سلام امروز صبح خواب دیدم پدر مرحومم توی یه جایی شبیه بیمارستان بستریه و من رفتم عیادتش اول نمیتونست حتی بشینه بعد پا شد نشست ولی نمیتونست انگار راه بره بعد راه هم رفت ولی گویا کسی کارهای شخصی شو انجام میداد مثل وقتی لگن زیر بیمار میزارند برای مدفوع.
۱ اتاق با ۴ نفر هر کدام تخت عادی داشتند ولی بابای من تخت بیمار ، گفت برای شام برام مرغ و نون میارند و یکم معده ام اذیت میشه ولی یه لقمه اش میکنم میخورم ،اخه تو روز غذا مون زیاد خوب نیست.
بعد یه پسر جوون که اونجا کاراشو میکرد گفت حالا برای دفع اذیت میشه،و هر کاری قبلا حتی توی جوونی کردیم بهمون برمیگرده.
یهو یه صحنه اومد جلو چشمم مثل فیلم که یه مرد بازیگر قبلا تو گذشته یه فردی که میخواسته با سختی یه توپی رو دفع کنه گویا وباسیل داشته رو مسخره میکنه و بهش اب پاشیده الان هم به اون بازیگر اب پاشیده میشه در حال همون دفع.
بعد که این صحنه کنار رفت نشستم باز پیش بابام گفتم میخوام برم دیگه گفت نرو یه کم دیگه بمون و از خواب بیدار شدم.
ممنون میشم تعبیر کنید
تعبیر:
این خواب لزوما گزارشی درمورد وضعیت مرحوم در دنیای دیگه نیست بلکه درمورد افکاری هست که خودتون درمورد فلسفهی پاداش و عقوبت و کارما دارید که اتفاقا دغدغهی بسیار رایج و مهمیه و طرز فکر آدما درمورد این قضایا، روی طرز زندگی و تصمیماتشون تاثیر زیادی داره.
در محیطی مثل بیمارستان، انتظار میره که از بیمارا به خوبی نگهداری بشه و نیازاشون برطرف بشه. اگر آدما بخوان سختی ها و مشکلاتشون رو به مسائلی مثل عقوبت ربط بدن، دیگه کسی برای درست انجام دادن وظایفش تلاش نمیکنه و ممکنه نوعی بی تفاوتی نسبت به درد و رنج دیگران یا حتی خودمون ایجاد بشه.
ما خیلی وقتا وظایفمون رو انجام میدیم چون میدونیم این کار برامون سود داره و میتونه به بهبود کیفیت جامعه هم کمک کنه و لزوما به آدما کمک نمیکنیم چون فکر میکنیم لیاقتش رو دارن یا موجودات درستکاری هستن. کار کردن بر اساس حس مسئولیت، فرق زیادی با کار کردن از روی حب و بغض داره.
ممکنه حرفایی که از دیگران شنیدید یا ارزش هایی که از قدیم باهاشون بزرگ شدید، باعث شده باشه تا خیلی وقتا ناخودآگاه، دلیل درد و رنج خودتون یا دیگران رو در اشتباهات یا گناهانی که قبلا انجام دادن جست و جو کنید. این درسته که اشتباهات ما میتونه عواقبی ایجاد و سبب رنج بشه اما این دلیل نمیشه که ما آدما، خودمون یا دیگران رو تحقیر کنیم و وظایف و مسئولیت هامون رو دنبال نکنیم. مسئولیت پذیری و ایفای بهترین نقش اجتماعی، هم میتونه به بهبود کیفیت زندگی خودمون کمک کنه و هم تاثیر خوبی در ذهن دیگران بذاره و ما رو تبدیل به منبع الهامشون کنه.
درگیر شدن افراطی ذهن یا اشتباهات گذشته یا بی رحمی دیگران، ممکنه انگیزهی آدم برای درستکاری رو سست کنه.