اعتماد به نفس، مثل ثروت روان هست و مثل ثروت در دنیای واقعی، میتونه شکل‌های کاذبی به خودش بگیره. اعتماد به نفس کاذب، مثل پول بدون پشتوانه یا طلای تقلبیه که ممکنه در ظاهر، فریب دهنده ظاهر بشه اما در زمان مناسب، ممکنه نه تنها به صاحبش کمکی نکنه بلکه اونو به دردسر بندازه.

در زندگی واقعی، به کرار و به شکل های مختلفی میشه با اعتماد به نفس کاذب رو به رو شد. تشخیصش گاها سخته اما وقتی که به ماهیتش پی ببرید، همزمان میشه درک کرد که این ثروت روانی تقلبی، در کجا ممکنه به صاحبش ضربه بزنه یا قربانیش کنه.

اعتماد به نفس کاذب میتونه توسط رفتارهای گروه زده مثل عضویت در یک فرقه یا گروه دوستی یا نوعی حمایت خانوادگی نابهنجار تقویت بشه و فرد به محض خروج از گروه، متوجه تقلبی بودن اعتماد به نفسش بشه یا بعضا بدون فهمیدن این موضوع، قربانی ثروت تقلبیش بشه.

اعتماد به نفس لزوما یک پدیده‌ی ذهنی و پنهان نیست بلکه شاید بشه گفت یه حس شدیدا وابسته به زندگی اجتماعی آدمه و تصویری که فرد در جامعه میسازه، میتونه روی سطح اعتماد به نفسش تاثیر زیادی بذاره.

درک مفهوم اعتماد به نفس کاذب و تاثیرش در زندگی، در درجه ی اول به آدم کمک میکنه تا به انواع کاذب و نابهنجار این حس، دلخوش نکنه و زندگیشو روی به دست آوردن انواعی از اعتماد به نفس کاذب هدر نده. اما درک این مهارت روانی، همچنین به درک نقاط ضعف دیگران و مرزهای آسیب پذیریشون کمک میکنه.