نقد و بررسی فیلم Chicken Run: Dawn of the Nugget| فرار مرغی 2
فرار مرغی 2، صراحتا در مورد آرمانای لیبرالی صحبت میکنه و قسمت اولش، جزو انیمیشنای استاپ موشن ماندگار و جالبه. فرار مرغی 2، دنباله‌ای برای همون آرمانای آزادی‌خواهانه است که مرغا رو راغب کرد تا یه حرکت حماسی انجام بدن و جایی دور از مزرعه، جامعه‌ی جدید خودشون رو شکل بدن. 
این انیمیشن تا الان تونسته 67 درصد پسند مخاطبای گوگل و امتیاز 6.4 رو از سایت IMDb به دست بیاره.

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

سایه‌ی ترس، همیشه روی سر خونواده‌ی مرغا وجود داره و همیشه می‌دونن که قربانی و طعمه‌ی یه جامعه‌ی بزرگتر هستن که برای احساسات‌شون ارزشی قائل نیست. این جامعه‌ی بزرگتر، با سطح هوش مرغا آشنایی داره و پیش از این هم ازشون ضربه خورده اما باز هم اهمیتی به اینکه از این موجودات، به عنوان غذای خودش استفاده کنه نمیده.
این انیمیشن، محصول مشترک کشور آمریکا، انگلیس و فرانسه است و آرمانای لیبرالی، درونش موج میزنه. نتفلیکس، هالیوود، هنرهای نمایشی غربی و اونچه که به عنوان هنر عرضه میشه و خودشو یک هنر جهان‌وطنی میدونه، به لیبرال بودن خودش میباله و این آرمان‌ها رو تصویری از انسانیت و حس همدلی رو‌به گسترش آدما در نظر میگیره. این آرمان‌ها، برای جامعه‌ی غربی، تصویری از دموکراسیه و بر‌خلاف جمهوری خواهای آمریکا که موجودیت خودشون رو مدیون خونی هستن که در جریان جنگ استقلال آمریکا ریختن، دموکراتا کاملا خودشون رو صلح طلب و تعدیل کننده‌ی وضعیت جامعه میدونن.

با این وجود، حتی اگر به سناریوی فانتزی این انیمیشن نگاه کنید، آزادی مرغا لزوما در قالب امنی صورت نمیگیره و به خاطرش یه کارخونه با تمام پرسنلش رو منفجر میکنن و خوشحالن که تونستن تموم مرغا رو نجات بدن. 


مشکل لیبرالیسم آمریکایی اینه که در نتیجه‌ی مهاجرت افرادی صورت گرفته که خودشون استعمارگر به حساب میان و جامعه‌ای که درست کردن، هرچقدر هم که ظاهر زیبایی به خودش بگیره یا منکر گذشته‌اش بشه، باز هم یه جامعه‌ی استعماری به حساب میاد و روح وطن پرستی‌شون، به صورت کاملا فرمالیته و در نتیجه‌ی به کار بستن خشونت، ایجاد شده. 
اما این جامعه، داره به‌راحتی، خودشو توجیه میکنه و قبله‌ی آمال افراد زیادی از اقص و نقاط دنیا هست که حاضرن به هر قیمتی که شده، به این منطقه‌ی آرمانی مهاجرت کنن و جزوی از جامعه‌شون بشن. تمام این اتفاقات افتاده، چراکه ما با یه سیستم تولید ثروت درست و حسابی طرف هستیم و نه چیز دیگه‌ای. همه‌ی آرمان‌های بشر‌دوستانه یا وطن‌پرستانه، در‌خدمت تولید ثروت هستن و نه چیز دیگه. این مشکلی هست که با تولیداتی مثل فرار مرغی دارم که سعی دارن دموکراتا و آزادی‌خواهای غربی رو توجیه کنن و ظاهرشون رو خیلی خوب و تحسین برانگیز جلوه بدن.

این نوع از آزادی خواهی، شاید وانمود کنه که بر پایه‌ی همدلی شکل گرفته اما احتمالا خیلی هم خودخواهانه است. این دموکراتای خوش خیال، هیچ در نظر نمیگیرن که کل این ساز و کار پر زرق و برق هالیوود و سیستمای دیگه‌ای که به کمکش رشد کردن، به شهرت رسیدن و رفاه زندگیشون رو تامین کردن، روی چه اساسی بنا شده و در صورت انتقاد کردن به همین زیر بنا و از بین بردن ویژگی‌های فاسد و نامشروعش، خودشون هم مثل بقیه‌ی مردم این سیاره، توی یه اقیانوس پر هرج و مرج میوفتن که پر از گروه زدگی و رقابت طلبی‌های بدوی و بیمارگونه است.

توی دنیای ما، به نظر نمیرسه که هیچ آرمان بشر دوستانه‌ی حقیقی و کاربردی‌ای طراحی و اجرا شده باشه و بیش از هر‌چیز، اتفاقا تحت تاثیر الگوهای هرمی و خودخواهانه‌ای هستیم که بنا هست ثروت و رفاه زندگی ما رو تامین کنن. این الگوها نه بر اساس رشد جمعی بلکه کاملا به صورت انگلی و استعماری غربال شدن و نتیجه‌ی تن دادن به همچین الگوهایی، هر چیزی که باشه، مسلما رسیدن به دموکراسی واقعی نیست. 
فرار مرغی، مرغایی رو نشون میده که هوش و ذکاوت زیادی دارن اما از این توانایی، طی این همه سال استفاده نکردن تا با جامعه‌ی انسانی ارتباط بگیرن و امنیت خودشون رو گسترش بدن بلکه خودشون رو منزوی کردن و انسانا رو حتی ناامید کننده‌تر از جامعه‌ی مرغی خودشون میدونن. این گره‌های داستانی، مشخصا به شکل فرمالیته و برای حمایت از نوعی اندیشه‌ی خاص ایجاد شدن و سطح فرمالیته بودنشون توی قسمت دوم فرار مرغی، خیلی بیشتر هم خودنمایی میکنه.

والدین مالی، کافی بود که بهش در مورد گذشته‌شون و اتفاقاتی که در کشمکش با انسان‌ها تجربه کردن میگفتن اما یه لاپوشونی بی‌معنی باعث شد تا این ماجراجویی جدید شکل بگیره و کل گروهو به خطر بندازه. این اولین گره داستانی بی‌معنایی بود که توی قسمت دوم این انیمیشن درست شد.
برای من عجیبه که چرا این شخصیتا به رغم داشتن چنین روحیه‌ی حماسی و ذهن پیچیده‌ای، از توانایی‌های خودشون برای ارتباط گرفتن استفاده نمیکنن. مرغا شاید نمی‌تونستن با آدما حرف بزنن ولی مطمئنا ازشون ساخته بود که یه روش ارتباطی جدید رو بسازن.

جمع‌بندی
این حرفا به این معنی نیست که بهتره این انیمیشن رو نبینید یا دیدنش قراره تاثیر بدی روی ذهنتون بذاره. به شخصه هر فیلم و انیمیشنی که جالب باشه رو میبینیم، اما از نقد کردن بهشون و دیدن ایراداتشون هم فراری نیستم و داشتن یه نگاه انتقادی رو یه روش پیشگیرانه برای تاثیرپذیری منفی از یه اثر داستانی میدونم. 
فرار مرغی 2، جالب هست اما الگوهای نامعقول و شعارزده‌ی توی این اثر رو به شدت آشکار کرده و دیگه جذابیت اتمسفر بکر و جدیدی که توی قسمت اولش معرفی شد رو نداره.