نقد و بررسی انیمیشن Batman VS Teenage mutant Ninja Turtles 2019

انیمیشن بتمن و لاکپشت های نینجا، اصطلاحا یه کراس اور به حساب میاد و بین دنیای گاتهام و اتمسفر داستان لاکپشت های نینجا پل میزنه. 
صحنه های اکشن، بخصوص در نیمه ی اول انیمیشن، با دقت طراحی شدن و سبک مبارزه ی هر شخصیت، کاملا متمایز هست. بعضی از منتقدا عقیده دارن که این انیمیشن با وجود ظاهر فانتزی ای که داره، نوعی بازی با مفهوم "دیگری" و همکاری بین جهان های متضاده و انگار سعی داره بگه حتی تاریخی و فضای کمدی هم میتونن در کنار هم بجنگن.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

اکشن ها به خوبی طراحی شدن اما اونقدر طراحی شخصیت ها ضعیفه که زیبایی اکشن ها گاها به چشم نمیاد. کمتر اقتباسی از لاکپشت های نینجا رو دیدم که تونسته باشه طراحی شخصیت جذابی انجام بده. شاید بهترین طراحی شخصیت در انیمیشن سریالی معروفش باشه که تا حد زیادی به فرم کمیک، متعهده.
شخصیت ها در این داستان، قربانی طراحی های نسبتا بی هویت شدن، فرم ها اغلب ساده سازی شدن و با کمترین جزئیات بصری و هویت فردی، خودنمایی میکنن.
شاید چون این انیمیشن کراس اوره، طراحا سعی کردن بین دنیای گاتهام و لاکپشت ها تعادل ایجاد کنن اما برخلاف سریال TMNT 2003، دیگه حس و حال لاکپشت های نینجا رو نمیشه چندان توی این کار دید.
در بسیاری از اقتباس ها، به جز رنگ ماسک، تفاوت زیادی بین لاکپشت ها دیده نمیشه. در حالیکه در نسخه های کمیکی یا سریال 2003، هر کدوم از لاکپشت ها، فرم بدن، حالت چشم و حتی زبان بدن خاص خودش رو داره.

هشدار: ادامه ی این مطلب میتونه داستان انیمیشن رو لو بده.
در گاتهام، موجی از سرقت های تکنولوژیک به دست نینجاهای ناشناس، توجه بتمن و باربارا گردون یا بت گرل رو جلب میکنه. در جریان یکی از این حملات، باربارا چهار موجود عجیب رو میبینه که بعدها مشخص میشه لاکپشت های نینجا هستن. این 4 نفر برای ردگیری ردپای شردر به گاتهام اومدن.
در ابتدا، بتمن و لاکپشت ها به اشتباه، همدیگه رو دشمن فرض میکنن و درگیر میشن اما خیلی زود متوجه میشن که دشمن مشترکی دارن: شردر با راس الغول متحد شده تا با استفاده از تکنولوژی های پیشرفته و ماده ی جهش زا، گاتهام رو به آشوب بکشه.
در این مسیر، بتمن، رابین و بت گرل با لاکپشت ها متحد میشن تا جلوی اتحاد فوت کلن و لیگ قاتلان رو بگیرن. در ادامه، جوکر هم وارد ماجرا میشه و با استفاده از ماده ی جهش زا، زندانی های آرکهام رو به موجوداتی جهش یافته تبدیل میشه، از جمله پویزن آیوی، بین، مستر فریز و هارلی کویین. 
در این داستان، هیچ تفکیک خاصی بین خیر و شر وجود نداره و بتمن و لاکپشت ها، ناگزیر وارد مبارزات خودشون میشن. ما کلی شخصیت داریم که بعضا تغییر چهره میدن، جهش یافته میشن یا از دنیاهای دیگه ای به این داستان آورده شدن اما فرصت چندانی به معرفی شخصیتشون اختصاص داده نشده. نه داستان اصلی انسجام داره و نه شخصیت کاریزماتیکی رو میشه دید.


لاکپشت های نینجا در کنار بتمن قرار گرفتن؟ خب در ابتدا یه ایده ی خیلی هیجان انگیز به نظر میرسه اما داستانش واقعا عناصر جذابی رو از دنیای بتمن یا لاکپشت ها انتخاب نکرده.
در اینجا، بتمن و لاکپشت ها بیشتر از اینکه کنشگر آگاهی در مسیر اخلاقی باشن، صرفا واکنشی نسبت به آشوب محیط دارن.
در روایت، شخصیت های زیادی وارد میشن اما هیچ کدوم فرصت لازم برای خلق هویت یا ایجاد تاثیر رو ندارن. نه پیوند عاطفی چندانی ایجاد میشه و نه تقابل معناداری. 
ما در اینجا صرفا شاهد حضور نمادها هستم، نه شخصیت ها.
ترکیب دنیای بتمن و لاکپشت های نینجا در ابتدا جذاب به نظر میرسه اما انتخاب عناصر از هر دو دنیا، سطحیه. نه از رمزآلودگی و تلخی گاتهام چیز زیادی نصیب میشه و نه از ریشه ی فلسفی لاکپشت ها مثل مربی محوری، توازن و تضادهای درونی ای که تجربه میکنن خبر چندانی هست. صرفا از هر دنیا، یه پوسته کپی شده.

عملا شخصیتی که مخاطب بخواد باهاش همزادپنداری کنه وجود نداره. حتی بتمن که معمولا وزنه ی اصلی داستان های خودش هست، اینجا درگیر واکنش های تاکتیکی میشه و درگیری درونی خاصی نداره. لاکپشت ها هم هرچند با لحن خاص خودشون حرف میزنن اما هویت شون خیلی زود، درهم ادغام میشه. 
جمع بندی
این انیمیشن بیشتر از اینکه یک اثر ترکیب شده باشه، به نظر میرسه صرفا تلاشیه برای سرگرمی سریع با چهره های آشنا. اما مشکل اصلی اینجاست که وقتی ابزارهای روایی و شخصیت ها صرفا برای تزئین استفاده میشن، حتی اکشن های خوب هم دیده نمیشن چون قاب، تار و بی روح باقی میمونه .