تعبیر خواب بادوم پفکی تند

فیلم Tron: Ares با بودجه ی سنگین، جلوه های بصری چشمگیر و میراث یک فرانچایز محبوب منتشر شد اما انتخاب جرد لتو به عنوان نقش اصلی، از همون ابتدا با واکنش های سردی رو به رو شد.
حالا نقل قولی از یک ایجنت استعداد منتشر شده و نه تنها بازی جرد لتو بلکه کل پروژه رو زیر سوال برده.

جرد لتو به عنوان بازیگری با سابقه ی ضد و نقیض شناخته شده و عمدتا بین تحسین و تمسخر در نوسان بوده. در فضای دیجیتال و سایپرپانکی Tron، خیلی ها ترجیح میدادن چهره ای مثل رایان گاسلینگ رو ببینن چون عقیده دارن که هم کاریزما داره، هم تجربه ی موفقی در ژانرهای مشابه داشته.
نقد ایجنت متوجه چیزی بیشتر از موضوع انتخاب بازیگر هست و گفته اگر بگید فقط بازیگر باید عوض میشد دارید خودتون رو فریب میدید. یعنی که مشکل فیلم فقط انتخاب لتو نبوده و در روایت، اتمسفر یا حتی زمانبندی اکران هم ضعف هایی وجود داشته.
فیلم مورد بحث، در افتتاحیه ی جهانی فقط حدود 60 میلیون دلار فروش داشت که برای پروژه ای با این سطح از سرمایه گذاری، یک شکست به حساب میاد.
این خبر که از سایت CBR مخفف Comic Book Resources منتشر شده، به نقل از منابع داخلی صنعت سینما گفته:
این فیلم قرار نبود جواب بده حتی اگر رایان گاسلینگ انتخاب میشد. هیچ کس جرد لتو رو برای این نقش نمیخواست. اگر فکر میکنید فقط باید بازیگر عوض میشد، دارید خودتون رو فریب میدید.
هرچند به قولا جرد لتو گاها تمسخر و تحقیر میشه و کریرش درنظرم جالب نیست اما حتی نقش هایی که بابتشون تمسخر شده هم درنظرم فوق العاده عالی بودن. اون یه بازیگر واقعیه. درمقابل، رایان گاسلینگ لزوما مورد بهتری به نظر نمیرسه.
جرد لتو از معدود بازیگرایی هست که همیشه سعی میکنه تعهدش به متد اکتینگ رو حفظ کنه و جسارت انتخاب نقش های نامتعارف رو داره و بارها سراغ خلق شخصیت هایی رفته که به لحاظ روانی پیچیده و چندلایه هستن.
ایجنت استعدادهای برتر یا همون Talent Agent یکی از مهره های کلیدی در صنعت سرگرمیه و وقتی از ایجنت استعدادهای برتر حرف میزنیم، داریم درباره ی کسی حرف میزنیم که با چهره های بزرگ، پروژه های مهم و تصمیم های سرنوشت ساز در ارتباط هست.
ایجنت نماینده ی بازیگرا، کارگردانها و نویسنده ها یا حتی موسیقیدان هاست و وظیفه اش اینه که برای موکلش قرارداد ببنده، نقش مناسب پیدا کنه، مذاکره کنه و مسیر حرفه ایش رو مدیریت کنه. نقد علنی یک پروژه یا بازیگر میتونه باعث قطع همکاری با استودیوها یا موکل ها بشه و برای جلوگیری از واکنش رسانه ای یا حقوقی، این حرف ها به صورت ناشناس منتشر شدن.

نقد سریال و فیلم، چارچوب های بسیار متنوعی داره و هر کس ممکنه ادبیات یا روش متفاوتی رو برای بررسی یک اثر به کار بگیره. نقدهای قسمت به قسمت سریال ها هم گاها محبوبیت خاص خودشون رو دارن و میتونن شامل سریال هایی بشن که هنوز به طور کامل منتشر نشده.
این مطلب، چکیده ی یک پرس و جو و تلاش برای مقایسه و انتخاب بهترین روش های نقد سریال هست.

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

تیموتی شالامی در رابطه با فیلم جدیدش با عنوان Marty Supreme گفته که از سال 2018، همراه با جاش سفدی روی این پروژه کار کرده و در تمام مراحل فیلم برداری های دیگه، تمرین پینگ پنگ رو ادامه داده. حتی در دوره ی ساخت Wonka در لندن، Dune2 در بوداپست، اردن و ابوظبی، و بعد از The French Dispatch در سنت تروپه، میز پینگ پنگ همراهش بوده و کلاس خصوصی میرفته.

طبیعتا این حرفا بازخورد دریافت کرده و این تمرین رو تصویری از تعهد و وسواس هنرپیشه میدونن. ولی شاید بشه گفت از جمله بیهوده ترین کارهای ممکن برای یه بازیگره و هیچ تضمینی نیست که همچین تمریناتی کمک کنه که نقششون رو خوب بازی کن. بازیگری، تئوری ها و تکنیک های خودشو داره و این حرفای تیموتی، بیشتر تصویری از سطح رفاه و ثروتش هست.
مثل اینه که یه بازیگر برای بازی کردن نقش یه آدم شرور، رسما بیاد شرارت کنه. آیا این کمک میکنه نقشش رو خوب بازی کنه؟ نه لزوما. آیا اصلا همچین تمرینی اخلاقیه؟ نه.
بازیگری برخلاف ظاهر فیزیکی یا مهارت جانبی، بیشتر به درک روانی، تحلیل موقعیت و تکنیک های درونی وابسته است. بازیگر قرار نیست تجربه کنه بلکه باید بازآفرینی کنه.

فیلم های کمی هستن که تونسته باشن آواتار یک زن شرور و قدرتمند رو به خوبی توصیف کنن اما وجه خاص این فیلم ها، گفتمانی هست که میتونه برای تعادل فمینیسم افراطی ایجاد کنه.

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩

فیلم پرستیز 2006 به عنوان یک اثر عمیق و خاص شناخته شده. موضوع درمورد وسواس و رقابت مرگبار هست و نبرد بین آلفرد بوردن و روبرت انجیر رو نشون میده که صرفا محدود به رقابت شغلی نیست بلکه یک رقابت روانشناختی دارن.

بقیه در ادامه‌ی مطلب⁦｡.ﾟ+ ⟵(｡･ω･)⁩