نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک و art rage

سایه چشم آبی، یه رنگ قدیمی در دنیای لوازم آرایشه. شاید در ابتدا صرفا مورد توجه قرار گرفت چون رنگدانه‌اش پیدا شد و منحصر به فرد و کمیاب به نظر میرسید. برای یک فرد در دوره‌ی باستان، هر آرایش میتونست به یک خواسته‌ی جادویی و غیر این جهانی اشاره داشته باشه؛ دعایی برای کسب قدرت های ماوراطبیعی یا جلب توجه خدایان. 

امروزه هم آرزومندی، به شکل کمابیش مشابهی در به کار گیری لوازم آرایشی دخیله. امیدی برای کاریزماتیک به نظر رسیدن، جدی بودن یا سختگیری، ثروتمندی یا نازپروردگی. آبی همچنان یک رنگ دشواره. شاید بشه راحت پیداش کرد اما مچ کردنش با یک ترکیب آرایشی خوب، میتونه دشوارتر از به کارگیری رنگ‌های نود یا خنثی‌تر باشه. 

 

ایجاد هارمونی بین آبی و آرایش چهره، میتونه دشوارتر و زمانبر باشه اما همچنان وقتی به نتیجه‌ی متعادلی برسه، به شکل خاصی جلب توجه میشه. 

 

آبی روشن، مرز بین سبز، به عنوان آخرین رنگ طیف‌های خیلی گرم و ورود به طیف های شهودی و درونگرایانه‌تر مثل آبی پررنگ و بنفش عمیقه. آبی روشن مثل گفت و گویی برونگرایانه درمورد مسائل روانشناختی و درونگرایانه است؛ مثل روانشناس‌ها که البته به خودی خود نه مثبته و نه منفی.