دانلود انیمیشن Trolls Band Together 2023|   ترول ها با هم متحد میشوند

نقد محصولاتی که به طور خاص برای بچه ها تولید میشن، یکی از سخت ترین حوزه های نقد هنریه و این موضوع نشات گرفته از خوشبینی بیش از حد فرهنگ عمومی نسبت به محصولات رنگارنگ مخصوص کودکانه. این در حالیه که به خاطر سهل انگاری منتقدا، اتفاقا تولیدات مخصوص کودکان، بیش از پیش درگیر نابهنجاری هایی شدن که به طور غیر مستقیم، درون داستان قرار گرفتن و شانس زیادی هم برای تحت تاثیر قرار دادن بیننده های بالقوه شون دارن.

 

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

 

این کار موزیکال در مجموع تونسته 17 هزار مشارکت کننده در سایت IMDb داشته باشه که بهش امتیاز 6 دادن. این میزان مشارکت کننده برای یه کار محبوب مخصوص کودکان که تبدیل به یک مجموعه انیمیشن شده و لیستی از خواننده های معروف رو در گروه دوبله اش داره، به خودی خود نشون دهنده ی بی تفاوتی بسیاری از منتقدای هنری نسبت به این مدل تولیدات سینمایی هست. کاربرای سایت IMDb شامل طیفی از افراد منتقد بالقوه میشن که حتی اگر به طور رسمی، نوشته هاشون رو در سایت ها و مجلات و روزنامه ها منتشر نکنن، برای درج شدن نظرشون لازمه یکی دو پاراگراف بنویسن و توضیح بدن که دقیقا چه تجربه ای از دیدن یک فیلم یا انیمیشن به دست آوردن. 
اتحاد ترول ها از طرف مخاطبای عمومی و غیر منتقد، امتیازای بهتری داشته و در حال حاضر، 74 درصد پسند مخاطبای گوگل رو داره. این رقم معمولا نشون دهنده ی اینه که: ممنونیم بابت ساخت چنین انیمیشن سرگرم کننده ای چون بچه ی من از دیدنش خوشحال شد. 
معیار امتیاز دادن والدین به انیمیشن ها، معمولا چیزی بیشتر از این نیست و همینکه ظاهر انیمیشن، موزیکال و رنگی رنگی باشه کافیه تا نسبت بهش، کاملا خوشبین باقی بمونن.

یکی از برادرا به دست دو شخصیت شرور و خودنما گیر میوفتن و بقیه ی برادرا تصمیم میگیرن به این بهونه، دوباره دور هم جمع بشن و سراغ یه مبارزه و ماجراجویی جدید برن. این سفر، بهانه ای میشه تا انیمیشن، به سراغ یه سری مفاهیم ساده و کاملا امن درمورد عشق و همدلی و خانواده و دوستی بره. داستان اینقدر با موسیقی و رنگ های شاد، اشباع شده که شما تقریبا فرصت هم نمیکنید که به چیز بدبینانه ای فکر کنید و محتوا رو زیر سوال ببرید. ولی شاید اولین قدم برای نقد محتوای مخصوص کودکان این باشه که همین لایه ی رنگارنگ و موزیکال رو برداریم و به داستان، طوری نگاه کنیم که انگار رده ی سنی خاصی نداره یا مثلا تجسم کنیم که همین سناریو، چی میشد اگه برای یه فیلم مخصوص افراد بالغ، مورد استفاده قرار میگرفت؟ معمولا سناریوهای فریکی و بیمارگونه، توی این شبیه سازی ذهنی، حسابی خودنمایی میکنن یا نقاط ضعف خودشون رو نشون میدن. 
در حالت عادی صرفا ممکنه حس کنید که این انیمیشن میتونه احساس شادی و سرزندگی رو ایجاد کنه یا پیام های خیلی خوبی درمورد خانواده و همکاری داره یا حتی دیدنش میتونه حس اضطراب و استرس رو کم کنه و تخیل و خلاقیت بچه ها رو تقویت کنه اما بنا به دلایلی، چندان هم مطمئن نیستم که چنین ویژگی های مثبتی، بر تاثیر بالقوه ی این اثر، غالب باشه.

بررسی تاثیر روانی یک اثر رو میشه با سوالات ساده ای شروع کرد. اولین سوال میتونه این باشه که این انیمیشن، درمورد چه انگیزه هایی صحبت میکنه. 
در ظاهر، شما میبینید که ما با انگیزه ی اتحاد و بازسازی روابط خونوادگی رو به رو هستیم. شخصیت های مثبت داستان سعی میکنن که همدیگه رو نجات بدن و درمقابل محافظت از اعضای خونواده، مسئولیت پذیر هستن. 
حتی میشه حس کرد که بعضی از شخصیت ها، یه سیر رشد شخصی و خودشناسی رو پشت سر میذارن ولی یک موضوعی که بخصوص در داستان های کودکانه اصلا بهش اهمیت داده نمیشه، همین روابط علت و معلولی ای هست که باعث میشه تا یه شخصیت، تغییر کنه و تبدیل به نمونه ی بهتر یا بدتری از خودش بشه. داستان های کودکانه، معمولا از فضای فانتزی و رنگارنگ و قدرت استدلال پایین بیننده ی بالقوه ی خودشون یعنی بچه ها استفاده میکنن تا روابط علت و معلولی رو به شکل سطحی نگرانه ای رقم بزنن و توضیحی درمورد بسیاری از اتفاقات، ارائه ندن. 
تاثیر منفی چنین سناریوهایی روی ذهن بچه ها اینه که اونا نوعی امیدواری یا خوشبینی بیمارگونه نسبت به درستکاری و معصومیت پیدا میکنن بدون اینکه بدونن خوده خوب بودن، به خودی خود کافی نیست تا با خیلی از شرارت ها مبارزه کرد بلکه گاها به زیرکی زیادی نیازه تا یه مشکل حل بشه. درسته که بچه ها دایره ی لغات محدودی دارن اما می تونن خیلی از مسائل رو به شکلی انتزاعی درک کنن. 
شروری که به خودش اجازه میده تا همچین دروغ های بزرگی به دیگران بگه و از نیروی زندگی دیگران برای رسیدن به شهرت و ثروت سواستفاده کنه، شخصیت به مراتب پیچیده تری داره و مبارزه باهاش، لزوما قرار نیست اینقدر ساده باشه. بچه ها می تونن از چنین داستان هایی، به راحتی این حس رو بگیرن که آدمای شروری که با همچین الگویی از دیگران سواستفاده میکنن، اونقدرا هم پیچیده نیستن و میشه با کمی فداکاری و همکاری، بهشون غلبه کرد. این در حالیه که الگوهای مبارزه با شرارت درون این داستان، هرگز درمورد افرادی که تا این اندازه خودخواه و شرورن، قرار نیست که جواب بده. 
مهارتایی مثل کشف و استفاده از روابط علت و معلولی یا ارتباط برقرار کردن با دیگران، اتفاقا جزو مهارت هایی هستن که میتونن قبل از کسب مهارت‌های کلامی ظاهر بشن. بچه ها طبیعتا از انیمیشن ها برای گسترش این دسته از مهارت های روانی خودشون الهام میگیرن و شما وقتی که خوراک فکری نامناسبی رو در اختیارشون قرار بدید، میتونید انتظار داشته باشید که روشای ناشیانه‌ای رو در پیش بگیرن و نتونن از خودشون در مقابل بسیاری از خطرات، مراقبت کنن.

جمع بندی
هیچ کدوم از این حرفا به معنی کاملا منفی بودن تاثیر چنین انیمیسن‌هایی یا دعوت شما به ندیدنشون نیست. یه نگاه انتقادی، حتی درمورد تولیداتی که به طور میانگین، یه تاثیر مثبت دارن هم میتونه مفید باشه و کیفیت کارای هنری یک جامعه رو افزایش بده. شما هم به نوبه‌ی خودتون می‌تونید الهام بخش بچه ها برای نقد چنین انیمیشن‌هایی بشید.