بخش زیادی از مهارت‌های روانی، ارتباط مستقیمی با ارتباط گرفتن با دیگران و جلوگیری از ایجاد سوتفاهمه اما ممکنه موقعیت‌هایی رو تجربه کرده باشید که قادر به بیان منظور و احساساتتون به فرد یا افراد خاصی نیستید، درحالیکه طرف مقابل، کنجکاو و پر از حدس و تردیده و بدش هم نمیاد که حرف ها و توضیحات شما رو بشنوه.

گاهی آدم نمی‌تونه منظورشو توضیح بده چون یا ادبیات مناسب برای حرف زدن و گفتن از منظورش رو نداره یا میدونه که طرف مقابل، نمی‌تونه حرفاشو درک کنه. بعضی از احساسات و تجارب، بخصوص مسائل ناراحت کننده، ممکنه بیش از حد ما رو برای توضیح دادنشون دچار مشکل کنن یا توصیف دقیقشون نیاز به مهارتی داشته باشه که در محدوده‌ی توانایی های ارتباطی ما نیست. در این حالت، موندن طرف مقابل در حالت حدس و کنجکاوی، نه تنها بد نیست بلکه حتی ممکنه کمک کنه که طرف مقابل، تلاش بیشتری برای درک احساسات و افکار ما به خرج بده.

توضیح دادن اضافه درمورد موضوعی که طرف مقابل نشون داده چندان قادر به درکش نیست یا درموردش یک موضع خودخواهانه داره، بعضا ممکنه صرفا سطح تنش رو افزایش بده یا باعث ایجاد سوتفاهم و کج‌فهمی بشه.

چیزی که لازمه بدونید اینه که مثل هر مهارت روانی دیگه‌ای، مهارت نگه داشتن دیگران در حال حدس و کنجکاوی، به خودی خود نه خوبه و نه بد و میشه ازش سواستفاده هم کرد. بعضا از این مهارت روانی برای جلب توجه نسبت به مسائلی استفاده میشه که لزوما پیچیده نیستن اما دوست دارن عجیب و عمیق جلوه کنن و از این طریق، به صورت موقت هم که شده، مخاطب جلب کنن⁦.

نگه داشتن دیگران در حالت حدس و گمان ممکنه بعضا برای برخی که توقعات خاصی دارن، ناخوش‌آیند جلوه کنه. فرض کنید قصد دارید یه دوست رو کنار بذارید چون به این نتیجه رسیدید که اصول اخلاقیتون خیلی فرق داره و تاثیر منفی ای روی زندگیتون میذاره و در کنارش نمی تونید رشد کنید. همچنین تا قبل از این هم درمورد اصول اخلاقیتون حرف زدید و طرف مقابل راه خودشو رفته و اهمیتی برای افکار شما قائل نیست. در این حالت اگر بخواید رابطه رو تموم کنید، ممکنه طرف مقابل اصلا با حرفاتون قانع نشه. شما نه مجبورید و نه میتونید تا آخر عمرتون برای طرف مقابل حرف بزنید و اونو درمورد دلیل کات کردن توجیه کنید. چه بسا اگر فرد رو در حالت حدس و گمان رها کنید و برید، به خاطر ناراحتی هم که شده کمی به خودش زحمت بده و بفهمه که این همه مدت با چجور آدمی دوست بوده.

لازم به تکرار دوباره‌ست که این مهارت روانی، مربوط به زمان هایی هست که ما نمی تونیم درمورد یک موضوع توضیح بدیم، نه اینکه آدما رو عمدا درگیر حدس و تردید و کنجکاوی کرد.