این مطلب برداشتی هست از کتاب Philosophy & The Matrix از کریستوفر گراو که شامل مجموعه ی مقالات فلسفی از نویسنده های برجسته درمورد مجموعه فیلم ماتریکس هست. 
این کتاب به سوال های بنیادی فلسفه مثل واقعیت، توهم، آزادی و اخلاق میپردازه و در سال 2005 از انتشارات آکسفورد منتشر شده. 
سه گانه ی ماتریکس فقط یک فیلم علمی تخیلی نیست و بستری برای طرح سوال های فلسفی کلاسیکه. بازخوردها نسبت به این کتاب عموما مثبت بوده و به عنوان بهترین مجموعه ی فلسفی درمورد ماتریکس تحسین شده. منتقدهای دانشگاه نوتردام این کتاب رو بهترین مجموعه از بین کارهای مشابه میدونن چون نویسنده های برجسته ی فلسفه در اون مشارکت کردن و مباحث رو هم برای دانشجوها و هم برای علاقه مندهای غیر متخصص قابل فهم کردن. 
مقالات کتاب به شکلی نوشته شدن که برای دانشجوهای مقدماتی فلسفه یا حتی طرفدارهای فیلم بدون پیش زمینه ی فلسفی قابل استفاده باشه. 
موضوعات مختلفی مثل غار افلاطون و شکاکیت دکارتی و اخلاق در جهان موازی و آزادی اراده در این کتاب مورد بررسی قرار میگیرن. 
گنوسیسم شکل سنتی ماتریکس گرایی هست و میشه تمام انتقادات منفی ای که نسبت به گنوسیسم وجود داره رو درمورد مجموعه فیلم ماتریکس هم تا حد زیادی مطرح کرد. همچنین این مجموعه فیلم باعث به وجود اومدن فلسفه ی ماتریکس گرایی شد که هنوز هم پیروان پنهان خاص خودش رو داره. 
گنوسیسم به عنوان یک سنت فکری قدیمی، به خاطر نگاه ضد مادی، نخبه گرایی و پراکندگی آموزه ها مورد انتقاد قرار گرفته. ماتریکس گرایی یا Matrixism که در دهه ی 2000 به عنوان یک جنبش کوچک الهام گرفته از فیلم ماتریکس شکل گرفت، امروزه مثل قبل شهرت نداره اما ردپای گنوسیسم رو هنوز میشه در فرقه های مختلفی دید. 
گنوسی ها جهان مادی رو محصول یک خدای ناقص یا دمیورگ میدونستن و اون رو ذاتا شر درنظر میگرفتن. منتقدها عقیده دارن که همچین نگاهی باعث بدبینی افراطی و بی توجهی به ارزش های زندگی زمینی میشه. 
نجات در گنوسیسم وابسته به دانش پنهان هست که فقط در دسترس یک گروه محدود قرار داره. این انحصارگرایی باعث شده اون رو غیر دموکراتیک و ضد اجتماعی بدونن. 
گنوسیسم یک آموزه ی واحد و منسجم نداشت و مجموعه ای از اسطوره ها و روایت های متنوع بود. همین باعث شده اون رو هیدرای فکری بدونن که هر بار یک شاخه اش نقد بشه، یک شاخه ی دیگه ظاهر میشه. 
منتقدهای مسیحی و فیلسوف های کلاسیک اون رو دام فکری میدونستن که میتونه افراد رو در یک هزارتوی ذهنی گرفتار کنه.

ماتریکس گرایی در دنیای امروز
در سال 2004، گروهی کوچک این اندیشه رو به عنوان دین ماتریکس معرفی کردن که عملا الهام گرفته از فیلم ماتریکس بود. آموزه ها ترکیبی از گنوسیسم، بودیسم و ایده های مدرن درباره ی شبیه سازی و واقعیت مجازی میشه. 
این اندیشه عملا هیچ ساختار سازمانی یا جامعه ی گسترده ای نداره و بیشتر در فضای اینترنت و فروم ها مطرح بوده و به عنوان یک پدیده ی فرهنگی شناخته میشه تا اینکه بخواد یک دین یا فلسفه ی جدی جلوه کنه. در مقایسه با سنت های فکری یا دینی بزرگ، نفوذ خیلی کمی داره و بیشتر به عنوان یک شوخی یا جنبش نمادین دیده میشه. 
اهمیتش بیشتر در اینه که نشون میده فیلم ماتریکس تونسته تخیل دینی و فلسفی مدرن رو تحریک کنه. این درحالیه که گنوسیسم سنتی قدیمی با انتقادهای جدی مثل ضدیت با ماده، نخبه گرایی و پراکندگی آموزه هاست. 
درسته که ماتریکس گرایی شبیه یک جنبش اینترنتی هست اما یه جنیش اینترنتی هم میتونه قدرت خودشو داشته باشه. درواقع آموزه های ماتریکس گرایی قابل پیاده سازی در زندگی واقعی هستن و عملا پیامبران خودشون رو در یوتیوب و اینستاگرام ساختن.