فیلم سه دوست، یه کمدی فرانسوی با سبک خاص کمدی های نه چندان خنده دار فرانسویه. در واقع اغلب کمدی های فرانسوی نه تنها باعث خنده نمیشن بلکه یه فضای ابزورد و ناراحت کننده دارن.

این فیلم داستان سه زن رو روایت میکنه که درگیر روابط پیچیده ی عاشقانه و دوستانه هستن. بازخوردهای اولیه ی منتقدا نشون میده که ظرافت درون این فیلم رو پسندیدن و در جشنواره ی فیلم ونیز 2024 تونست توجه بقیه رو جلب کنه اما بعضیا هم عقیده دارن که فیلم سه دوست به لحاظ محتوایی، چیز جدید و غافلگیر کننده ای نداشته و صرفا یه کار خوش ساخته.
فیلم بیشتر روی پیچیدگی روابط انسانی تمرکز داره و چندان درگیر اتفاقات دراماتیک نمیشه. داستان درمورد یه زن هست که بعد از جدا شدن از شوهرش به سراغ یکی از دوستاش میره و به طور مخفیانه، با شوهر یکی دیگه از دوستاش رابطه درست میکنه.
سه دوست سعی میکنه تا بیننده رو درمورد قضاوت دروغ های کوچیکی که آدما به همدیگه و خودشون میگن ترغیب کنه و تاثیر خیانت های کوچیک روی روابط دوستانه رو بررسی کنه.
این فیلم اولین بار در 30 آگوست 2024 در جشنواره ی فیلم ونیز به نمایش دراومد و در فوریه ی 2025، در جشنواره ی بین المللی فیلم روتردام اکران شد. در حال حاضر هم این فیلم در بعضی از سینماهای فرانسه و جشنواره های فیلم در حال نمایش هست اما هنوز اکران گسترده ی جهانی نداشته.
سینمای فرانسه مخاطبای خاص خودش رو داره و معمولا این مدل کارا هم پاشون به وب فارسی باز میشه.

 

فیلم ویکید جدید، نیمه ی دوم اقتباس سینمایی از موزیکال مشهور ویکید هست که پیش درآمدی بر جادوگر شهر از محسوب میشه.

به گزارش گاردین، جان ام. چو تونسته نیمه ی دوم این پروژه ی عظیم رو با ریتمی قابل مدیریت و پرانرژی به پایان برسونه. فیلم هنوز حال و هوای رنگین کمانی و موسیقی پرزرق و برق برادوی رو از بخش اول حفظ کرده. روایت این بار بر روابط عاشقانه ی انفجاری بین شخصیت های اصلی متمرکز هست و شاهد دو مثلث عشقی هستیم.


جف گلدبلوم در نقش جادوگر، به عنوان دارث ویدر از ظاهر میشه، شارلاتانی جذاب که روحش در حال فرسایشه. جاناتان بیلی شاهزاده ای جدی تر و پرشور رو به تصویر میکشه و آریانا گرانده هنوز ظریف و عروسکیه ولی درموقعیت های کمدی کمتری قرار میگیره.
سینتیا اریوو ستاره ی اصلی فیلمه و حضوری قدرتمند و در عین حال آسیب پذیر و پخته به نقش الفابا بخشیده.
فیلم با موسیقی پرانرژی و صحنه های خیال انگیز، پایان داستان منشا شخصیت های اُز رو به شکلی انفجاری و احساسی ارائه میده. منتقد گاردین عقیده داره که اریوو با حضور کاریزماتیکش صحنه رو درو میکنه که البته میتونه یک نقد افراطی از یک منتقد لیبرال در یک رسانه ی چپگرا باشه.
فیلم Wicked: For Good نیمه ی دوم پیش درآمدی موزیکال هست که با تمرکز بر بحران های عاشقانه ی شخصیت ها و بازی درخشان سینتیا اریوو به عنوان الفابا، پایانی پرشور و پرانرژی برای این داستان محبوب درست کرده.

 

به گزارش جدید گاردین، فیلم Vicious با بازی داکوتا فانینگ، داستان زنی تنهاست که در خانه ی خانوادگیش زندگی میکنه و با بلوغ دیرهنگام، افسردگی و انزوا دست و پنجه نرم میکنه. یک زن مرموز، شبانه وارد خونه میشه و جعبه ای عجیب بهش میده.

شرایط جوری هست که باید چیزی که دوست داره، چیزی که ازش متنفره و چیزی که نیاز داره رو به جعبه بده اما روایت به جای تعلیق، بیشتر به حالتی از سردرگمی و خستگی میرسه.
نقد اصلی منتقد گاردین اینه که فضاسازی خوبه ولی روایت ضعیفه و سوالات بی جواب درباره ی قدرت جعبه، منشا تهدیدی و پیامدها تا انتها باقی میمونن. پایان ها بی نتیجه و حس بازنویسی های هول هولکی رو دارن و بازی فانینگ، نسبتا متعهدانه است اما شخصیت پردازی کلیشه ای داره.
منظور از بلوغ دیرهنگام شخصیت اصلی این داستان، باید گفت که با زنی رو به رو هستیم که در سی سالگی، هنوز با انزوا، ترس و ناتوانی در ساختن زندگی مستقل رو به رو هستن و داستان سعی داره از این مشکل برای گسترش خودش استفاده کنه.
این فیلم در تاریخ 10 اکتبر 2025 به طور رسمی و به صورت دیجیتال منتشر شده. پیش نمایش جهانی فیلم در جشنواره ی Fantastic Fest در تاریخ 19 سپتامبر 2025 بود و دلیل عدم اکران، به خاطر بازخوردهای ضعیف و تصمیم استودیو بود. یعنی عملا اکران سینمایی لغو شد و فیلم مستقیما وارد فضای استریم شد.
استقبال از این فیلم، ضعیف بوده و برای فیلمی که قرار بود بازگشت پرقدرتی برای کارگردان فیلم The Stranger باشه، ناامید کننده است.
ورایتی، این فیلم رو آزمون طاقت فرسای ترس توصیف کرده و عقیده داره که با منطق لغزنده و روایت تک نفره اش، جسارت داره اما قدرت خاصی رو نمیشه درونش دید.
همچنین این نشریه از فضای تاریک و تلاش برای خلق تعریف تقدیر کرده ولی گفته شده که هیچ تعریفی از منشا ترس یا دلیلش ارائه نمیشه.
در راتن تومیتوز، منتقدها گفتن فیلم، ترس رو تحویل میده اما اینکه چقدر ازش لذت ببرید، بستگی داره به اینکه چقدر خودتون رو درون جعبه بذارید.
یعنی روایت به جای هدایت مخاطب، ازش میخواد خودش معنی رو بسازه و این برای بسیاری از مخاطب ها میتونه خسته کننده باشه.
یکی از معدود نقدهای مثبت به این موضوع اشاره داره که ترکیب فانینگ و جعبه ی نفرین شده، تجربه ای دلهره آور و لذت بخش ساخته. اما حتی این نقد هم تاکید کرده که فیلم بیشتر برای طرفدارهای ژانر ترسناک محدود جذابه. این فیلم در حال حاضر در سایت IMDb امتیاز 6.1 داره.
پایان بندی فیلم، به نظر بنده جالب و تحسین برانگیز هست و به جای بستن روایت، در رو باز میذاره برای طرح پرسش های اخلاقی، روانی و نمادین. فیلم به جای جواب دادن، دعوت میکنه به مشارکت ذهنی و انگار جعبه ی فیلم، جعبه ی مخاطب هم هست. شخصیت اصلی به جای نجات از مرگ، در مرز بین این دو باقی میمونه و این وضعیتش تصویری از همون بلوغ دیرهنگام یا بلوغی هست که لزوما قرار نیست کامل بشه.

 

به گزارش گاردین، فیلم The Ice Tower با حضور کاریزماتیک کوتیاز و بازی حساس پاچینی، تصویری از یک افسانه ی تاریک و پرکشش هست.

منتقدها این فیلم رو افسانه ای ناخوش آیند از اشتیاق مرگ طلبانه و تسلیم اروتیک توصیف کردن.


فیلم فضای وهم آلود و خلسه وار داره که مرز بین واقعیت و خیال رو ترکیب میکنن.
ماریون کوتیار در نقش کریستیانا، بازیگر مشهور که در اقتباسی تازه از ملکه ی برفی نقش اصلی رو بازی میکنه و کلارا پاچینی در نقش ژان، دختر نوجوانی هست که در پرورشگاه بزرگ شده و بعد از مرگ مادرش دچار وسواس نسبت به داستان ملکه ی برفی و دختران اسکیت باز محلی شده.
ژان با هویت جعلی وارد استودیو فیلم برداری میشه و به عنوان سیاهی لشکر کار میکنه. زیبایی و شیفتگیش، توجه کریستینا رو جلب میکنه و رابطه ی پرتنشی بینشون ایجاد میشه. فیلم در فضای برفی فرانسه ی دهه ی 60 روایت میشه و با موسیقی پرهیاهو و طراحی صحنه ی خیال انگیز، حس افسانه ای و وهمناک رو تقویت میکنه.
منتقد گاردین عقیده داره که برخلاف کارهای قبلی کارگردان که ایستا بودن، این فیلم اون رو کاملا درگیر کرد و دو بازی اصلی، یعنی کوتیار و پاچینی، و موسیقی پرطنین، فیلم رو به تجربه ای مسحور کننده تبدیل کردن.
فیلم The Ice Tower ترکیبی از افسانه و واقعیته که درباره ی وسواس، فقدان و پرستش هست. این فیلم در فضای وهمناک فرانسه ی دهه ی 60 روایت میشه.

 

فیلم The Gallerist در جشنواره ی ساندنس 2026 معرفی شد. کارگردان این اثر کتی یان هست و داستان درمورد یک گالری دار ناامید هست که نقشه ای عجیب برای فروش یک اثر غیر معمول میکشه.

جنا اورتگا، کاترین زتا جونز و داوین جوی از جمله بازیگران و عوامل این فیلم هستن.
همچنین ناتالی پورتمن هم در این فیلم حضور داره و علاوه بر بازیگری، یکی از تهیه کننده های پروژه هم هست. اون در کنار جنا اورتگا یکی از شخصیت های اصلی داستان رو بازی میکنه. چیزی که اونها در این گالری قصد دارن بفروشن یک جسده.
فیلم به عنوان یک کمدی سیاهو ساتیر هنری معرفی شده که دنیای هنر معاصر و عطشش برای رسوایی و نمایش رو نقد میکنه. این فیلم برای اولین بار در جشنواره ی ساندنس 2026 از تاریخ 22 ژانویه تا 1 فوریه اکران شد.
چارلی اکس سی اکس در فیلم مورد گالریست حضور داره و نکته ی جالب اینه که این خواننده، در سه پروژه ی مختلف جشنواره ی ساندنس امسال دیده میشه. علاوه بر این فیلم، در اثر The Moment نقش یک پاپ استار در حال صعود رو بازی میکنه و در I Want Your Sex که یک کمدی تریلر به کارگردانی گرگ آراکی هست، در کنار اولیویا وایلد ظاهر شده.
این اولین باره که چارلی به طور جدی وارد عرضه ی بازیگری سینمایی میشه. اون تا همین چند سال پیش صرفا به عنوان خواننده و ترانه سرا شناخته میشد اما حالا با یک جهش، وارد دنیای بازیگری شده.