بی چشمداشته.
همچنین در هنر مدرن، گاو میتونه نماد جامعه ی مصرف گرا یا صنعتی شدن باشه.
گاو در کنار انسان یا حیوانات دیگه در تصویری آرام و صلح آمیز، میتونه نماد زندگی مسالمت آمیز و هماهنگی باشه. گاهی به خاطر ظاهر آرام و بی خطر، نماد معصومیت هم میتونه باشه.
استفاده از عبارت "مثل گاو خوردن" یا "مثل گاو فکر کردن" تصویری از ارتباط گاو با مفهوم عدم درک، حماقت و کندی ذهن هست. این برداشت میتونه بابت حرکت آروم و به ظاهر بی تفاوت گاو در بعضی مواقع باشه.
در مقابل مفهوم قدرت مثبت گاو نر، گاهی گاو سرکش و لجباز، نماد سرکشی، نافرمانی و غیر قابل کنترل بودن هست.
در مواردی، بخصوص در ارتباط با گاو نر قدرتمند، ممکنه نماد میل کنترل نشده یا حتی طمع تفسیر بشه، هرچند این برداشت کمتر رایجه.
در داستان گوساله ی سامری، شاهد یکی از برجسته ترین نمادهای منفی گاو در ادبیات دینی هستیم. در این داستان، گوساله ی طلایی نماد بت پرستی، گمراهی و انحراف هست.