در دهه ی 1920 هست که سینما از یک سرگرمی تجربی، به یک صنعت رسمی، ساختارمند و جهانی تبدیل میشه. در این دوره، هالیوود به مرکز جهانی تولید فیلم تبدیل میشه و شاهد شکل گرفتن استودیوهایی مثل وارنر، پارامونت و MGM هستیم که بعدها تبدیل به ستون های اصلی سینمای امریکا میشن.

در این دوره هست که سیستم استودیویی شکل میگیره و استودیوها نه فقط فیلم تولید میکنن بلکه بازیگرها، کارگردان ها و حتی سالن های نمایش هم مورد کنترل قرار میگیرن. 
فیلم های بلند، جای فیلم های کوتاه رو گرفتن و شاهد روایت های پیچیده تر در سینما هستیم که باعث ستاره سازی رسمی در دهه ی 20 شد. این دوره شاهد بازیگرهایی مثل چارلی چاپلین، گرتا گاربو و رودولف والنتینو هستیم که به نمادهای فرهنگی جهانی تبدیل میشن و هنوزم که هنوزه، برخیشون شهرتشون حفظ شده و تبدیل به نوعی نماد جاودانه شدن. 
اولین سالن های مجلل سینمایی در این دوره ساخته میشن و ظرفیت هزارنفری، ارکستر زنده و طراحی های باروک و اسپانیایی داشتن. سبک های هنری مثل اکسپرسیونیسم آلمانی و مونتاژ شوروری وارد سینمای آمریکا میشن و فرم بصری فیلم ها رو متحول میکنن. 
در دهه ی 1920، چارلی چاپلین مهم ترین چهره ی سینمایی هالیوود بود و نه فقط به عنوان یک بازیگر بلکه به عنوان کارگردان، نویسنده و بنیانگذار زبان سینمایی مستقل شناخته شد. اما شاید چارلی چاپلین صرفا کسی باشه که تا امروز شهرتش حفظ شده وگرنه افراد و فیلم های تاثیرگذار در هر دهه، خیلی بیشتر از این حرفا هستن. در دهه ی 20، باستر کیتون با شاهکارهایی مثل Sherlock Jr. 1924 فرم و روایت رو به سطحی شاعرانه برد. رودولف والنتینو با The Sheik 1921 نماد جذابیت شرقی و بحران مردانگی آمریکایی شد و مری پیکفورد و داگلاس فرینکس، در عین اینکه بازیگر بودن، بیان گذار استودیوی United Artist شدن.

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩