مهارت‌های روانی، بخش نهم: مهارت تفکیک خوب و بد و تفکر انتقادی

احتمالا صحبت های زیادی درمورد نسبی بودن خوب و بد و اخلاقیات سلیقه ای شنیدید. مثلا بعضیا عقیده دارن که اخلاقیات صرفا چیزی هست که دل خودت تعیین میکنه و هر کاری که دوست داری و از دستت بر میاد رو انجام بده.

این حرفا روی کاغذ قشنگ هستن اما در واقعیت، می تونن باعث ساخت فردی خودخواه، بی ثبات و غیر قابل اعتماد بشن. همونطور که جامعه با تکیه به قانونی ثابت و در حال تکامل و لازم الاجرا میتونه ثبات و امنیت خودشو حفظ کنه، آدم هایی که سیستم اخلاقی روشنی دارن و با اعمالشون ثابت میکنن چه هدف و رویه ای دارن، قابل اعتمادتر هستن.

این مهارت روانی، با این ایده پیش میره که همواره یک مرز، بین بهنجار و نابهنجار وجود داره و این مرز، سیال و سلیقه ای نیست و آدم ها می تونن با تعامل و تکامل جمعی، این مرزها رو روشن تر کنن. تفکر انتقادی، نوعی مبارزه‌ی انتزاعی و فکری، برای روشن کردن و محافظت از این مرزهاست. نابهنجاری های مرتبط با این مهارت روانی هم عمدتا با خواب هایی درمورد مبارزه و جنگ ظاهر میشن. اگر خواب ببینید که توسط یک سری فرد شرور مورد حمله قرار میگیرید یا کشته میشید، میتونه به این معنی باشه که لازمه در درک خوب و بد واقعی، ذهنیت عمیق تر و دقیق تری پیدا کنید و طرز فکری رو قبول نکنید که بودار یا شرارت آمیز هست.

دید نقادانه، نوعی مبارزه است و میتونه فرسایش خوبی ایجاد کنه. یعنی هر چه الگوهای نامناسب درون جامعه یا درون خودمون رو بیشتر و بهتر نقد کنیم، فرسایش بیشتری برای جریان نابهنجار ایجاد میشه.

مثل هر مهارت روانی دیگه ای، مهارت تفکیک خوب و بد یا تفکر انتقادی هم میتونه مورد سواستفاده قرار بگیره. مهارت های روانی، منشا قدرت هستن ولی به خودی خود، ماهیت مثبتی ندارن و این بستگی داره که شما در چه زمینه ای ازشون استفاده کنید. از تفکر انتقادی هم میشه در جهت از بین بردن ایده ها و طرزفکرهای مفید استفاده کرد.