عنوان کتاب: 
EATING DISORDERS AND OBESITY:
HOW DRUGS CAN HELP

اختلالات خوردن و چاقی: چگونه داروها می‌توانند کمک کنند

کتاب جالبیه. ۱۰ از ۱۰. خیلی از توضیحاتش پزشکیه ولی نتیجه‌گیری‌هاش جالب و قابل فهمه.

بخش‌های جالب کتاب:
مدت‌هاست که مشخص شده است که هیپوتالاموس نقش محوری در تنظیم تغذیه و وزن بدن دارد.
مانند سایر اختلالات خوردن، پرخوری عصبی در زنان حدود ده برابر بیشتر از مردان شایع است. شیوع پرخوری عصبی در بین زنان جوان در ایالات متحده ۱.۱۴.۲٪ است (کندلر و همکاران، ۱۹۹۱؛ گارفینکل و همکاران، ۱۹۹۵).

مجموعه رو به رشدی از مطالعات روی دوقلوها نشان داده است که پرخوری عصبی، مانند سایر اختلالات خوردن، عوامل ژنتیکی قوی دارد. مطالعات دوقلوها تأیید می‌کند که پرخوری عصبی خانوادگی است و سهم قابل توجه اثرات ژنتیکی افزایشی را در افزایش احتمال ابتلا به پرخوری عصبی آشکار می‌کند.

رژیم گرفتن برای کاهش وزن مستلزم نوعی خویشتن‌داری در خوردن است. وقتی چنین خویشتن‌داری شدید باشد، می‌تواند منجر به انواع پیامدهای روانشناختی مرتبط، حتی در افراد کاملاً سالم و سازگار، شود. این موضوع به وضوح در یک مطالعه آمریکایی که توسط کیز و همکارانش در طول جنگ جهانی دوم روی افراد با وجدان کاری انجام شد (کیز ۱۹۵۰) نشان داده شد. در آن مطالعه، میزان کالری دریافتی مردان سالم با وزن طبیعی به مدت شش ماه به ۷۵٪ از میزان مصرف معمول آنها محدود شد. در طول این دوره طولانی نیمه‌گرسنگی، افراد به طور فزاینده‌ای درگیر غذا شدند، عملاً به طور کامل از سایر علایق خود محروم شدند