تعبیر خواب بادوم پفکی تند

بخشی از یک نقاشی

با برنامه‌ی اتودسک

نقاشی با برنامه‌ی اتودسک

سرگرمی شرم آور من اینه که گاهی دوست دارم دراماهای قدیمی رو بخونم و درموردشون حدس های خاله زنکی بزنم. یکی از قضیه های مورد علاقه‌ام ماجرای مرگ شارون تیت هست. 

شارون تیت زن مرحوم رومن پولانسکی، کارگردان معروفی هست که امروزه بیشتر بابت پرونده ی فساد جنسیش شناخته میشه و پیش نمیاد که قضیه ی قتل همسرش رو به گردنش بندازن و تقریبا همه ی مدارک نشون میده یه فرقه‌ که تا خرخره مواد میکشیدن و افکار عجیب و غریب داشتن، تصمیم گرفتن شارون تیت رو به قتل برسونن. 

گزارش این پرونده به طور کامل در اینترنت هست و میتونید بخونیدش. 

بنا به دلایلی فکر میکنم که رومن پولانسکی خودش این فرقه رو به طور غیر مستقیم اجیر کرد تا شارون رو بکشن. رابطه‌ی شارون و پولانسکی به هیچ عنوان یه ارتباط متعهدانه نبوده و هر دو در حال خیانت به همدیگه بودن. شبی که شارون به قتل رسید، یکی از دوست پسرای سابقش که حالا ظاهرا دوست معمولی بوده هم پیشش بود و هر دو به قتل رسیدن و قاتلا ازشون یه هنر تجسمی رمانتیک و دارک هم ساختن. 

رومن پولانسکی اون روزها در کشور دیگه ای بوده و مثلا داشته یه فیلم جدید رو فیلمبرداری میکرده. 

شارون تیت حامله بوده و ماه های آخرش رو سپری میکرده. رومن پولانسکی موافق بچه نبوده و ظاهرا حتی به شارون پیشنهاد انداختن بچه رو داده. 

سال ها بعد، یه بازیگر هالیوودی دیگه هم اعتراف میکنه که در زمان تاهل شارون، باهاش رابطه داشته. طنز تاریک ماجرا اینه که سه معشوق شارون یعنی پولانسکی، دوست پسر سابقش که یه عکاس بوده و اون بازیگر هالیوودی، چهره هایی با وجوه مشترک زیاد دارن. هر سه در زمان جوانی، مردهایی کم مو و ظریف و قد کوتاه تر از شارون هستن و ظرافت بینی و لب ها و چشم هاشون مثل همدیگه است. 

کی اهمیت میده من چی میگم؟ مگه نویسنده‌ی نیویورک تایمزم؟ فکر میکنم پولانسکی شارون رو کشت چون دوست نداشت بچه ای که به احتمال زیاد اصلا مال خودش نیست رو ببینه. اون به سبک خودش اعلام مالکیت کرده و انتقام گرفته و احتمالا اصلا هم براش مهم نیست که به خاطر فرار از آمریکا، دیگه نتونسته سر قبر شارون بره. 

خرید این نقاشی از بازارچه‌ی بادوم پفکی تند

نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک، نیمه کاره

معمولا از یک مداد ساده برای کشیدن خطوط اولیه و هاشور زدن سایه ها استفاده میکنم و اسکچ رو با رنگ قهوه‌ای گرم شروع میکنم. با براش آبرنگ، قسمت هایی که دوباره میخوام طراحیشو بهبود ببخشم رو کمرنگ میکنم و با رنگ های روشن و سرد مثل خاکستری روشن، آبی یا سبزآبی، چیزی مثل مه ایجاد میکنم. این کار کمک میکنه تا خطوط زیاد، به شکل هماهنگی با هم ترکیب بشن.

سورس این نقاشی یه عکس از شارون تیت و رومن پولانسکیه.