نقد و بررسی فیلم Which Brings me to you 2023| چه چیزی مرا به سوی تو می‌آورد

گذشته‌ی ما چه خوب و چه بد، تا حد زیادی، مسئول تبدیل شدن ما به فردی هست که الان به نظر میرسیم. با این وجود، رابطه‌ها معمولا بر پایه‌ی نادیده گرفتن گذشته شکل میگیرن و شخصیت‌ها، سعی میکنن تمام روابط قبلی خودشون رو بعضا یا مخفی نگه دارن یا حتی اگر به یادش افتادن، به روی خودشون نیارن و در مورد تجربه‌شون، با شریک جدیدشون صحبت نکنن.


بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

بخصوص در دنیای امروز، به خاطر فرصت‌های مختلفی که جهت درست کردن رابطه فراهمه، آدما ممکنه تا رسیدن به فرد دلخواهشون، روابط خوب و بد زیادی رو تجربه کرده باشن. چه چیزی مرا به سوی تو می‌آورد، در مورد همین گذشته و اهمیت مرور صحیح و قضاوت صحیح روابطی که از سر گذروندیم صحبت میکنه و عقیده داره که همین گذشته است که آدمی که الان هستیم رو شکل داده. 
می‌خواد خوب باشه یا بد، گذشته‌ی ما بخشی از زندگیمون هست و دلیلی نداره که ازش فراری باشیم یا به شکل افراطی، درونش گیر بیوفتیم.

این فیلم تا الان تونسته امتیاز 5.6 رو از سایت IMDb بگیره اما نمیشه گفت که این امتیاز قراره ثابت بمونه؛ چون میزان مشارکت کننده‌هاش خیلی کمه و حدود هزار و هفتصد نفر رای دادن. از اونجایی که این فیلم، اواخر 2023 منتشر شده، باید فعلا برای نظر طیفی از منتقدا و بیننده‌ها منتظر موند. از طرف مخاطبای گوگل هم تونسته امتیاز 49 درصد رو بگیره که تا حدی میشه حدس زد چی توی ذوق بیننده‌ها زده و بهتره قبل از رفتن به سراغ این فیلم، بدونید. در واقع هیچ کدوم از این موارد رو جزو ضعفای فیلم نمی‌دونم و صرفا به نظرم با عرف رایج فیلمای رمانتیک فرق داره. 
چه چیزی مرا به سوی تو می‌آورد، تا حد زیادی از لحظات پرشور و اوج‌های فانتزی دوری کرده که اتفاقا در همپوشانی زیادی با کیفیت یه رابطه‌ی منطقی و بالغانه است. ما توی خیلی از فیلمای رمانتیک میبینیم که دو طرف ماجرا، چقدر تحت تاثیر همدیگه قرار میگیرن و ممکنه توی بازه‌ی زمانی کوتاهی و تحت تاثیر یه سری اتفاق، اسطوره‌ی همدیگه بشن و همدیگه رو بپرستن، و فیلم دقیقا وقتی که این دو به هم میرسن تموم میشه؛ اما حتی فکر کردن به اینکه این دو تا موجود پرشور قراره چطوری کسالت زندگی روزمره رو با همدیگه تحمل کنن، باعث میشه تا نخوایم آینده‌شون رو تصور کنیم یا فکر کنیم که از اینجا به بعدش دیگه برامون اهمیتی نداره.

اتفاقا این فیلم، به موضوع بلوغ عاطفی پرداخته و به جای ستایش شخصیت‌ها، اونا رو در موقعیتی قرار داده تا خوبی‌ها و بدی‌های خودشون رو در همون ابتدای آشنایی، صادقانه بیان کنن و با در نظر گرفتن همه‌ی این موارد، تصمیم بگیرن که می‌خوان با هم باشن یا نه.
معمولا در روابط عاشقانه‌ی دنیای اطرافمون میبینیم که آدما در ابتدا سعی میکنن وجهه‌ی بی‌نقصی رو از خودشون نشون بدن و از این طریق، طرف مقابلشون رو وسوسه و شگفت‌زده کنن اما همه‌ی ما می‌دونیم که ممکنه گذشته‌ای پر از اشتباه و حماقت داشته باشیم و به‌لحاظ رفتاری و سبک زندگی هم موجودات بی‌نقصی نیستیم. صرفا به خاطر ترس از پس‌زده شدن و پایین اومدن شانس جفت گیری، اونچه که هستیم رو پنهان میکنیم.

بیان صادقانه، شاید باعث بشه که بعضیا از ایجاد رابطه اجتناب کنن اما فردی که واقع‌بین باشه و بتونه گزارش ما از چیزی که واقعا هستیم رو هضم کنه، می‌تونه تبدیل به یه شریک پایدار و همدل بشه و حس تنهایی ما رو واقعا با حضور خودش برطرف کنه. 
شخصیت‌های این فیلم، لزوما به طور مداوم مشغول لاس زدن و ایجاد صحنه‌های اروتیک نیستن و بیشتر در حال حرف زدن و مرور اتفاقات گذشته‌شون هستن. کاری که آدما واقعا چندان برای بهبود روابط خودشون، حوصله‌ی انجام دادنش رو ندارن. یعنی حرف زدن! 
آدما از حرف زدن سازنده و بهینه اجتناب میکنن و به قولا حوصله‌شو ندارن که مشکلات و ناراحتی‌های خودشون رو بیان کنن و برای پیدا کردن راه حل، کار فکری انجام بدن. این خودش منشا درست شدن مشکلات و سوءتفاهم‌های بعدی میشه و احتمال وقوع سرخوردگی رو در یک رابطه‌ی عاشقانه، خیلی خیلی افزایش میده.

چیز دیگه‌ای که در مورد این فیلم بهش علاقه دارم، نحوه‌ی پایان‌بندی بسیار منطقی داستان هست. پایان فیلم‌های رمانتیک، معمولا بسیار شکوهمند یا سرشار از سرخوردگی و شکسته، اما فیلم چه چیزی مرا به سوی تو می‌آورد، زندگی رو به همون شکلی روایت کرده که هست. نقطه‌های اوج و هیجان، شاید کم و کوتاه باشن اما می‌تونن هر روز اتفاق بیوفتن و دلیلی برای کنار هم موندن و شادی قلبی یک جفت باشن. این فیلم، برای تجربه‌ای که ما آدما واقعا دوست داریم داشته باشیم ارزش قائل شده و صرفا برای جذابیت بخشیدن به درام خودش، سراغ خلق فانتزی‌های شکوهمند نرفته.

جمع‌بندی
فیلم چه چیزی مرا به سوی تو می‌آورد، با اقتباس از یه رمان ساخته شده و روایت و دیالوگ‌پردازی‌هاش رو میشه نقطه‌عطف اثر در نظر گرفت.

نگاه این فیلم به موضوع رابطه‌ی عاشقانه، نگاهی بسیار منطقی و در همپوشانی با چالش‌هایی هست که بشر امروزی باهاش رو به رو هست. چالش‌هایی که معمولا تبدیل به تراژدی‌های بسیار آسیب‌زا میشن، در اینجا از زاویه‌ی دید بی‌طرفانه‌تری روایت شدن. هرچند که این روایت، شور و شکوه یه درام شاعرانه یا تراژدی فاخر رو نداره اما باورپذیر و قابل تامله.